Σημαντικό θέμα έχει δημιουργηθεί το τελευταίο διάστημα με την κυκλοφοριακή ρύθμιση έξω από το Γ΄ Δημοτικό Σχολείο Βούλας, που προβλεπόταν στην απόφαση 157/2010 του Δημοτικού Συμβουλίου Βούλας και την πρόδηλη αδυναμία τόσο της προηγούμενης δημοτικής αρχής, όσο και της παρούσας, των 3Β, να επιλύσουν το θέμα.
Το θέμα της ρύθμισης έχει να κάνει με την υποχρεωτική κυκλική πορεία που προβλέπει η απόφαση του προηγούμενου Δημοτικού Συμβουλίου και η οποία ερχόταν να καλύψει το κενό ασφάλειας έξω από το Γ’ Δημοτικό Σχολείο, όπου ταυτόχρονα με τα παιδιά που προσέρχονται στο Σχολείο, διασταυρώνονται και τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας.
Η κατάσταση είναι σαφώς επικίνδυνη και ενώ όλοι ομνύουν στην ανάγκη της ασφάλειας των παιδιών, στην πράξη δεν τολμούν να ρυθμίσουν το θέμα, φοβούμενοι το λεγόμενο πολιτικό (ή μικροπολιτικό θα προσθέταμε) κόστος.
Σχολιάζοντας τη στάση του προηγούμενου δημοτικού συμβουλίου Δ. ΒΟΥΛΑΣ, στο οποίο μετείχα ως δημοτικός σύμβουλος, θεωρώ ότι ορθά το Δημοτικό Συμβούλιο έλαβε μία ομόφωνη απόφαση, προκειμένου να λύσει ένα σοβαρό θέμα (την 157/2010).
Και επειδή στον τοπικό τύπο καταγράφεται ότι υπήρξαν Δημοτικοί Σύμβουλοι, της τότε συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης, που παρότρυναν τοπικούς φορείς να ζητήσουν ακύρωση της απόφασης αυτής, οφείλω να διευκρινίσω ότι προσωπικά δεν προέβηκα σε καμία παρότρυνση περί ακύρωσης της σχετικής απόφασης του προηγούμενου Δημοτικού Συμβουλίου.
Το θέμα είναι ότι το προηγούμενο Δημοτικό Συμβούλιο, ακύρωσε στην πράξη την απόφαση του, διότι δεν την υλοποίησε.
Είναι σαφές ότι η προηγούμενη Δημοτική Αρχή, παραμονή Δημοτικών Εκλογών, δεν προχώρησε στην υλοποίηση της απόφασής της, προβαίνοντας σε μικροκομματικούς συμψηφισμούς.
Παράλληλα, η προσφυγή επί της απόφασης, απορρίφθηκε από την Περιφέρεια Αττικής (10-11-2010)
Από την άλλη πλευρά, η νέα Δημοτική Αρχή των 3Β, προσπαθεί να ισορροπήσει μεταξύ της άποψης του Συλλόγου Γονέων, που υποστηρίζει την κυκλοφοριακή ρύθμιση και της άποψης του Συλλόγου Πανοράματος, που απορρίπτει τη ρύθμιση και θεωρεί ότι:
Α. Πρέπει να ληφθεί υπόψη η θέση της εκκλησίας και οι ανάγκες της
Β. Η υπάρχουσα συγκοινωνιακή μελέτη θεωρείται από το Σύλλογο ελλιπής
Γ. Επιβαρύνεται όλη η πλατεία, ολόκληρο το χρόνο.
Δ. Θεωρεί ότι η όλη ρύθμιση της κυκλικής πορείας δημιουργεί άλλα προβλήματα ασφαλείας.
Επί αυτών έχω να επισημάνω τα εξής:
(α) Πάντα όταν λαμβάνονται αποφάσεις, αυτές πρέπει να στηρίζονται σε κάποιες αρχές, στη σχετική επιστημονική γνώση και στην εμπειρία από άλλες παρόμοιες περιπτώσεις.
Θεωρώ ότι βασική αρχή που θα πρέπει να γίνει ουσιαστικά – και όχι προσχηματικά – αποδεκτή, είναι η ασφάλεια των παιδιών, κατά τη λειτουργία του Σχολείου. Το σχολείο λειτουργεί διαρκώς και με δεδομένη την υπάρχουσα κατάσταση, τα παιδιά διατρέχουν σημαντικούς κίνδυνους από τα διασταυρούμενα αυτοκίνητα, μπροστά στην πόρτα του σχολείου. (κινδύνους, τους αντιλαμβάνονται καλύτερα αυτοί που τους βιώνουν)
Συνεπώς όλοι πρέπει να συμφωνήσουμε ότι η κατάσταση πρέπει να αλλάξει. Αν κάποιος υποστηρίζει ότι πρέπει να μείνει όπως είναι, θα πρέπει να το υποστηρίξει με επιχειρήματα.
(β) Η Δημοτική Αρχή οφείλει, μέχρι το άνοιγμα των σχολείων, να έχει δώσει λύση στο θέμα. Διαφορετικά θα έχει αποτύχει σε ένα κρίσιμο ζήτημα, όπως αυτό της ασφάλειας των παιδιών.
Προς το παρόν, η παρούσα δημοτική αρχή κρύβεται με επιχειρήματα του τύπου «έχουν τελειώσει τα σήματα για κυκλοφοριακές ρυθμίσεις».
Η Δημοτική Αρχή οφείλει να προχωρήσει με μία ξεκάθαρη πολιτικά στάση.
(γ) Οι λύσεις, στα θέματα που απαιτείται επιστημονική γνώση, καταρτίζονται από ειδικούς. Στην προκειμένη περίπτωση από συγκοινωνιολόγους. Ας μην μιλάμε επομένως όλοι, ως ειδικοί για όλα.
(δ) Στη μεγάλη παράδοση της θρησκευτικότητας της χώρας μας, αυτήν που ξεπερνά τα στενά τοπικά μας όρια, τους περιορισμούς και υπολογισμούς μας, γνωρίζω ότι το παιδί υπήρξε πάντα ένα πολλαπλό και αγαπημένο σύμβολο. Το σύμβολο αυτό ας το διαφυλάξουμε.
(ε) Πέραν της Δημοτικής Αρχής, όλοι μας, δημοτικοί Σύμβουλοι, Εκκλησία, τοπικοί φορείς και σύλλογοι, θα έχουμε αποτύχει, αν δεν καταλήξουμε και αν δεν δώσουμε μία λύση.
Διαβάστε επίσης:
