Οι ατυχείς προσπάθειες συνταιριάσματος των αταίριαστων, οδηγεί σε κοινωνικές αναταράξεις και συγκρούσεις.
Δεν πρόκειται ποτέ οι αποκλίνουσες στοχεύσεις /επιδιώξεις να γίνουν συγκλίνουσες ή να ταυτιστούν.
Είναι εντελώς διαφορετικός ο δρόμος που ακολουθούν οι εξουσιαστές και οι δανειστές (= να βγαίνουν τα νούμερα /αριθμοί) από εκείνον της επιβίωσης – ή και αξιοπρεπούς διαβίωσης – των εξουσιαζόμενων.
Προδήλως, τα δύο μέρη αναζητούν διαφορετικά πράγματα.
Επομένως είναι αδύνατον να βρουν… το ίδιο πράγμα.
Αν αυτό δεν γίνει κατανοητό – και βέβαια δεν γίνουν προσπάθειες σύγκλισης – τότε εσαεί θα απορούμε, θα συζητούμε, θα συγκρουόμαστε.
Η παραδοχή της παραπάνω διαπίστωσης/ διάγνωσης του αιτίου του ζητήματος είναι εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση ώστε να καταβάλουμε κάθε προσπάθεια για κοινή πορεία ευημερίας.
Απαιτείται:
-Πολιτική, πρωτίστως, αλλά και κοινωνική βούληση.
– Συνειδητοποίηση του γεγονότος πως οι αριθμοί /νούμερα είναι εργαλείο εξυπηρέτησης των ανθρώπινων αναγκών, και όχι αυτοσκοπός.
Είναι απαράδεκτο η αριθμολαγνεία, η αριθμοενασχόληση να οδηγούν σε ανθρωποεξόντωση!
– Πρυτάνευση του δικαίου, της ισονομίας, της ισοπολιτείας και του ανθρωπισμού. Δεν προάγεται η κοινωνική συνοχή και το ευ ζην με ανισότητες, αδικίες, εξαιρέσεις, “ημέτερους” και αυθαιρετούντες άπληστους /άρπαγες. Ούτε βέβαια με κομματικές ταμπέλες, ιδεοληψίες, ΚΟΜΜΑΤΟΑΛΛΟΙΘΩΡΙΣΜΟ ή ΚΟΜΜΑΤΟΠΛΗΓΙΑ.
– Παραθεώρηση και περιθωριοποίηση όλων των πονηρών του Π.Ο.Μ (=ΠολιτικοΟικονομικοΜιντιακό) Κατεστημένου.
– Αφύπνιση των ιθαγενών /εξουσιαζόμενων ώστε να μην πέφτουν – διαχρονικά θύματα των ψευδολόγων, των εκμεταλλευτών, των αδίστακτων.
Να παύσουν, επιτέλους, να παρασύρονται από όσους τους τάζουν λαγούς με πετραχήλια, καθρεφτάκια, χάντρες, καλύτερη ζωή.
– Να μην εκτονώνεται ο κόσμος με το να βρίζει και να καταριέται αυτούς που, ο ίδιος , ψήφισε (;). Να τους καταδικάζει, τιμωρεί οριστικά και αμετάκλητα. Να μην τους δίνει ξανά και ξανά ευκαιρίες… μήπως και τα καταφέρουν. Τι άραγε μπορούν να καταφέρουν οι αδύναμοι, ανίκανοι, ψεύτες, πολιτικοί απατεώνες;
Το μεγαλύτερο μέρος (συν)ευθύνης αναλογεί / ανήκει στο λαό. Και θα πρέπει κάποτε να την αναλάβει. (Δεν φταίνε μόνον οι πολιτικάντηδες).
– Αναζήτηση: Ισοδύναμων Ανθρωπιάς (Αντί Ισοδύναμων ισοσκελισμού και συμφωνίας αριθμών).
ΥΓ: Αν δεν προτάξουμε τους Ανθρώπους, αλλά τους “αριθμούς”, τότε οι τελευταίοι θα είναι όντως πολύ χρήσιμοι , αλλά μόνο για καταμέτρηση των δυστυχισμένων, των λιμοκτονούντων και των αυτοκτονούντων συνανθρώπων μας !!!
