Η πολυαναμενόμενη παρουσίαση των ευρημάτων της ανασκαφής στην Αμφίπολη από την επικεφαλής αρχαιολόγο κυρία Περιστέρη, το Σάββατο στο Υπουργείο Πολιτισμού, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μία συνολική αποτίμηση και παρουσίαση των ευρημάτων που παρουσιάζονταν όλο αυτόν τον καιρό αποσπασματικά και με την πρόοδο της ανασκαφής, απογοητεύοντας ίσως, όσους περίμεναν να ακούσουν κάτι περισσότερο.
Σε κάθε περίπτωση πάντως, το μνημείο της Αμφίπολης χαρακτηρίστηκε από τον αρχαιολόγο Βασίλειο Λαμπρινουδάκη λαμπρή ψηφίδα στην Ιστορία της Ελλάδας και πως ο επιστημονικός διάλογος ξεκινά από αυτό το σημείο.
Στην αναλυτική και συνολική παρουσίαση από την κυρία Περιστέρη, δόθηκαν για πρώτη φορά στη δημοσιότητα κάποιες φωτογραφίες του σκελετού που βρέθηκε στον υπόγειο θάλαμο στην Αμφίπολη, μετά από πίεση του κοινού που παρακολουθούσε τη συνέντευξη τύπου, που δείχνουν τα οστά του σκελετού μισοθαμμένα στο χώμα. Στα ευρήματα συμπεριλαμβάνεται το κρανίο, η γνάθος, μέρη των άκρων, και η θρυμματισμένη λεκάνη του νεκρού, τα οποία απομακρύνθηκαν μαζί με χώμα για λόγους ασφαλείας.
Επίσης, η κυρία Περιστέρη αποκάλυψε ότι βρέθηκαν νομίσματα της εποχής του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τα οποία όμως όπως διευκρίνησε κυκλοφορούσαν και για κάποιους αιώνες μετά, και πως εντοπίστηκαν ίχνη από έναν αρχαίο γερανό της Ρωμαϊκής εποχής, με τον οποίο αφαιρέθηκαν κομμάτια του περιβόλου για επανάχρηση.
Η επικεφαλής των ανασκαφών μίλησε και για τους αρχαίους τυμβωρύχους, λέγοντας πως ο τάφος είχε συλληθεί, όπως εκτιμάται, στη Ρωμαϊκή εποχή. Αρχικά ήταν επισκέψιμος εκτίμησε, ο περίβολος μπροστά από τα σκαλοπάτια ήταν ανοιχτός και μετά τον έκλεισαν.
Σε ερώτηση σχετικά με τα κτερίσματα που δεν βρέθηκαν, αν αυτό σημαίνει ότι έχουν κλαπεί, απάντησε πως μπορεί να βρίσκονται σε διπλανό χώρο και ότι αυτό θα το δείξει η γεωφυσική διασκόπηση για την οποία θα απαιτηθεί χρόνος περίπου τριών μηνών.
Οι Άγγλοι στρατιώτες προσπάθησαν να μεταφέρουν μέρος του μνημείου στην Αγγλία!
Αξιοσημείωτα είναι τα όσα αποκάλυψε ο αρχιτέκτονας Μιχάλης Λεφαντζής για την προσπάθεια των Βρετανών να μεταφέρουν μέρος του μνημείου στης Αμφίπολης στην Αγγλία.
Συγκεκριμένα, ο κ. Λεφαντζής είπε: «Η ιστορία μας ξεκινά στις 3 Οκτώβρη του 1916. Αποδίδω ένα κείμενο σε ελεύθερη μετάφραση. ‘Σήμερα έγινε η επιχείρηση κατάληψης του Γενίκιοϊ. Χρησιμοποιήσαμε έξι φορτηγίδες για να περάσουμε από τις οχυρές θέσεις γύρω από το ποτάμι. Σήμερα θα φτάσουμε στο Ρούπελ, μάλλον μέχρι το τέλος της ημέρας’. Αυτά τα λέει ο στρατηγός Σερ Τζορτζ Μίλνε, το 1916, ως διοικητής της ταξιαρχίας Shropshire. Είναι η ταξιαρχία του Βρετανικού πεζικού που θα μετέφερε 1.000 κομμάτια από τον περίβολο του Τύμβου Καστά, τα συγκέντρωσε από την πόλη, μαζί με τον Λέοντα και ήταν έτοιμη να τα μεταφέρει στην Αγγλία, στο Λονδίνο».
» Από αυτή τη μαρτυρία μπορούμε να ξεκινήσουμε τώρα. Ο γιατρός της ταξιαρχίας και οι τρεις αρχαιολόγοι που ήταν στρατευμένοι, με τη βοήθεια των στρατιωτών, συγκέντρωσαν 1.000 αρχαία μέλη από το Στρυμόνα και την ευρύτερη περιοχή του Γενίκιοϊ και των λόφων του, όπως λεγόταν τότε η Αμφίπολη και ο λόφος 133. Πολλά από αυτά είχαν βρεθεί ήδη από το 1912. Τα 11 κομμάτια του Λέοντα που βρέθηκαν από το 1911-’12 σε ακτίνα δύο μιλίων μέσα στον Στρυμόνα σε ρωμαϊκά και βυζαντινά φράγματα για την αποξήρανση της λίμνης του Εχινού που είναι στην περιοχή, είχαν γύρω τους αυτά τα 1.000 μαρμάρινα κομμάτια. Οι Αγγλοι τα φόρτωσαν σε τέσσερις φορτηγίδες, πιστεύοντας πως είχαν ένα μεγάλο Λιοντάρι και τα κομμάτια από ένα τεράστιο βάθρο».
» Οι Βρετανοί συνέχισαν να μεταφέρουν τα αρχαία μέλη έως τη στιγμή που οι Βούλγαροι και οι Αυστριακοί βούλιαξαν τις φορτηγίδες και έτσι αυτό το εγχείρημα απέτυχε. Τα κομμάτια έμειναν για πάρα πολλά χρόνια στον πάτο του Στρυμόνα, στο σημείο όπου σήμερα είναι η γέφυρα. Πάντως, μια πρώτη ταύτιση και απόδοση του υλικού είχε μόλις γίνει από τους Άγγλους. Από το 1919 και εξής ακολούθησαν οι εργασίες των αρχαιολόγων, Ελλήνων και ξένων».
