Στον επαγγελματικό μου κόσμο, αυτόν της επικοινωνίας και του marketing, η επιτυχία βασίζεται στην κατανόηση των συμπεριφορικών μοντέλων. Τα Behavioral Models είναι η βάση μας για να χτίζουμε brands και να αναλύουμε τις ανάγκες του κοινού.
Είναι μια επιστήμη απαραίτητη, όπως ακριβώς η ψυχιατρική και η ψυχολογία είναι οι πυλώνες που μας βοηθούν να κατανοήσουμε τη δομή της ανθρώπινης φύσης, να θεραπεύσουμε τα τραύματά μας και να βρούμε την εσωτερική μας ισορροπία.
Όμως, η ίδια η επιστήμη μας διδάσκει κάτι πολύτιμο: η ανάλυση είναι ο δρόμος, αλλά ο προορισμός είναι η ίδια η ζωή. Το μεγάλο στοίχημα της εποχής μας είναι να ξέρουμε πού τελειώνει η απαραίτητη χαρτογράφηση και πού ξεκινά η ανθρώπινη αλήθεια.
Συχνά εγκλωβιζόμαστε σε συνταγές που υπόσχονται να μετατρέψουν το συναίσθημα σε έναν αυστηρά ελεγχόμενο κώδικα: «Αν κάνει αυτό, απάντα έτσι», «Αν περάσουν τόσα λεπτά, στείλε εκείνο». Κάπου ώπα.
Ως ειδικός στην επικοινωνία, γνωρίζω ότι ενώ οι αμυντικοί μηχανισμοί και τα συμπεριφορικά μοτίβα είναι το αντικείμενο μελέτης των ειδικών για να μας οδηγήσουν στην αυτογνωσία, στην προσωπική επαφή η υπερανάλυση δεν πρέπει να γίνεται το εμπόδιο που σκοτώνει τον αυθορμητισμό.
Η δική μου γενιά μεγάλωσε με τον Λουντέμη. Με το «Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα». Τότε που η επικοινωνία δεν ήταν ένα seen σε μια οθόνη, αλλά μια ανάσα που κοβόταν.
Τα συμπεριφορικά μοτίβα παρέμειναν ίδια σε όλες τις εποχές, γιατί οι ανάγκες μας είναι αρχέγονες.
Σήμερα χρησιμοποιούμε όρους όπως avoidant attachment για την αποφυγή, ghosting για την ξαφνική εξαφάνιση και breadcrumbing για τα ψίχουλα προσοχής.
Αυτές οι ταμπέλες είναι χρήσιμα διαγνωστικά εργαλεία στα χέρια των ειδικών για να μας προστατεύουν, όμως η τελική λύση δεν βρίσκεται μόνο στην ερμηνεία. Σε κάθε εποχή, η ουσία της επικοινωνίας κρυβόταν στην καθαρότητα των ρόλων.
Ο άντρας που έχει τη δύναμη της παρουσίας του, που διεκδικεί και προστατεύει με πράξεις, και η γυναίκα που με την καθαρότητα και τη διαίσθησή της δίνει νόημα στη σύνδεση.
Αυτοί οι ρόλοι δεν είναι στερεότυπα, είναι η ίδια η ενέργεια που κρατά τον έρωτα ζωντανό εδώ και αιώνες.
Η αλήθεια είναι πιο απλή από κάθε επαγγελματικό ή θεραπευτικό πλάνο: Η αγάπη ή υπάρχει ή δεν υπάρχει. Η γιορτή του έρωτα είναι μια υπέροχη αφορμή να επικοινωνήσουμε, αρκεί να μην μείνουμε μόνο στο περιτύλιγμα.
Στο marketing λέμε ότι το περιεχόμενο είναι ο βασιλιάς. Στον έρωτα, το περιεχόμενο είναι η ειλικρίνεια. Δεν χρειάζεται να εξαντλούμε τη στρατηγική μας στα μηνύματα, ούτε να κρυβόμαστε πίσω από θεωρίες. Αυτή είναι η κορυφαία μορφή επικοινωνίας.
Στο Instagram βλέπουμε φωτογραφίες που γράφουν καλά. Αλλά η πραγματική επικοινωνία συμβαίνει εκεί που κλείνουν τα φώτα. Εκεί που οι ανάσες κόβονται και δεν υπάρχει κανείς να τις ανεβάσει σε story.
Οι επιστήμονες μας δείχνουν τον δρόμο για να είμαστε υγιείς και έτοιμοι, αλλά ο έρωτας είναι το ρίσκο να περπατήσεις αυτόν τον δρόμο χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Μπορεί να αποτύχει, μπορεί και να απογειωθεί.
Αλλά αξίζει να τον ζεις χωρίς φίλτρα. Γιατί στο τέλος, η πιο επιτυχημένη επικοινωνία είναι αυτή που δεν χρειάζεται λέξεις. Μόνο δύο ανθρώπους που τολμούν να είναι αληθινοί. Τους δικούς μας ανθρώπους. Αυτούς που η παρουσία τους και μόνο σου κόβει την ανάσα.
Αυτές τις ανάσες. Μόνο αυτές!
