Απίστευτες οι μετωπικές συγκρούσεις ανάμεσα στις δύο ισχυρές “τρομοκρατικές πολιτικές οργανώσεις” (Σ.Σ όπως αλληλοχαρακτηρίζονται):
(Συγ)Κυβέρνηση και Αξ.Αντιπολίτευση!!!
Επιστρατεύουν θεμιτά και -κυρίως – αθέμιτα μέσα αλληλοεξόντωσης.
– Οι κυβερνώντες – συνεπικουρούμενοι από ντόπιους και ξένους παράγοντες (τραπεζίτες, αξιωματούχους, Αγορές) επισείουν τον κίνδυνο έλευσης χάους και “πιστωτικού γεγονότος”, σε περίπτωση που η Αξ.Αντιπολίτευση γίνει Κυβέρνηση.
– Οι Αντιπολιτευόμενοι θέλουν ριζικές αλλαγές πολιτικής, αλλά προχωρούν ένα, επικίνδυνο, βήμα παραπέρα:
Σκοπεύουν (πως άραγε;) να “χορέψουν τους δανειστές επικυρίαρχους στο δικό τους ρυθμό.” Να βαράμε εμείς, οι του προτεκτοράτου, τα όργανα: νταούλια, ζουρνάδες, λύρες, και εκείνοι, οι ξένοι, να χορεύουν είτε πεντοζάλη ή τσάμικο, πυρρίχιο, καλαματιανό!…… (Ανάλογα με ποιές περιοχές / νομούς επισκέπτεται ο κος Αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ).
Αγνοούν μήπως ότι η χώρα μας έχει φτωχοποιηθεί, καταχρεωθεί; Ότι είναι αποικία, προτεκτοράτο, έρμαιο στα χέρια στυγνών διεθνών τοκογλύφων;
Όταν εκείνοι είναι τα αφεντικά (Σ.Σ χάρις στη δική μας άφρονα στάση) και μας “έχουν στο χέρι”, μας “ψήνουν το ψάρι στα χείλη” και “μας χορεύουν στο ταψί”, πως εμείς – οι υπήκοοι ιθαγενείς – θα “τους χορέψουμε βαρώντας το σκοπό μας”; Άτοπο!
Αν η Αξιωματική Αντιπολίτευση σκοπεύει πράγματι να κυβερνήσει θα πρέπει να σοβαρευτεί και να γίνει περισσότερο ρεαλίστρια, ώστε να αντιμετωπίσει τους ξένους, να διορθώσει τα κακώς κείμενα, να προσφέρει κάτι καλύτερο στον Τόπο”. Να εγκαταλείψει την : Καλαμένια Συμπεριφορά της, να αφιππεύσει και να αντιληφθεί ότι ο ηγέτης της δεν είναι ούτε πλανητάρχης, ούτε αρχιλυράρης ώστε να μπορεί να υποχρεώσει τους γύρω του ισχυρούς να χορέψουν στο σκοπό που παίζει.
Επιπρόσθετα να λάβει υπ’όψιν της ότι δεν αποδίδει η τακτική του να: λέμε άλλα μέσα και άλλα έξω. Τη δοκίμασαν άλλοι στο παρελθόν και απέτυχαν.
Ότι εκστομίζουν οι Αρχηγοί/Ταγοί (συν) υπολογίζεται, αξιολογείται, προσμετράται και επακολουθούν οι αντιδράσεις και οι επιπτώσεις. Αναμφίβολα είναι εξαιρετικά δύσκολη, απαιτεί υπευθυνότητα, η διαχείρηση μιας ουσιαστικά χαμένης υπόθεσης. Δεν αντιμετωπίζεται όμως με: ζοριλίκια, ζορμπαλίκια, απειλές, φραστικές μπαλωθιές ή χορευτικές πιρουέτες. Ούτε βέβαια με αλληγορήματα.
Φρόνιμο θα είναι οι θερμοκέφαλοι πολιτικοί χορευταράδες και λυράρηδες να ηρεμήσουν, να “δέσουν τα αμολυμένα ζωνάρια τους”.
Ειλικρινά δεν αντέχουμε άλλα νταηλίκια, χορούς και ξεφαντώματα.
Ήδη – εδώ και 6 χρόνια, οι γλεντοκόποι εξουσιαστές μας, συμπορευόμενοι με τους διεθνείς τοκογλύφους δανειστές μας – μας υποχρέωσαν να χορεύουμε τον χορό του… Ζαλόγγου (!).
Καιρός να “σταματήσουν οι επιζήμιοι χοροί!
Αρκετά!…
