Λαμβάνω εκατοντάδες mail που προτρέπουν «Μη μας εγκαταλείψετε». Ποιος μπορεί να μείνει ασυγκίνητος; Ουδείς ξεχνά κατά τη διάρκεια των τελευταίων παρελάσεων την θερμή υποδοχή και αποδοχή των ΕΔ από τον απλό κόσμο σε μεγάλη αντίθεση με την αποδοκιμασία του πολιτικού κόσμου.
Μαθαίνουμε ότι οι Υπουργοί Δημοσίας Τάξης και Εθνικής Άμυνας κ. Δένδιας και Παναγιωτόπουλος έχουν ήδη προβάλλει τις ενστάσεις τους.
Δεν αρκεί μονάχα αυτό. Οφείλουν να επιμείνουν ώσπου να δικαιωθούν γιατί είναι πολλοί ακόμα αυτοί που, έστω και την τελευταία στιγμή, στηρίζουν σ’ αυτούς τις ελπίδες τους. Το αν οι Δημόσιοι υπάλληλοι πρέπει να μειωθούν, να μεταταχτούν, να περάσουν στην εφεδρεία είναι έτερον εκάτερον και ας δεχτούμε εκεί (σχετικό είναι και αυτό) την ανάμειξη της Τρόικας.
Από πού και ως που όμως προκύπτει κάτι αντίστοιχο και για τις στρατιωτικές μας δυνάμεις και από πού αντλούν το θράσος να παρέμβουν σε θέματα που εμμέσως πλην σαφώς αφορούν στην εθνική μας ασφάλεια! Αξιόμαχο δυναμικό είναι αυτό με ψηλά το ηθικό και το ηθικό αυτό παραμένει ακμαίο μόνο όταν γνωρίζουν ότι έχουν την επιβράβευση και όχι την απαξίωση της Πολιτείας για τους αγώνες τους. Και για να εξηγούμαστε τα παραπάνω δεν αφορούν μόνο τους «μάχιμους» πρώτης γραμμής.
Είναι τεράστια αφέλεια να κάνουμε τον διαχωρισμό σε “μάχιμους” και “μη μάχιμους”. Οι Ε.Δ. είναι όπως μια μηχανή. Ο πόλεμος δεν κερδίζεται επειδή σκοτώνονται οι “μάχιμοι”, αλλά από την καταστροφή των υπολοίπων που θεωρούνται “μη μάχιμοι” αφού ο “μαχητής” θα χάσει την μάχη και θα κολλήσει από την έλλειψη υποστήριξης.
Εκτός αν κάποιοι πιστεύουν ότι ο “μάχιμος” μόλις του τελειώσουν τα πυρομαχικά θα αναφωνήσει στον αντίπαλο “φρηζζζζζζζ, πουτ δε κότ ντάουν σλόουλυ, πάω να φέρω πυρομαχικά και συνεχίζουμε” ή «ρε παιδιά ξέρει κανένας από τραύματα;
Σταυροβελονιά ή κομπλέν το ράβουν αυτό το γόνατο;» Κακά τα ψέματα. Το ερώτημα παραμένει. Θέλουμε σοβαρό και αξιόμαχο στρατό; Οι οργανωμένοι στρατοί (βλέπε αμερικανικός στρατός) στον έναν που πολεμά έχει επτά από πίσω να τον υποστηρίζουν για να κάνουν όλα τα παραπάνω.
Ο λαός ουδέποτε αμφέβαλλε για την τιμή και την πίστη αυτών των ανθρώπων στην πατρίδα γι αυτό και οποιαδήποτε πολιτική απόφαση θα αφορούσε στην εξαίρεσή τους θα έβρισκε απόλυτα σύμφωνη την κοινή γνώμη ακόμα και αν την ίδια στιγμή οι υπόλοιποι θα πληρώναμε το τίμημα της Τρόικας με παραπάνω θυσίες.
*δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “η Ελλάδα αύριο”
Η Νάνσια Κωσταρά είναι ειδική σύμβουλος και αρθροφράφος στη νέα καθημερινή εφημερίδα “η Ελλάδα αύριο”
