Το να καταθέτει ένας βουλευτής με παρρησία τις απόψεις του σε μιαν εποχή σαν κι αυτή, που ο ρεαλισμός δεν συνάδει με την ελπίδα, θέλει μεγάλο πολιτικό θάρρος. Ο Κωστής Χατζηδάκης, βουλευτής της ΝΔ, στη Β’ Αθηνών το διαθέτει και – ακόμη κι αν κάποιος διαφωνεί μαζί του – αυτό οφείλει να του αναγνωρισθεί. Μιλά συγκεκριμένα για όλα χωρίς περιστροφές και είναι βέβαιο πως συμβάλει στη δημόσια συζήτηση. Με θάρρος και χωρίς περιστροφές, ο Κωστής Χατζηδάκης αποκλειστικά στο vimaonline.
Τι αντίκτυπο θεωρείτε πως θα έχει στην ελληνική οικονομία μια άμεση προσφυγή στις κάλπες και πόσο πιθανή τη θεωρείτε; Βλέπετε αλλαγή στο πολιτικό τοπίο αν πάμε σύντομα σε εκλογές;
Το κλίμα είναι πιο βαρύ παρά ποτέ. Η απόλυτη προτεραιότητα που πρέπει να δεσμεύσει όλο το πολιτικό σύστημα για να τα βγάλουμε πέρα είναι να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας. Αυτές τις στιγμές στεκόμαστε απέναντι στην ιστορία, τη συνείδησή μας και την πατρίδα μας. Στην ιστορία, για να επιχειρήσουμε να δείξουμε ότι δεν είμαστε άβουλοι, δειλοί και μοιραίοι. Στη συνείδησή μας για να πείσουμε ότι δεν τη χάσαμε. Και στην πατρίδα μας για να προσπαθήσουμε να τη σώσουμε. Χρειαζόμαστε υπευθυνότητα, σοβαρότητα και εθνική ενότητα. Χρειαζόμαστε όμως και Κυβέρνηση που να κυβερνά. Λυπούμαι να πω ότι η σημερινή Κυβέρνηση δείχνει σχεδόν λιπόθυμη. Ασφαλώς, δεν μπορώ να προδικάσω την εξέλιξη. Αν, τελικά, παραδεχτούν ανοιχτά ότι δεν μπορούν, οι εκλογές, ασφαλώς, αποτελούν θεσμική διέξοδο. Και εφόσον την επιλέξουν, είναι καλοδεχούμενη.
Βλέπετε αλλαγή στο πολιτικό τοπίο αν πάμε σύντομα σε εκλογές;
Στις δημοσκοπήσεις καταγράφεται μια αλλαγή του τοπίου, καθώς το ΠΑΣΟΚ φαίνεται να καταρρέει. Ωστόσο, όλα τα ελληνικά κόμματα πρέπει να δουλέψουν σοβαρά και υπεύθυνα για να ξεπεράσουν το πρόβλημα δυσπιστίας των πολιτών. Για τη Νέα Δημοκρατία- που είναι κόμμα εξουσίας- είναι σημαντικό να επιμείνουμε σ΄ ένα δρόμο ρεαλισμού και υπευθυνότητας. Το ΠΑΣΟΚ απέτυχε, αλλά μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Η όποια κυβέρνηση θα΄χει να κρατήσει στα χέρια της ένα αναμμένο κάρβουνο. Φυσικά, οι πολίτες έχουν ανάγκη την ελπίδα, για την αντιμετώπιση της κρίσης. Ελπίδα, όμως, που θα βασίζεται στην αλήθεια και στην πραγματικότητα.
Είστε ο βασικός συντελεστής στην υπόθεση της πώλησης της Ολυμπιακής. Θα ήθελα να μου πείτε αν αυτή η αποκρατικοποίηση έχει δώσει τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Σήμερα, εξάλλου, θεωρείτε πως οι αποκρατικοποιήσεις αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της εξυγίανσης της ελληνικής οικονομίας; (τις όποιες ενστάσεις θέλω)
Ο τρόπος με τον οποίο λειτούργησε η Ολυμπιακή ήταν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της αντίληψης που κυριάρχησε, δυστυχώς, τα τελευταία 30 χρόνια. Μιας αντίληψης, δηλαδή, που ενοχοποιούσε την ιδιωτική πρωτοβουλία, θεοποιούσε τον κρατισμό και σιγά σιγά διαμόρφωνε το υπόστρωμα της πλαστής ευημερίας στηριγμένης σε δανεικά. Με πρωτομάστορα το ΠΑΣΟΚ και μεγάλο πλειοδότη την Αριστερά. Σύσσωμη η τότε αντιπολίτευση προσπαθούσε να κάνει τη νύχτα μέρα, ισχυριζόμενη ότι δήθεν η Ολυμπιακή είναι κερδοφόρα. Διάφορες δυνάμεις πρωταγωνιστούσαν σε ακραίες ενέργειες για να μην αλλάξει τίποτα. Δυο φορές επιχείρησαν να σπάσουν το γραφείο μου. Ευτυχώς, φυσικά, που επιμείναμε, γιατί αν είχαμε κρατήσει και την Ολυμπιακή, το 2010 και το 2011 θα είχαμε πληρώσει ακόμα σχεδόν ένα δισεκατομμύριο ευρώ μόνο γι’ αυτή τη ζημιογόνα εταιρεία.
