Να έχεις δίκιο και να μην το βρίσκεις είναι σκληρό. Να έχεις άδικο αλλά να φωνάζεις ότι έχεις δίκιο, είναι καπατσοσύνη. Να μην έχεις δίκιο και να καταφέρνεις να σου αναγνωρίσουν ότι έχεις, είναι μαγκιά. Αλλά να μην έχεις δίκιο, να πείθεις ότι έχεις, να σου δίνουν όσα απορρέουν απ’ αυτό το ανύπαρκτο δίκιο σου κι εσύ να καταφέρνεις στο τέλος να το χάνεις, είναι η απόλυτη βλακεία. Αυτό ακριβώς ζούμε τώρα με τους καλλιτέχνες. Δεν είχαν δίκιο, κατάφεραν να τους αναγνωρίσουν πως έχουν και στο τέλος το έχασαν από τις μπούρδες τους.
Η απόλυτη άρνηση των καλλιτεχνών στις κυβερνητικές προτάσεις αποτελούν την ταφόπλακα του αγώνα τους. Δεν θα περάσουν παρά ελάχιστες μέρες και έκπληκτοι θα αντιληφθούν ότι η κοινωνία βρίσκεται πια απέναντί τους. Η ίδια η κοινωνία που στήριξε αρχικά τα αιτήματά τους, όχι διότι τα μελέτησε και τα αποδέχτηκε αλλά από καθαρή συναισθηματική συμπάθεια προς τον κλάδο, τώρα θα τους πει ένα μεγαλοπρεπές «basta». Καθότι ο μέσος Έλληνας σιχαίνεται τους μαξιμαλισμούς και μάλιστα την απαίτηση οι μαξιμαλισμοί να πλασάρονται ως τα δικαιότερα των λαϊκών αιτημάτων.
Το γεγονός ότι ο κόσμος είπε αρχικά «είναι συμπαθέστατα αυτά τα παιδιά» και το γεγονός ότι δίνει στους κάθε λογής καλλιτέχνες ένα περιθώριο ανοχής μεγαλύτερο από οποιονδήποτε άλλον κλάδο, δεν σημαίνει ότι υιοθέτησε κιόλας τη συνολική συλλογιστική τους. Δηλαδή, ας μην θαρρούν ότι ο μέσος Έλληνας αποδέχεται να θεωρείται κάτοχος πανεπιστημιακού πτυχίου κάποιος που έχει βγάλει ένα ιδιωτικό ΙΕΚ. Είπαμε, συμπαθέστατοι οι καλλιτέχνες, δείχνουμε ανοχή αλλά ως εκεί.
Όταν τους δίνουν όλα όσα ζήτησαν αλλά εκείνοι τα απορρίπτουν συλλήβδην, τότε η συναισθηματική αυτή υποστήριξη βρίσκεται πολύ κοντά στην εξάντλησή της. Δεν θέλει και πολύ ο κόσμος να πει ένα «άντε από κει, το παρακάνατε». Και εκεί που αρνιόταν να υιοθετήσει κατηγορίες για κομματικά υποκινούμενες κινητοποιήσεις, ξάφνου να τις αποδεχτεί δίχως υποσημειώσεις και αστερίσκους.
Και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες που φόρτωσαν στην κυβέρνηση Μητσοτάκη αμαρτίες σαράντα χρόνων και φάνηκε να βγαίνουν κερδισμένοι, να αντιληφθούν εν μία νυκτί ότι εκεί που πήγαιναν για μαλλί βρέθηκαν κουρεμένοι…
