Αυτές οι γιορτές είναι περίεργες… αντί για κάλαντα ακούς πολιτικές εκπομπές, αντί για δώρα ανταλλάσεις προβληματισμούς, υπάρχουν στιγμές που ο κόσμος μοιράζεται, βοηθάει, θέλει να αισθανθεί…αλλά πριν τελειώσει το 2014 μας αφήνει με ερωτηματικά και πολλούς με περίεργα συναισθήματα και αμφιβολία. Διαβάζω ένα συγκλονιστικό παραμύθι του Odin Dupeyron, με τίτλο: Και το παραμύθι δεν τελείωσε.
Η ζωή δεν τελειώνει… ώπου να τελειώσει. Θα μοιραστώ μόνο μια παράγραφο μαζί σας γιατί αξίζει τόσο να το διαβάσετε!
“Δεν μπορείς να ελέγξεις αν η ζωή σου θα είναι γεμάτη όμορφες στιγμές ή αν θα υπερισχύσουν οι πίκρες. Ομως μπορείς να ελέγξεις τη διαθεσή σου, την επιθυμία σου για ζωή και τη στάση σου απέναντι στην αποτυχία. Αυτή είναι η δυναμή σου, ο έλεγχος της στάσης σου, γιατί η στάση, αγαπητή πριγκίπισα είναι ΤΑ ΠΑΝΤΑ…”
Θυμίζει το συγκλονιστικό παραμύθι του μικρού πρίγκηπα και απλά με οδήγησε να μοιραστώ μαζί σας ένα απόσπασμα από ένα δικό μου παραμύθι… Λίγο πρίν τελειώσει το 2014… απόσπασμα μέσα στο απόσπασμα και το παραμύθι συνεχίζεται…
….΄΄Γεια!;΄΄ Του είπε το αγόρι απορημένο και ακόμα σαστισμένο από το ότι μιλούσε με ένα αστέρι που χοροπηδούσε στον ώμο του…
Σε έχω δει στον ουρανό πολλές φορές πάντα κοντά στα Χριστούγεννα, και σε έχω ζωγραφίσει να φωτίζεις τον δρόμο για τον Άγιο Βασίλη, μα μετά την έσκισα τη ζωγραφιά γιατί έμαθα μια φοβερή αλήθεια.
Αλήθεια τι θέλεις στο δωμάτιο μου και τώρα που το σκέφτομαι, μιλάνε τα αστέρια; Το αστέρι πετάχτηκε από τον ώμο του και στάθηκε απέναντι του.
Η λάμψη του ήταν ακόμα πιο έντονη έτσι όπως το κοίταζε και τι παράξενο, λες και διέκρινε ένα στρογγυλό χαρούμενο πρόσωπο. Το αστέρι των Χριστουγέννων είχε μορφή παιδιού που γελάει από χαρά.
“Με ακούει να μιλάω η καρδιά και όχι τα αυτιά σου αγοράκι. Ακολούθησα το δρόμο που με οδήγησε δίπλα σου και ήταν ο δρόμος των δακρύων σου. Μάζεψα ένα ένα τα κομματάκια της ζωγραφιάς που έσκισες και πέταξες με θυμό! Εδώ και κάποιες ημέρες σταμάτησες να ονειρεύεσαι δώρα , γλυκά και χριστουγεννιάτικες ευχές και κλαις γιατί δεν μπορείς να τον δεις… Είμαι εδώ για δεις τον Άγιο Βασίλη ξανά αγοράκι!”
Μα δεν μπορώ να δω κάτι που δεν υπάρχει!!! Το έμαθα έστω και αργά και τώρα το ξέρω , δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης! Μου το είπε η αδερφή μου που είναι μεγάλη και ξέρει. Η μαμά και ο μπαμπάς ψωνίζουν τα δώρα κάθε χρόνο. Τα τοποθετούν κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο και λένε πως τα έφερε ο παππούλης με τα κόκκινα ρούχα και τη μεγάλη γενειάδα κάνοντας χο χο χο από τη χαρά του να μοιράζει δώρα στα παιδιά!Δεν υπάρχει και δεν θα τον δω ξανά ποτέ!
