Το… απεργόμετρο!
Έχει πάθει την πλάκα του!
Για τον Κορτζίδη στο Ελληνικό σας μιλάω διποδάκια μου. Γι’ αυτόν, που εδώ και δύο μήνες σχεδόν, το ‘χει ρίξει στην απεργία πείνας, επειδή, λέει, δεν γουστάρει το Νόμο του “Καλλικράτη”!
Αυτό μου χαμπάριασε η συνάδελφος Ταλιμπάν απ’ την Ιταλία, αυτή η φαρμακόγλωσσα Σισιλιάνα, λέγοντάς μου πως, ο απεργός κάθε τόσο στέλνει κι από ένα ΔουΤου (Δελτίο Τύπου ντε!) στις ‘φημερίδες για να τις πληροφορήσει σε ποια μέρα της… “δίαιτάς” του(!) βρίσκεται.
Έτσι, για να ξέρουνε οι Τζορναλίστες πόσες μέρες έχει μείνει… senza mangiata. Χωρίς φαγάκι δηλαδής…
Λες κι αυτοί, δεν έχουνε ν’ ασχοληθούνε με τίποτα πιο σοβαρό, παρά να κρατάνε όλη τη μέρα το… απεργόμετρο του Κορτζί και να του μετράνε πόσους πόντους έχασε απ’ τη μέση!
Μην το ξεχάσω
Επειδή σας μίλησα για τη φαρμακόγλωσσα τη Σισιλιάνα πιο πάνω, πρέπει να σας πω ότι εδώ και κάτι μήνες μ’ έχει πλακώσει στα ιδιαίτερα, για να μάθω κι άλλες ξένες γλώσσες, επειδή από σήμερα, εγώ η Τσούχτρα Αρχηγός είμαι και Πλανηταρχίδα, και ως εκ τούτου, με διαβάζουν σ’ όλο τον πλανήτη.
Να θυμάστε λοιπόν, πως, από δω και στο εξής, θα με απολαμβάνετε διαπλανητικά και στο: www.vimaonline.gr. (Ε, ρε τι έχει να γίνει!)
“Αξί – ΖΕΙ”…
Ο απεργός πείνας στο Ελληνικό, έχει γεμίσει τον κόσμο με το σύνθημα: “Το Ελληνικό Αξί – ΖΕΙ”(!).
Μωρέ τι μας λες! Μας είπες κάτι, που δεν το ήξερε κανένας δηλαδή. Ή, μήπως, θέλεις να… “εννοήσεις” ότι, πριν γίνεις εσύ δήμαρχος το Ελληνικό ΔΕΝ άξιζε…
Κάτι τέτοια “έξυπνα” πετάς ρε Κορτζί και άντε να τις μαζέψω μετά εγώ αυτές τις Τσούχτρες – τσούλες που κυκλοφοράνε μέσα στο “μαγαζάκι” του Ιππόκαμπου και τα γλέπουν όλα.
Και μαζί μ’ αυτές, έχω και την άλλη, αυτή τη γοργόνα, την αδελφή του Μέγ’ Αλέξανδρου που μ’ έχει πιάσει στο “ψιλό” και κάθε τόσο με ρωτάει, αν ΖΕΙ αυτός ο μάγκας ο Μακεδόνας βασιλιάς.
Κι επειδή εμένα δεν μ’ αρέσουν τα παραμύθια και οι “κωλοτούμπες”, της λέω την αλήθεια, όμως δεν με πιστεύει, γιατί, όπου και να γυρίσει, κοζάρει αυτό το: Αξί – ΖΕΙ του Κορτζί και τα “παίρνει”, και γίνεται κάτω στο βυθό της επί χρήμασι εκδιδομένης Τσούχτρας το… κιγκλίδωμα!
Άσχετο
Ρε δίποδα καρα-μαλάκια, τι σας κάνουν εκεί πάνω στη στεριά αυτοί που σας κυβερνάνε;
Γλέπω πως σας καταντήσανε και σας λυπάμαι.
Απ’ τη μία ο χοντρούλης και απ’ την άλλη ο ποδηλάτης, σας έδειξαν το λουκούμι και στο τέλος σας άφησαν να γλείφετε τη λουκουμόσκονη!
ΖΕΙ, ΖΕΙ!…
Για να ξανάρθουμε στον άλλον στο Ελληνικό και στον.. “αγώνα” που κάνει εκεί με το να μη βάζει μπουκιά στο στόμα του (όπως αφήνει να εννοηθεί).
Όπως μου “σφύριξε” η Σισιλιάνα, που τον παρακολουθεί από κοντά, γι’ αυτές τις 7-8 (περίπου) βδομάδες που… νηστεύει, δηλαδή, πάνω – κάτω, πενήντα (50) μέρες, τον βρίσκει μια χαρά!
Και σε συγκεντρώσεις τον βλέπει να μιλάει και σ’ εκδηλώσεις τρέχει να χτυπήσει κάρτα παρουσίας.
Κι επειδή αυτή η Τσούχτρα το “ψάχνει” το κάθε θέμα, μου ‘πε ότι ρώτησε μερικούς ντοτόρους, για το τι μπορεί να πάθει ο οργανισμός σας ρε δίποδα, και απ’ όσα άκουσα γι’ αυτή τη δουλειά, έπαθα!