Έχω πολλές φορές πει πως είναι ανάγκη να προχωρήσουμε την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και τις αποκρατικοποιήσεις. Για να περιοριστεί το δημόσιο χρέος από τα έσοδα, αλλά και για να στείλουμε ένα αναπτυξιακό σινιάλο διεθνώς. Για να δείξουμε ότι κάτι αλλάζει σε αυτή τη χώρα. Για να προσελκύσουμε κεφάλαια που είναι απαραίτητα για την επανεκκίνηση της οικονομίας. Η κυβέρνηση όμως δεν κάνει τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση. Το 2010 ήταν η πρώτη χρονιά, μετά από πολλά χρόνια, με μηδενικά έσοδα στις αποκρατικοποιήσεις.
Έχουν τεθεί στο τραπέζι του διαλόγου για την αξιοποίηση του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού δύο άξονες προτάσεων. Ο ένας έχει να κάνει με την οικονομική ανάπτυξη κι ο δεύτερος με αυτό που περιγράφεται ως πνεύμονας πρασίνου. Εσείς ως βουλευτής της συγκεκριμένης περιφέρειας αλλά και καλός γνώστης της ευρωπαϊκής πραγματικότητας, τοποθετείστε σε ένα από αυτούς τους δυο δρόμους ή υπάρχει κατά τη γνώμη σας και κάποια εναλλακτική λύση που δεν έχει πέσει ακόμα στο τραπέζι;
Περιμένοντας τις οριστικές κυβερνητικές θέσεις για το θέμα, από την πλευρά μας έχουν τεθεί τρεις βασικές προϋποθέσεις για το όλο εγχείρημα: προστασία της φύσης με συνολική περιβαλλοντική αναβάθμιση της περιοχής, τήρηση των κανόνων διαφάνειας και μεγιστοποίηση του οφέλους για το Δημόσιο. Έχω συζητήσει ήδη με πολλούς κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, παρατηρώ την ανησυχία τους και πιστεύω ότι μέσα από ένα ήρεμο διάλογο και αντιπαραβολή όλων των προτάσεων μπορεί να βρεθεί μια βιώσιμη λύση, τόσο για όσους μένουν στην ευρύτερη περιοχή, όσο και για το Δημόσιο στο σύνολό του.
Πώς αντιμετωπίζετε τα μαζικά ξεσπάσματα όπως αυτό των αγανακτισμένων στο Σύνταγμα; Θεωρείτε πως στερείται πολιτικού υπόβαθρου και άρα αδυνατεί να χαρακτηρισθεί λαϊκό κίνημα ή πως ενδέχεται να αποκτήσει πολιτική δυναμική; Επιτρέψτε μου και μια στενόχωρη προσωπική ερώτηση. Πρόσφατα πέσατε θύμα ενός κρούσματος ωμής βίας. Ανησυχείτε μήπως αυτή η αρνητική διάθεση των πολιτών απέναντι στους πολιτικούς κάνει τις βίαιες αντιδράσεις ένα κεντρικό μενού στα αντανακλαστικά της κοινωνίας;
Χωρίς καμιά αμφιβολία πρέπει να ακούσουμε τον κόσμο που διαμαρτύρεται. Προς αυτή την κατεύθυνση θα ήταν χρήσιμες οι συζητήσεις αντιπροσωπειών των πολιτών αυτών με τα κόμματα της βουλής. Ωστόσο, πρέπει να έχουμε το θάρρος να πούμε χωρίς λαϊκισμό στους πολίτες τι πραγματικά νομίζει ο καθένας από μας. Διότι, όσο λάθος είναι ένα πολιτικό σύστημα να κλείνεται μέσα σε ένα γυάλινο πύργο, άλλο τόσο λάθος είναι η κολακεία, που την πληρώσαμε πάρα πολύ ως Ελλάδα σε διάφορες ιστορικές στιγμές. Και την πληρώσαμε και στην τελευταία κρίση που βιώνουμε.
Έχω πει και αλλού πως δεν αισθάνομαι κανένα μίσος γι’ αυτούς που μου επιτέθηκαν. Ωστόσο, πρέπει να γίνει κατανοητό απ’ όλους ότι με το μίσος και με τη βία τα προβλήματα βαθαίνουν. Η βία και το μίσος είναι διαλυτικά στοιχεία, όπου και αν εκδηλώνονται. Αν αγνοήσουμε τις βασικές αυτές αλήθειες σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο για τη χώρα και κυριαρχήσουν οι κανόνες της πολιτικής και κοινωνικής ζούγκλας, η Ελλάδα θα οδηγηθεί μοιραία σε έναν κανιβαλισμό. Και μη γελιόμαστε! Στις ζούγκλες επιβιώνουν τελικά οι ισχυροί και οι καπάτσοι. Και καταστρέφονται πλήρως οι νομιμόφρονες και οι ασθενέστεροι.
