Τώρα που έκλεισε ο κύκλος των εθνικών εκλογών, καλό είναι να μην ξεχνάμε κάποια στοιχειώδη από όσα βιώσαμε προηγουμένως μέχρι να φτάσουμε στο σήμερα, με κυβερνήτη έναν άνθρωπο μεθοδικό, προσγειωμένο στην πραγματικότητα και, πάνω από όλα, σοβαρό, συνεπή, χωρίς λαϊκισμούς και ανέξοδες υποσχέσεις.
Ήταν το 2010, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου κέρδισε άνετα τις εκλογές, με βασικό το αλήστου μνήμης σύνθημα “λεφτά υπάρχουν” και, μετά, με υπουργό οικονομικών τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου, άρχισαν να παραμυθιάζουν τον κόσμο με δηλώσεις του τύπου ” αύριο βγαίνουμε στις αγορές”.
Κατόπιν, γνωρίσαμε στο πετσί μας τα οδυνηρά αποτελέσματα της πολιτικής τους ασυνέπειας.
Ακολούθησαν τα πεπραγμένα της συγκυβέρνησης Ν.Δ. – ΠΑ.ΣΟ.Κ., που αν και πήραν πολύ σκληρά μέτρα, εντούτοις, η οικονομία είχε αρχίσει να παίρνει κάποιες, μικρές έστω, “ανάσες” ανάκαμψης, αρκεί βέβαια να μην είσαι εμπαθής και κακοπροαίρετος, αλλά αντικειμενικός και σοβαρός παρατηρητής.
Δυστυχώς, όμως, αυτά τα πρώτα – μικρά έστω – σημάδια , δεν έγιναν από όσο θα έπρεπε διακριτά από ένα σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας, η οποία εθισμένη στα εύκολα και εύπεπτα λόγια άκρατου λαϊκισμού και ψεύτικων, ανέξοδων, υποσχέσεων, παρασύρθηκε από την περιλάλητη “ελπίδα”, πίσω από την οποία κρυβόταν η καλοακονισμένη “λεπίδα” που ερχόταν, φέρνοντας μόνο απελπισία, που μας έκανε παρέα για 4,5 χρόνια.
