“Μια στο καρφί και μια στο πέταλο” έχουν αυτές τις μέρες οι ξένοι, δανειστές και μη, την Ελλάδα. 20 Αυγούστου σήμερα, ημέρα λήξης του τρίτου και αρχείαστου μνημονίου Τσίπρα και οι δηλώσεις και τα δημοσιεύματα διαδέχονται το ένα το άλλο. Από τη μια “συγχαρητήρια” για την ολοκλήρωση του προγράμματος από μερίδα ευρωπαίων αξιωματούχων κι από την άλλη ο υπερτονισμός ότι πρέπει να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις και τα μέτρα που έχουν συμφωνηθεί να εφαρμοστούν απαρέγκλιτα. Δεν επιτρέπεται καμία χαλάρωση…
Στο εσωτερικό η κυβέρνηση προσπαθεί να διαμορφώσει το μεταμνημονιακό της αφήγημα, με μισοϋποσχέσεις και μισόλογα για μη εφαρμογή ενδεχομένως της περικοπής των συντάξεων και της μείωσης του αφορολογήτου, χτίζοντας παράλληλα ένα νέο μέτωπό “αντί”, αυτό του αντιδεξιού μετώπου κατά τους κυρίους Παππά και Δραγασάκη.
Οι πανυγηρισμοί, όχι όπως θα τους ήθελαν οι κυβερνώντες είναι η αλήθεια μετά την τραγωδία στο Μάτι, φαίνεται να προέρχονται μόνο από την ελληνική κυβέρνηση, που προσπαθεί να πείσει τους εξουθενωμένους υπηκόους της χώρας πως τώρα ξεκινάει μία νέα εποχή, πως όλα αλλάζουν, πως η χώρα αποκτά την κυριαρχία της, πως θα έχουμε “καθαρή έξοδο” στις αγορές, πως τελικά μπαίνουμε στην… “κανονικότητα”.
Πόσα απ’ όλα αυτά όμως είναι αλήθεια και σε τι αφορούν τον πολίτη αυτής της χώρας που βλέπει το βιοτικό του επίπεδο να εξακολουθεί να… “γλύφει” το πάτωμα, το παιδί του, αν δεν έχει πάρει των ομματιών του για την αλλοδαπή, να αμοίβεται με μισθούς Βουλγαρίας, και τον εφιάλτη της μείωσης των συντάξεων να βρίσκεται προ των θυρών;
Πόσο ενδιαφέρει τους πολίτες αυτής της χώρας το διάγγελμα που θα απευθύνει ο κ. Τσίπρας αύριο, μεθαύριο, από κάποιο σημείο της Ελλάδας και που θα μιλά για τη “μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησής του” να ολοκληρώσει το τρίτο μνημόνιο που σε τελική ανάλυση κανείς δεν του το ζήτησε αλλά ήταν αποτέλεσμα της δικής του πολιτικής το πρώτο εξάμηνη του 2015 που κόστισε σύμφωνα με τον επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας Κλάους Ρεγκλινγκ έως και 200 δισ. ευρώ;
«Η Ελλάδα όχι μόνο διέκοψε αλλά και αντέστρεψε τις μεταρρυθμίσεις κατά το πρώτο μισό του 2015, ανέφερε σε άρθρο του στην «Καθημερινή».
Οι Έλληνες δεν έχουν όρεξη για πανηγύρια και διαγγέλματα. Αυτό που θέλουν είναι αλήθειες και όχι ψέμματα, δουλειές και όχι επιδόματα, αυτό που θέλουν είναι παραγωγή νέου πλούτου και όχι αναδιανομή της φτώχειςα, ενότητα και όχι νέα μέτωπα “αντί”.
Οι “τακτικισμοί” και η επικοινωνιακή διαχείρηση των όσων συμβαίνουν στην καθημερινότητα μπορεί να ξεγελούν μία μερίδα των ψηφοφόρων που ψηφίζουν ανάλογα με τη “φάτσα” του πολιτικού και με το αν τους συγκινεί η χροιά της φωνής του, σίγουρα όμως αφήνουν αδιάφορη την πλειοψηφία των πολιτών που χάνουν τον ύπνο τους γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους και βλέπουν το μακρύ χέρι του κράτους να τυλίγεται ασφυκτικά στο λαιμό τους.
Λίγο λοιπόν ενδιαφέρει τους Έλληνες πολίτες αν βγαίνουμε από το μνημόνιο και τι θα πει ο Τσίπρας στο διάγγελμα αύριο, μεθαύριο και λίγες μέρες μετά στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης. Λίγο επίσης τον ενδιαφέρει αν θα αλλάξει και ποιους υπουργούς στον επικείμενο ανασχηματισμό στην προσπάθειά του να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα. Αυτό που τον ενδιαφέρει και είναι η παραγωγή νέου πλούτου, αυτή η κυβέρνηση έχει αποδείξει ότι δεν είναι ικανή να το καταφέρει, γιατί δεν έχει μάθει πως ακριβώς γίνεται αυτό.
Ας λένε οι Ευρωπαίοι ότι “η έξοδος της Ελλάδας από το τρίτο πρόγραμμα χρηματοδοτικής συνδρομής αποτελεί μεγάλη επιτυχία και πως υπό την εποπτεία τους ο Αλέξης Τσίπρας είχε το θάρρος να μεταρρυθμίσει τη χώρα σε…. βάθος».
Επιτυχία για τους Έλληνες θα ήταν μετά από οκτώ χρόνια μνημονίων οι νέοι να γυρνούσαν στον τόπο τους γιατί θα υπήρχαν θέσεις εργασίας με αξιοπρεπείς αμοιβές, και δεν θα ήταν η χώρα δέσμια έως το 2060 να επιτυγχάνει τερατώδη πλεονάσματα. Επιτυχία θα ήταν να μην ήταν δεσμευμένος ο δημόσιος πλούτος για 99 χρόνια (για την ακρίβεια 98 αφού πέρασε ήδη ένας χρόνος από τη δημιουργία του Υπερταμείου). Επιτυχία θα ήταν να μη θρηνούμε το 2018 την εκατόμβη των θυμάτων στο Μάτι και στη Μάνδρα. Επιτυχία θα ήταν να είχαμε μικρότερο κράτος χωρίς Καρανίκες, υπουργικά συμβούλια χωρίς Πολάκηδες και τις μπουλντόζες στο Ελληνικό, τουλάχιστον δύο χρόνια πριν.
Όλα τα άλλα που ακούμε και που θ’ ακούσουμε τις επόμενες μέρες είναι απλώς για να βαυκαλίζονται οι κυβερνώντες, οι πέριξ αυτών και όσοι από τους ψηφοφόρους αρνούνται να δουν την πραγματικότητα και να παραδεχθούν ότι έκαναν λάθος τον Ιανουάριο του 2015.
