Πιστεύουν πράγματι ότι «έρχονται» τον Οκτώβριο. Ότι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα κυβερνήσουν, ελέω Θεού, Αμερικανών, Ρώσων και πιθανώς και εξωγήινων. Γράφουν τη βούληση του ελληνικού λαού εκεί που δεν πιάνει μελάνι. Ποιες εκλογές, ποια Βουλή και πράσσειν άλογα. Όχι τα πράσινα, σύντροφοι! Πράσσειν! Πράσσειν. Το αστείο είναι ότι ένα δίκιο το έχουν. Σε μια αστεία χώρα μπορούν να γίνουν τα πιο φαιδρά πράγματα. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Ότι κινδυνεύουμε ανά πάσα ώρα και στιγμή λόγω βλακείας…
Είχαν θεοποιήσει την 17Ν οι σύντροφοι αλλά και οι μπάτσοι. Και αποδείχτηκε ότι οι φαντασιώσεις είχαν παραμορφώσει την πραγματικότητα. Η 17Ν ήταν ένα κανονικό σούργελο. Ομοίως και με την υπόθεση της Μαφίας της Κρήτης. Μην φανταστείτε τον νονό να κρύβεται σε ένα αγρόκτημα και από το υπόγειο του σπιτιού να κινεί τα νήματα. Τέλος πάντων, μέσα από το φαιδρό του πράγματος μάθαμε μία αλήθεια. Λέγαμε ότι μαθαίνεις την αλήθεια από μικρό και από χαζό. Προσθέστε και τον φαιδρό.
Τι μάθαμε από τις συνομιλίες; Ότι τον Οκτώβριο θα τον ρίξουν. Τον πρωθυπουργό! Αυτόν που ψηφίσατε εσείς για μία τετραετία. Τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το πιστεύουν. Το λένε ανοικτά. Και δεν συμβαίνει και τίποτα. Δεν κουνιέται φύλλο! Σαν να πρόκειται για το πιο φυσιολογικό πράγμα του κόσμου.
Και όλα αυτά δεν είναι λόγια που ειπώθηκαν στο καφενείο με ένα τσίπουρο παραπάνω. Το λένε ανοικτά. Ότι θα χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο, κάθε τρόπο για να τον ρίξουν. Συζητάνε για εκτροπή όπως εσείς πιθανότατα συζητάτε με τους φίλους σας για το πού θα περάσετε το Σαββατοκύριακό σας.
Το κακό για μας είναι ότι οι άλλοι γύρω μας δεν είναι χαζοί. Δεν είναι φαιδροί σαν κι εμάς. Παραφυλάνε την ώρα και τη στιγμή που θα κάνουμε την κουτουράδα. Που θα τους δώσουμε την ευκαιρία που περιμένουν. Την ώρα, δηλαδή, της αναταραχής, του χάους. Κάπως έτσι έγιναν τα πράγματα και με την Κύπρο. Κάπως έτσι πήγαν να γίνουν και με τα Ίμια.
Δεν χρειάζονται στρογγυλέματα. Είναι πολύ κρίσιμα τα πράγματα για να μας επιτραπεί να κάνουμε ότι δεν βλέπουμε και δεν ακούμε. Επιδιώκουν την πτώση της κυβέρνησης σε συνθήκες ανωμαλίας κι αυτό θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ίδια τη χώρα. Μια χώρα που κάθε φορά το μέλλον της κρέμεται από μια κλωστή. Η οποία κλωστή όλο και αδυνατίζει. Μοιραίο είναι κάποια στιγμή να σπάσει και χωρίς να ασκηθεί κάποια ιδιαίτερη πίεση. Εκεί είμαστε. Σε αυτό ακριβώς το σημείο.
Θανάσης Μαυρίδης – liberal.gr
