Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος (5 Ιουνίου) και μετά την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Βάρης- Βούλας – Βουλιαγμένης, εκπρόσωποι του δημοτικού συμβουλίου, εκπρόσωποι εξωραϊστικών Συλλόγων και εθελοντές, άνοιξαν την παραλία του Κάμπινγκ Βούλας, δηλώνοντας πως την παραλία ως δημόσιο αγαθό, μπορεί να διαχειριστεί ο δήμος και να τη διαθέσει ελεύθερα στους πολίτες.
Ο Αντιδήμαρχος Διοίκησης Διονύσης Κοντονής.
Ο δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του ΟΑΠΑ Γιάννης Νιτερόπουλος στο μέσον και δεξιά ο πρώην δημοτικός σύμβουλος Βουλιαγμένης Σωτήρης Ελευθερίου.
Η δημοτική σύμβουλος Νανά Κάραγιαν με πολίτες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα.
Ο δημοτικός σύμβουλος (αριστερά) της αξιωματικής αντιπολίτευσης Δημοσθένης Βαμβασάκης.
Παρόντες σ’ αυτή την πρωτοβουλία ο αντιδήμαρχος Διονύσης Κοντονής ο οποίος άνοιξε και το λουκέτο, ο πρόεδρος του ΟΑΠΑ δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Νιτερόπουλος, ο δημοτικός σύμβουλος και αρμόδιος για τη δημοτική αστυνομία Παντελής Κασιδόκωστας, ο τέως δήμαρχος Βάρης και δημοτικός σύμβουλος της αντιπολίτευσης Παναγιώτης Καπετανέας, ο πρώην αντιδήμαρχος Βούλας και σημερινός δημοτικός σύμβουλος της μείζονος αντιπολίτευσης Δημοσθένης Βαμβασάκης, ο οποίος εκπροσωπούσε και τον αρχηγό της παράταξής του Γρηγόρη Κωνσταντέλλο, οι δημοτικοί σύμβουλοι Νανά Κάραγιαν, Γιάννης Σκουμπούρης, Παναγιώτης Σωτηρόπουλος κ. ά.
“Σήμερα είναι μια πολύ σημαντική μέρα όχι μόνο για τη Βούλα αλλά γενικότερα για τις παραλίες. Σήμερα στέλνουμε ένα μήνυμα. Ότι οι ακτές είναι φυσικά οικοσυστήματα και είναι δημόσια αγαθά, άρα ανήκουν σε όλους τους πολίτες και άρα η πρόσβαση σ’ αυτές πρέπει να είναι ελεύθερη και δωρεάν”, είπε ο εκπρόσωπος της “ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ” Μάκης Σταύρου. Συνέχισε λέγοντας πως σήμερα από το Κάμπινγκ Βούλας ξεκινά ένα κίνημα προκειμένου όλες οι παραλίες της Αττικής να γίνουν ελεύθερες για τους πολίτες, και προκειμένου να μη δυσφημισθεί αυτό το κίνημα τους κάλεσε να φροντίζουν για την καλή εικόνα της ακτής. Τους προέτρεψε δε να δηλώσουν συμμετοχή ώστε να δημιουργηθούν ομάδες πολιτών για τη διεκδίκηση και άλλων παραλιακών χώρων.
Μία από της εθελόντριες που συμμετέχει στον καθαρισμό της παραλίας.
Από το δημοτικό σύμβουλο της αντιπολίτευσης Γιάννη Σκουμπούρη ζητήσαμε την άποψή του για τη σημερινή δράση αλλά και γενικότερα για το καθεστώς που διέπει σήμερα το παραλιακό μέτωπο του Δήμου.
“Σήμερα, στις 10 Ιουνίου 2012 βρεθήκαμε εδώ, στο Κάμπιγκ της Βούλας, στη συνέχεια απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης, για να σηματοδοτήσουμε στην πράξη τις ελεύθερες παράλιες. Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να κρατά κλειστό το Κάμπιγκ, τη Β’ Πλαζ Βούλας, παίζοντας το παιγνίδι των ιδιωτικών συμφερόντων που έρχονται να εκμεταλλευτούν, την παραλιακή ζώνη, με παράδειγμα την Α’ Πλάζ.”.
Στη συνέχεια ο Γιάννης Σκουμπούρης έθεσε τα εξής ερωτήματα:
“Γιατί ο ΕΟΤ δεν παραδίδει τόσα χρόνια τουλάχιστον το Κάμπιγκ και δεν το αποδίδει στην κοινωνία , όπως οφείλει;
Γιατί ο ΕΟΤ επέτρεψε να γίνουν τόσες παράνομες κατεσκευές στην Α’ Πλαζ, που ανάγκασαν την πολεοδομία του Δήμου Βάρης-Βούλας Βουλιαγμένης να επιβάλει πρόστιμα περίπου 1.000.000 €;
Και γιατί ο Δήμος επέβαλε το πρόστιμο στις Απολλώνιες Ακτές ΑΕ και στον ΕΟΤ και εξαίρεσε το φορέα που κατασκεύασε τα αυθαίρετα (Ακτη Α.Ε.) και εισπράττει από τη διαχείριση της Α’ πλαζ;
Διαφαίνεται λοιπόν ότι μία δυναμική παρέμβαση του Δήμου υπέρ της λειτουργίας του Κάμπιγκ με σύγχρονους όρους, λειτουργεί σε αντίθεση με τα συμφέροντα που έχουν καταλάβει την Α’ πλαζ, και δεν επιτρέπουν να λειτουργήσει η Β’ Πλαζ και το Κάμπιγκ.
Γιατί ο Δήμος δεν υιοθετεί μία τέτοια στάση, παρά μόνο προβαίνει σε κάποιες ελάχιστες προσχηματικές ενέργειες (και τώρα και παλαιότερα);
Ο Δήμος στην σημερινή διαδικασία ανοίγματος του κάμπιγκ έλαμψε δια της απουσίας του Δήμάρχου του.
Είμαστε όμως εδώ, μία ομάδα και δημοτικών συμβούλων – απο διαφορετικές παρατάξεις – και πολιτών και κάποιων (άλλα όχι όλων ) των συλλόγων της πόλης, που δεν διαπραγματευόμαστε τις αξίες και τις αρχές μας.
Απαιτούμε ταυτόχρονα από την πολιτεία να παραδώσει άμεσα τις ακτές στο Δήμο και την κοινωνία και να βάλει τέλος στο παιγνίδι εμπορευματοποίησης των παραλιών.
Θα μείνουμε εδώ, παρόντες σε ένα συνεχή αγώνα για ελεύθερες ακτές, ως μίας πράξης διασφάλισης ενός κοινωνικού αγαθού που ανήκει σε όλους. Και ο αγώνας αυτός της σχέσης μας με το δημόσιο χώρο, το χώρο που ανήκει στην κοινωνία, συνιστά για κάποιους μία στάση ζωής”.
