Αυτό θα πει Δημοκρατία. Να τρέχεις, για ένα κόμμα, να σου βγαίνει η γλώσσα να πείσεις τους ψηφοφόρους να σε ψηφίσουν, γιατί έχεις ιδανικά και αξίες, να βγαίνεις πρώτος στην περιφέρειά σου, να ανεβάζεις τα ποσοστά του κόμματος, κι εκεί που έβλεπε τη Βουλή με το κυάλι, τώρα να έχει βάλει το ένα πόδι μέσα, και να έρχεται η αρχηγός σου να καταρτίζει τις λίστες των ψηφοδελτίων για τις επαναληπτικές εκλογές και να σε πετάει σαν την “τρίχα απ’ το ζυμάρι” για να βάλει αυτούς που ούτε καν ίδρωσαν την κομματική φανέλα.
Με συνοπτικές διαδικασίες η αρχηγός Ζωή έστειλε τέσσερα στελέχη που είχαν εκλεγεί πρώτα, να… ξεκουραστούν στον πάγκο καθ’ ότι αυτή είναι ο προπονητής όπως είπε. Μπαλίτσα… άλλοι θα παίξουν… λέει… και τα “σκυλιά δεμένα”… Σ’ όποιον αρέσει…
Κι επειδή, δεν άρεσε αυτό στα τέσσερα εκλεγμένα στελέχη έκλεισαν την πόρτα πίσω τους καταγγέλοντας την αρχηγό για αντιδημοκρατικές διαδικασίες.
Εκείνη πάλι λέει “στις πρώτες θέσεις των ψηφοδελτίων μπήκαν άνθρωποι που πάλεψα προσωπικά να τους πείσω, άνθρωποι που δε θα θελήσουν ποτέ να βλάψουν την υπόσχεσή μας για χάρη προσωπικών φιλοδοξιών και θέσεων, άνθρωποι που διαχρονικά έχουν στάξει αίμα για να φτάσουμε ως εδώ που είμαστε, μια ανάσα για να έχουμε ζωή στη Βουλή.
Είμαι περήφανη για την προσωπική επιλογή μου να επενδύσω σε ανθρώπους που δε θα με προδώσουν ποτέ και που έχουν τεράστια αποθέματα αγάπης μέσα τους ώστε να αλλάξουμε τον κόσμο”.
Δηλαδή τι μας λέει η Ζωή; Ότι έστειλε αυτούς που κουβάλησαν τις ψήφους στο κόμμα στον πάγκο γιατί δεν τους εμπιστεύεται; Ότι απλά τους χρησιμοποίησε και τώρα τους πετάει σαν στημένες λεμονόκουπες;… Ότι αυτοί ήταν η στάμνα που πήγε στη βρύση, αλλά το νερό θα το πιουν άλλοι;…
Τι να πει κανείς; Λύκος με προβιά προβάτου… αποδεικνύεται η Ζωή με τις… καρδούλες!
