Είναι λάθος μας η ανάλυση της τουρκικής πολιτικής επικεντρωμένη στο πρόσωπο του Εντογάν. Είναι μια ευκολία που την ακολουθούν όλοι οι σύμμαχοι μας Ευρωπαίοι και Αμερικανοί.
Σφοδρές συγκρούσεις έχουν γίνει στην Τουρκική Βουλή με τους κεμαλιστές, το αντίπαλο δέος, κατηγορώντας τον Ερντογάν για ενδοτισμό και ξεπούλημα των τουρκικών δικαίων! Ένα ισλαμοφασιστικο καθεστώς οπως περιγράφεται η σημερινή εξουσία του νεοσουλτάνου, που εκφράζεται με τον έλεγχο όλων των αρμών της εξουσίας από ένα πρόσωπο, αποδίδει την αλλαγή του συνόλου σχεδόν της κοινωνίας, με μηδαμινές εξαιρέσεις και πλην του Κουρδικού κόμματος, όλοι τους τα ίδια λένε…
Τουτέστιν, είναι φρούδες οι ελπίδες μας, πως τάχα μου η Τουρκία θα αλλάξει, προς πιο ρεαλιστικές πολιτικές άμα φύγει ο Ερντογαν! Κάτι τέτοιο είναι καθαρή υπεκφυγή και κλείσιμο των ματιών στην σκληρή πραγματικότητα της αλλαγής της κοινωνίας, που καταγράφεται στη χώρα αυτή και μου θυμίζει τις δικές μας συμπεριφορές στην αντιμετώπιση του θέματος Τουρκίας, είτε με τις κουμπαριές και τα ζεϊμπέκικα, είτε με την ελπίδα, ότι να τους βοηθήσουμε να μπούν στην Ευρώπη για να αλλάξουν!
Η λύση του προβλήματος Τουρκία για μας παραμένει η ισχυρή αποτροπή και προετοιμασία για την ικανότητα του πρώτου στρατηγικού και βαθέως χτυπήματος με σφυρηλατημένες, τις κατάλληλες ευρείες συμμαχίες και “άδειες” των μεγάλων δυνάμεων και ειδικά για τις μεγάλες δυνάμεις, επανασχεδιασμό της ύπαρξης του τουρκικού κράτους, από την μορφή που είναι σήμερα, στη δημιουργία τριών τουλάχιστον ξεχωριστών κρατικών οντοτήτων.
Ο μόνος δρόμος για την οριστική και τελική λύση του προβλήματος Τουρκία…
