Όταν η εκκλησία της Ελλάδος, φθινόπωρο του 1993, δημοπρατούσε για οικοδόμηση το χώρο του θερινού κινηματογράφου «Ακτή» της Βουλιαγμένης, ο Κασιδόκωστας ενδιαφέρθηκε να σώσει ένα μόνο από τα πολλά πευκόφυτα οικόπεδα της δημοπράτησης χαρακτηρίζοντάς το, σε έκτακτη συνεδρίαση (22-11-93), ως χώρο πρασίνου, προφανώς επειδή γειτνίαζε με την ιδιοκτησία της κ. Μαριάννας Λάτση, και αποσιώπησε επιμελημένα την περίπτωση που αφορούσε στην κατεδάφιση του θερινού κινηματογράφου «Ακτή» και την κατασκευή πολυκατοικίας στη θέση του.
Ο κινηματογράφος αυτός σώθηκε στο παρά πέντε από τον Διονυσόπουλο που κατάφερε με αποκλειστικά δικές του ενέργειες, ενώπιον του Υπουργείου Πολιτισμού, να αναγνωρισθεί το «Ακτή» διατηρητέο μνημείο. Το μόνο που έκανε ο Κασιδόκωστας ήταν να ειρωνευθεί το Διονυσόπουλο λέγοντας, ενώπιον του δημοτικού συμβουλίου, «αν εσύ μπορέσεις να σώσεις τον κινηματογράφο, εγώ θα σου στήσω ανδριάντα».
Και ενώ ο κινηματογράφος σώθηκε από τον Διονυσόπουλο, ο ιδιοτελής και μικρόψυχος δήμαρχος, στον προεκλογικό του αγώνα που έγινε τον επόμενο χρόνο, είπε:
«Έσωσα τον θερινό κινηματογράφο ΑΚΤΗ!» Δοξάστε τον!!!
Σ.Σ: Η ιστοσελίδα μας είναι στη διάθεση του οποιουδήποτε για τη παράθεση γεγονότων και απόψεων.
