Με την ευκαιρία του καρότου του Μάκη, με το οποίο απειλείται ένας μικρός, όμορφος, ικανός και φιλόδοξος της Αριστεράς, όλοι οι καιροσκόποι θυμήθηκαν τον Αυριανισμό που δίδαξαν κάποιοι περιθωριακοί, κατ’ εντολήν των κρατούντων βεβαίως και υπηρέτησαν μετά βδελυγμίας οι ξεβράκωτοι και απελπισμένοι που ζητούσαν μια θέση στο σύστημα του λαϊκισμού που φώτισε ο πράσινος ήλιος στις δεκαετίες που πέρασαν.
Από τις τρεις παραλλαγές του ΠΑΣΟΚ που γνωρίσαμε στο παρελθόν, έχουν επιζήσει και σχηματοποιηθεί σε κομματικές οντότητες οι δύο. Ο Ανδρεϊκός Λαϊκισμός της δεκαετίας του 80 που σήμερα εμφανίζεται ως Σύριζα και ο Σημιτικός Κρατισμός της δεκαετίας του 90 που εμφανίζεται ως Ποτάμι.
Η τρίτη, εκείνη της δεκαετίας του 70, η Κομμουνιστική Παραλλαγή, γνωστή και ως Αλλαγή δεν είναι πλέον παραγωγική και εγκαταλείφθηκε. Άντ’ αυτής η κυρίαρχη άποψη, υιοθέτησε την Νεοφιλελεύθερη εκδοχή του Σοσιαλισμού, διατήρησε το όνομα του κόμματος και το ωραιοποίησε με το σύμβολο της Ελιάς που παραπέμπει στον κότινο με τον οποίο στεφανώνουν τους νικητές των γυμνικών αγώνων και τους Καίσαρες. Μπορούμε να την ονομάσουμε και Αυτοκρατορική ή Αλαζονική, λόγω του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνεται το δικαίωμα της διαχείρισης του κόμματος ή άρχουσα τάξη, ή Κουτοπόνηρη και Βερμπαλιστική παραλλαγή του Λαϊκισμού, εξ αιτίας των εφευρημάτων με τα οποία επιδιώκει να παγιδέψει την κοινή γνώμη των Ιθαγενών.
Το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να είναι εδώ, όχι πια ενωμένο αλλά δυνατό. Πρώτο κόμμα στις πρόσφατες εκλογές με ποσοστό που άγγιξε τα όρια εκλογικών επιτυχιών περασμένων εποχών. Ο Πασοκικός Λαϊκισμός έχει γίνει πλέον βίωμα και απαραίτητο συστατικό της νοοτροπίας και του κώδικα ήθους των Νεοελλήνων. Η μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων αυτής της χώρας έχει πλέον μολυνθεί από τον ιό του παρασιτικού βολέματος και της αρπαχτής. Όλοι πια είμαστε ΠΑΣΟΚ, ακόμη και αυτοί που δεν το ψήφισαν ποτέ στο παρελθόν αλλά ούτε και τώρα εμπιστεύτηκαν καμιά από τις ευδιάκριτες συνιστώσες του. Ακόμη και η σύγχρονη εκδοχή της Κεντροδεξιάς πασοκίζει. Μεγάλο κράτος, πολλοί φόροι, ανοχή στον εποικισμό της χώρας από λαθρομετανάστες και λαϊκισμός της ξεφτίλας. Έφτασαν να μοιράζουν λεφτά που δεν έχουν σε γύφτους και αλλοδαπές πουτάνες.
Αυτή η παραπλανητική ενδοπασοκική αντιπαλότητα κυοφορεί ένα νέο τέρας που δεν αποκλείεται να γεννηθεί για να μας οδηγήσει να ναυμαχήσουμε για άλλη μια φορά στην ουτοπία της χώρας του Πήτερ Παν με τον Κάπταιν Χούκ και το τσούρμο του.
Στα πλαίσια αυτής της διελκυστίνδας ο διάχυτος πλέον πασοκολαϊκισμός ασφαλώς θα χρησιμοποιήσει τον προσφιλή του Αυριανισμό. Εμείς οι άλλοι το γνωρίζουμε. Έκπληκτοι προσποιούνται πως είναι οι παράγοντες της συνιστώσας στην οποία ανήκει ο μικρός και συμπαθητικός υποψήφιος Δήμαρχος των Αθηναίων και είναι σίγουρο πως ετοιμάζουν την απάντηση η οποία θα εκπλήξει τους άλλους και όχι εμάς.
Η ενδοπαραταξιακή διαμάχη του κόσμου του ΠΑΣΟΚ και των Επιγόνων του, προβλέπεται μακρά, συναρπαστική και θανατηφόρα για όσους δεν καταφέρουν να εμβολιασθούν έγκαιρα κατά της Πολιτικής Παρακμής.
