Όλα όσα συμβαίνουν σήμερα με την ανάπλαση της Μαρίνας Βουλιαγμένης που βρίσκεται σε εξέλιξη και τις αντιδράσεις από μερίδα πολιτών της περιοχής, μας γυρνούν αρκετά χρόνια πίσω σε έναν άλλο παραλιακό δήμο, το δήμο Παλαιού Φαλήρου.
Παρόμοια ακριβώς περίπτωση η ανάπλαση της Μαρίνας του Φλοίσβου και του περιβάλλοντος χώρου της. Όταν η Lamda πήρε τη Μαρίνα και ξεκινούσε τα έργα, μια μικρή ομάδα αυτοχρισμένων “φυλάκων” του περιβάλλοντος ξεκίνησε ένα γαϊτανάκι αντιδράσεων και προσφυγών στα διοικητικά δικαστήρια και στο ΣτΕ.
Η προμετωπίδα των προσφυγών τους ήταν πάντα η “προστασία του περιβάλλοντος”, του “φυσικού κάλλους της περιοχής” και η αναμενόμενη κατ’ αυτούς, υπερεκμετάλλευση από την εταιρεία πάντα σε βάρος του περιβάλλοντος και της πόλης για την αποκόμιση υπερκερδών.
Αποφάσεις επί αποφάσεων, Όμως αν και ο επενδυτής ταλαιπωρήθηκε, η ανάπλαση ολοκληρώθηκε και σήμερα η Μαρίνα του Φλοίσβου είναι πόλος έλξης για μικρούς και μεγάλους, οι δε φιλικές προς το περιβάλλον περιβαλλοντικές πρακτικές που εφαρμόζει αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση.
Τι απέγιναν οι πολέμιοι της ανάπλασης της Μαρίνας του Φλοίσβου; “Συνελήφθησαν” από τον τότε δήμαρχο ΔιονύσηΧατζηδάκη, υποστηρικτή της ανάπλασης, να απολαμβάνουν το καφεδάκι τους στη ολοκαίνουργια Μαρίνα.
Κι επειδή ο Διονύσης Χατζηδάκης ποτέ δεν μάσησε τα λόγια του, άκουσαν τον εξάψαλμό του κι έφυγαν με την ουρά στα σκέλια.
