Όταν βρίσκομαι μπροστά σε ανθρώπους (ή κόμματα) που λειτουργούν με εξωφρενικό θράσος, ανασύρω από τα εφηβικά μου χρόνια την εικόνα του Θεμιστοκλή. Ανενδοίαστος σε όλα του ο Θεμιστοκλής (έδερνε την γυναίκα του, έτρωγε τα λεφτά του στο κουμάρι, κλπ), διπλοπάρκαρε καθημερινά στην κεντρική πλατεία των Χανίων και μπαίνοντας στο καφενείο όπου ρεμπέλευε, φώναζε στον τροχονόμο που εκείνη την στιγμή έκοβε κλήσεις σ’ όσους είχαν παρκάρει μέσα απ’ αυτόν: «Γράψτους, γράψτους, ζούγκλα το ‘χουνε κάνει».
Ο Θεμιστοκλής κατέληξε τελικά στην φυλακή, καθότι οι τροχονόμοι (και η ασφάλεια που ασχολιόταν με τις υπόλοιπες ευγενείς του δραστηριότητες) είχαν άλλη άποψη περί του τι είναι ζούγκλα και πως αντιμετωπίζονται τα θηρία της. Δεν έπαψε όμως ποτέ η εικόνα του να αναδύεται στο μυαλό μου, όταν βρίσκομαι μπροστά σε άτομα ή ομάδες που λένε ψέματα ευκολότερα απ’ όσο αναπνέουν, που κάνουν το άσπρο μαύρο εν ριπή οφθαλμού και δίχως να παίξει ούτε το ματοβλέφαρό τους. Με τον καιρό έπαψε να με εκπλήσσει το πλήθος των Θεμιστοκλήδων, δεν έπαψε όμως ποτέ να εντυπωσιάζει η άνεση και η εφευρετικότητα τους.
Παρακολουθώ αυτές τις μέρες τις αντιδράσεις των Συριζαίων πάνω στα τρομερά που αποκαλύπτονται από τους Μιωνήδες και τους Καλογρίτσες. «Ο Μητσοτάκης σέρνει το πολιτικό σκηνικό στον βούρκο» φωνάζουν, λες και ο Κυριάκος έβαλε τον Μιωνή να μαγνητοφωνεί τις συναντήσεις του με τον Παππά στην Κύπρο ή η Μαρέβα έστειλε τον Καλογρίτσα στο δικαστήριο για τα τρία εκατομμύρια που πήρε ο βοσκοτόπιας και τώρα του ζητούν να τα επιστρέψει. Μόνοι τους έβαλαν τα χεράκια τους κι έβγαλαν τα ματάκια τους, αλλά ο Κυριάκος είναι ο φυσικός και ηθικός αυτουργός της τύφλωσης τους. Αυτοί έστησαν δέκα κάλπες στην Βουλή, η σημερινή κυβέρνηση ποινικοποιεί την πολιτική ζωή. Είναι να τρελαίνεσαι με το θράσος τους.
Γι αυτό σας λέω, αν ο Θεμιστοκλής της εφηβείας μου ζούσε στην εποχή μας, την πενταετία 2015-19 θα είχε ένα ευάερο και ευήλιο γραφείο μέσα στο Μαξίμου. Θα ήταν ο φυσικό του χώρος, ο βιότοπος του. Εκεί όπου οι νόμοι είχαν νόημα μόνο αν εξυπηρετούσαν το σύστημα του Αλέξη και οι συνταγματικά κατοχυρωμένοι θεσμοί γίνονταν τόσο νερουλοί που έπαιρναν το σχήμα του μπουκαλιού της κυβερνώσας αριστεράς μέσα στο οποίο έρεαν. Και τώρα, μετά από την έξωση απ’ το Μαξίμου, θα του είχαν δώσει ένα γραφειάκι στην Κουμουνδούρου του Θεμιστοκλή. Για να φωνάζει από κει ότι η απαγόρευση του διπλοπαρκαρίσματος στην κεντρική πλατεία, είναι επιστροφή στα μαύρα χρόνια της δεξιάς και της καταστολής. Σε λάθος εποχή έζησε ο Θεμιστοκλής.