Κανείς δεν μπορεί να δει αν τα μάτια της καρδιάς του είναι κλειστά. Ξέρεις πόσοι άνθρωποι έχουν σταματήσει να βλέπουν με την καρδιά τους και να κάνουν όνειρα;
Σίγουρα δεν μπορείς να το φανταστείς αλλά εγώ το βλέπω ψηλά από τον ουρανό.Ο κόσμος δεν γελάει πια αγοράκι και ο Άγιος Βασίλης δεν μπορεί να φανερωθεί σε ανθρώπους που μπορούν αλλά δεν θέλουν! Δεν θέλουν να ελπίζουν, να χαρίζουν αγάπη, τρυφερότητα, ένα καλό λόγο , μια ένδειξη ανθρωπιάς.
Για αυτό προτιμάει να φανερώνεται μόνο στα μάτια των μικρών παιδιών. Εσείς είσαστε το μέλλον του κόσμου, σε εσάς ελπίζουμε και χτίζουμε πάνω σας , για αυτό σας φανερώνεται σε μικρή ηλικία και μεγαλώνετε μαζί του.
Ελπίζει ότι δεν θα τον ξεχάσετε όταν μεγαλώσετε γιατί οι αρχές που αποκτάει κανείς σε μικρή ηλικία δύσκολα χάνονται. Όμως κάθε φορά τον απογοητεύετε. Με τα χρόνια τον ξεχνάτε, δεν τον πιστεύετε, αγοράζετε τα δώρα μόνοι σας, κάνετε ότι περνάτε καλά, δεν ονειρεύεστε ούτε με κλειστά ούτε με ανοιχτά τα μάτια και αφήνετε την καθημερινότητα να σας παρασύρει. Νέοι άνθρωποι με γηραιά καρδιά!
Και είναι σχεδόν τραγικό πως παρασύρει ο ένας τον άλλο στη μιζέρια, γιατί η μιζέρια θέλει πάντα παρέα , δεν αντέχει να είναι μόνη της.
“Δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης, δεν γίνονται θαύματα, σε εμένα δεν θα συμβεί τίποτα καλό, δεν υπάρχουν αξίες, δύσκολη εποχή…” κουβέντες ενηλίκων που όμως μεγαλώνουν παιδιά, μεγαλώνουν το αύριο!
Για αυτό αγοράκι μόνο εσείς τα παιδιά μπορείτε να τον δείτε και να τον ακούσετε…
Για αυτό ο Άγιος Βασίλης διαβάζει τα γράμματα σας και πραγματοποιεί τις ευχές σας. Και φοράει την κόκκινη στολή του για να τον διακρίνετε από μακριά και γελάει τρανταχτά για να τον ακούσετε…και να μην τον ξεχάσετε! Για να μην χάσετε ποτέ την παιδικότητα και την ικανότητα και σαν ενήλικες να τον βλέπετε και να τον πιστεύετε. Γιατί αν το καταφέρετε αυτό αγοράκι θα έχετε αλλάξει τα πάντα!
Θα έχετε μεταφέρει το αληθινό μήνυμα των Γιορτών, θα έχετε μεταφέρει τη δύναμη και τη μαγεία που μόνο η καρδιά μπορεί να προσφέρει!
Άνοιξε λοιπόν τα μάτια της καρδιάς σου και μετέφερε το μήνυμα. Ξάφνιασε με την πίστη σου, με τη φαντασία σου, με τον ενθουσιασμό και την αγάπη σου.
Παρέσυρε τους μεγάλους στη μαγεία των παιχνιδιού ,της αθωότητας, της γιορτής όλο τον χρόνο. Κάνε εσύ την αδερφή σου να πιστέψει ξανά στον Άγιο Βασίλη! Θέλει κουράγιο για να μπορείς να πιστέψεις ξανά, θέλει τόλμη και πείσμα για να ξεπεράσεις το φόβο και να τον δεις ξανά, θέλει μαγεία…
Αυτές τις γιορτές χάρισε σε όσους αγαπάς το όνειρο. Δείξε τους εσύ τον Άγιο Βασίλη!
Το αστέρι των Χριστουγέννων, του φαινόταν ακόμα πιο λαμπερό και χαρούμενο, τον άγγιξε για μια στιγμή στα μαλλιά και τον έλουσε με το φως του… και έτσι όπως εμφανίστηκε μπροστά του, έτσι ξαναγύρισε στον ουρανό, σε μια μόνο στιγμή!