Εκεί που μου ‘φυγαν όμως οι σούστες, ήταν όταν μου ‘δειξε και τα σχετικά χαρτιά.
Για να μη πολυλογάμε, ξέρετε τι παθαίνετε μετά από τόσες μέρες χωρίς μάσα;
… μέχρι και ταξίδι στον άλλο κόσμο.
Αυτό μπορείτε να πάθετε μονάκριβά μου χαπατάκια. Ανάλογα με τη διάρκεια της απεργίας πείνας (μιλάμε για κανονική, εντάξει;), μπορεί να προκληθεί σοβαρή έως και αμετάκλητη σ’ ορισμένες περιπτώσεις ζημιά στον οργανισμό σας.
Και μιλάμε για τις περιπτώσεις αυτές που ο απεργός πίνει μόνο νεράκι και ήταν μια χαρά προτού αρχίσει την απεργία πείνας.
Κάποια απ’ αυτά που θα σας “τσούξω” παρακάτω, μπορεί να είναι και μόνιμα μάλιστα.
Έχουμε και λέμε λοιπόν: Μετά από 3-4 βδομάδες (21 με 28 μέρες δηλαδή), σας παρουσιάζονται βλάβες στον μυϊκό ιστό, αδυναμία στα κόκκαλα, παραισθήσεις και απώλεια προσανατολισμού.
Μετά από 4-5 βδομάδες (29 με 35 μέρες δηλαδή), πιθανώς να ‘χετε και μόνιμη εγκεφαλική βλάβη, το ίδιο στα εσωτερικά σας όργανα, που μπορούν να πάθουν και ρήξη, ενώ μπορεί να πάτε άκλαυτοι ανά πάσα στιγμή, ανάλογα και με την κατάσταση που βρίσκεται εκείνη την ώρα η υγεία σας.
Πιστεύω ότι σακουλευτήκατε πως έχει το ζήτημα αυτό. Μέχρι και το ταξίδι στον άλλο κόσμο μπορεί να κάνετε. Το πιάσατε πόσο σοβαρό είναι το θέμα;
Κι επειδή εγώ ότι αφορά την υγεία σας το παίρνω πάρα πολύ σοβαρά, γιατί μ’ αυτά τα ζητήματα δεν πρέπει να είναι κανείς επιπόλαιος, αλλά και ούτε να “παίζει” δημαγωγώντας, σας λέω πως, δεν πρέπει ν’ αφήνετε χώρο σε κανέναν για να (νομίζει) ότι μπορεί να σας “δουλεύει“, και μάλιστα κατ’ επανάληψη. ‘Ντάξει;
“Μιλάμε για puzza”
Αυτά που σας χαμπάριασα πιο πάνω, έτσι ακριβώς μου τα ‘τσουξε η Σισιλιάνα ταλιμπάν συνάδελφος.
“puzza” η υπόθεση, μου ‘πε (πούτσα επί το ελληνικότερον) , και μ’ έστειλε αδιάβαστη η αγριογκόμενα του βυθού.
Ξέρω, ξέρω, επειδή σας έγραψα “πούτσα η υπόθεση”, αμέσως να με παρεξηγήσετε αρχιμαλάκια στεριανά. Βλέπετε, εσείς δεν λέτε τέτοια μεταξύ σας κάθε giorno! Μυξοπαρθένες!
Παρ’ όλα αυτά, εγώ δεν σας συμμερίζομαι, γιατί ξέρω ότι κάποια από σας, δεν χαμπαριάζετε την ταλιάνικη γλώσσα κι έτσι, λογικό είναι που ξαφνιαστήκατε με την πούτσα (έτσι ακριβώς όπως προφέρεται το “puzza” και στη γειτονική χώρα).
Στο μομέντο λοιπόν, σας το μεταφράζω και σας τσούζω, ότι σημαίνει: βρώμα, δυσωδία, μυρωδιά έντονη. Και μεταφορικά, καθώς μου ματαξήγησε, είναι κάτι που “μυρίζει”.
Κάποιο ζήτημα δηλαδή, που δεν είναι έτσι όπως θέλουν κάποιοι να φαίνεται. Ότι, δηλαδή, στην υπόθεση αυτή κάτι “βρωμάει”.
Γι’ αυτή την πούτσα (puzza) μου μίλαγε η αλλοδαπή συνάδελφος Τσούχτρα, κι όχι γι’ αυτή που ‘τρεξε να συναντήσει το πονηρό σας το μυαλό.
Το “πιάσατε” τώρα πως είναι κανονικά, άσπιλα και αμόλυντα διποδάκια μου;
Άσχετο
Τελικά, τη σύνταξή σας θα την παίρνετε (αν ζείτε βέβαια…) στα 65 σας έτσι;
Και μετά, μπορεί να ‘ρθρουν οι άλλοι…”σωτήρες” που θα ‘χετε ψηφίσει (για να τιμωρήσετε τους προηγούμενους), να σας πάνε στα 70.
Δεν ξέρω τι έχετε πάρει πρέφα ρε χάπατα, αλλά αυτό που εγώ έχω χαμπαριάσει, είναι ότι στο τέλος, απ’ το εργοστάσιο και το γραφείο σας, θασας στέλνουν ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ να προβάρετε την κορμάρα σας στο… “ξύλινο παλτό”!
