Η επιλεκτική επίκληση όσων συμβαίνουν στο εξωτερικό έχει αρχίσει να κουράζει, να εκνευρίζει, και καλό θα είναι να πάρει ένα τέλος.
Οι κρατούντες επιμένουν – διαχρονικά – να αναφέρονται στα όσα ισχύουν στο εξωτερικό, μόνον όταν τους συμφέρει.
Οι αναφορές δεν γίνονται βέβαια για λόγους ενημέρωσης, αλλά δικαιολόγησης /άλλοθι των σκληρών μέτρων που οι ίδιοι λαμβάνουν.
Επιχειρείται σύγκριση ασυγκρίτων / ανομοίων πραγμάτων, καταστάσεων, δεδομένων.
Δεν θα είχα αντίρρηση να παραδειγματιστούμε από τα θετικά των ξένων ώστε
να βελτιώσουμε τα δικά μας κακώς κείμενα.
Ας φέρουν πχ ένα αποδεκτό σύστημα (που οι ίδιοι θα επιλέξουν) χωρίς όμως παρεμβάσεις / τροποποιήσεις, κομματικοποιήσεις.
Το πρόβλημα εδράζεται αλλού: Στην νοοτροπία.
Οι εξουσιαστές μας επιμένουν να βάζουν τις δικές τους “πινελιές” / αλλοιώσεις, με αποτέλεσμα να καταστρέφουν ό,τι καλό πιάσουν στα χέρια τους.
Παράλληλα – και ανησυχητικά – δεν ακούν, δεν διαβάζουν, δεν συμμορφώνονται, επειδή, ο καθένας τους, αισθάνεται ικανότερος του άλλου (ακόμα και μέσα στο ίδιο κόμμα ή κυβέρνηση!).
Συνεχείς, ανούσιες και ανερμάτιστες, δηλώσεις.
Θλιβερές, αντιαισθητικές εμφανίσεις στα τηλεπαράθυρα.
Ατυχείς νουθεσίες προς τους πολίτες, με καταφυγή σε εισαγόμενα παραδείγματα,
και σύγκριση ανόμοιων καταστάσεων.
Η ανοχή, η ανυπαρξία αντίδρασης των ΜΙΘΡΙΔΑΤΙΣΜΕΝΩΝ πολιτών τους διευκολύνει να συνεχίζουν ανενδοίαστα, ανεμπόδιστα και ανερυθρίαστα.
Ο λαός, δυστυχώς, σύρεται από τη μύτη, απο τους πολιτικάντηδες οι οποίοι σέρνουν τον χορό χωρίς σταματημό (!).
Υ.Γ Οι (πολιτικά) κακόφωνοι ΕΘΝΟΓΟΝΕΙΣ γλεντοκόποι, που ξεφαντώνουν στα τηλεπαράθυρα τραγουδώντας και σφυρίζοντας ξενόφερτους σκοπούς, θα έπρεπε να είναι περισσότερο καλλίφωνοι ή να πάρουν μαθήματα ορθοφωνίας.
Χρήσιμη θα τους ήταν και η ορθοτομία ώστε να μπορούν να ερμηνεύσουν σωστά και να αποφεύγουν τις ακρότητες, τις προκλήσεις και τις εκ του πονηρού επιλεκτικές αναφορές και ατυχείς συγκρίσεις.
