Ώρα να τα βρούμε  

Το είπε ξεκάθαρα χθες ο κουρδικής καταγωγής Hakan Fidan, υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας. Θα κάτσουμε στο τραπέζι και δεν θα σηκωθούμε μέχρι να λύσουμε όλες τις διαφορές που μας χωρίζουν. Ώρα ήταν πια και μεγάλη ήταν ως τώρα, η αναμονή των ήρεμων νερών.

Από το 2013 μέχρι σήμερα σε 16 άρθρα μου που θα τα βρείτε όλα εδώ στο αρχείο αυτής της ηλεκτρονικής εφημερίδας γράφω για την Τουρκία, τις σχέσεις της με τον Ελληνισμό και την Ευρωπαϊκή της προοπτική.

Το ασυμβίβαστο του Κεμαλισμού που ήθελε εθνική κάθαρση σε μια χώρα με 66 εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες, μετατρέποντας τον θρησκευτικό προσδιορισμό που δίνει η λέξη Τούρκος σε εθνοτικό χαρακτηριστικό, επέτρεψε μεν την επικράτηση του Κεμάλ και των Νέο-Τούρκων, αλλά  δεν μπόρεσε να συμβιβάσει τον θρησκευτικό φανατισμό με τον φιλελευθερισμό του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Έσφαξαν και ρήμαξαν με μίσος αλλά υποχρεώθηκαν σε συμβιβασμούς που δεν έδωσαν καθαρές και οριστικές λύσεις. Οι Γκρίζοι Λύκοι, αστυνόμευσαν σαν τα Γερμανικά SS την κοινωνία των αστικών πληθυσμών αλλά δεν κατάφεραν να χειραγωγήσουν τις μάζες των θρησκευόμενων της Ανατολίας και ειδικά τους Σουνίτες που στην πλάτη τους ίδρυσαν το Τουρκικό κράτος όταν κατάργησαν την Οθωμανική αυτοκρατορία, πόσο μάλλον τις πολυάριθμες εθνικές και θρησκευτικές μειονότητες που επέζησαν των σφαγών.

Το εφεύρημα του Νέο-Οθωμανισμού του ευφυούς Ταγιπ σε αντιπαραβολή με το αποτυχημένο εγχείρημα των Νέο-Τούρκων, πέτυχε στα Τζαμιά της Ανατόλιας αλλά και στις πλατείες των μεγάλων πόλεων και υπήρξε επιτυχές και αποτελεσματικό. Συνέδεσε το μεγαλείο με την πίστη και έδωσε ελπίδα στους φτωχούς αλλά και αισιοδοξία για μια νέα λαμπρή πορεία στον σύγχρονο κόσμο.

Το είπαμε πολλές φορές ότι αυτό το μεγαλοφυές εγχείρημα εμπνεύσεως του εξ Ικονίου ακαδημαϊκού δασκάλου Αχμέτ Νταβούτογλου αλλά και του αμερικανοτραφέντος Νουμάν Κουρτουλμούς που διακήρυσσε τότε: εμείς δεν είμαστε Τούρκοι, είμαστε Οθωμανοί, απευθυνόταν αποκλειστικά στην εσωτερική πολιτική αγορά και έπεισε.

Αυτό το τέχνασμα μαζί με μια αυταρχική διάθεση, με την οποία ανταπέδωσε τα ίσα στα όσα υπέστησαν οι χθεσινοί αντιφρονούντες από τους Γκρίζους Λύκους και τον στρατό, έδωσε την δυνατότητα στον ευφυή Πόντιο από την Ποταμιά της Ριζούντας να κυβερνήσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο την μεγάλη γείτονα χώρα, από το 2003 μέχρι σήμερα χωρίς διακοπή.

Βέβαια ο Νέο-Οθωμανισμός έχει μεγάλο κόστος αφού υποχρεώθηκε να απλώσει την δράσει του από το Αζερμπαϊτζάν και την Αρμενία ως το Ιράκ, την Συρία την Σομαλία και την Λιβύη. Τα έβαλε βέβαια και με την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ, αλλά συγκρατημένα χωρίς να διακόψει τους διαύλους επικοινωνίας. Έφτασε όμως τα άκρα και τώρα που πλησιάζει μαζί με το βιολογικό του τέλος και το πολιτικό, είναι πια ώρα να προετοιμάσει την αναχώρησή του, την διαδοχή του και να  κεφαλαιοποιήσει τα πολιτικά οφέλη τα οποία μέχρις στιγμής απεκόμισε.

Τώρα χρειάζεται την Ελλάδα όσο οτιδήποτε άλλο. Δεν το λέει για πρώτη φορά. Το έχει πει αρκετές φορές αλλά εμείς δεν φαίνεται να καταλαβαίνουμε τι θέλει να μας πει. Τα έχω αναλύσει σε προηγούμενες τοποθετήσεις μου. Η τελευταία φορά ήταν εδώ στην Αθήνα που είπε το περίφημο: Είμαστε αδέλφια, το οποίο όλως παραδόξως δεν σχολίασε κανείς πολιτικός ή δημοσιογράφος.

Έγραψα τότε πως ο κ. Ερντογάν ψάχνει στήριγμα για να απαγκιστρωθεί από την αδιέξοδη πολιτική του Νέο-Οθωμανισμού και εμείς νομίζω οφείλουμε να τον διευκολύνουμε να αλλάξει ρότα χωρίς να κάνει την απαιτούμενη εκ των πραγμάτων κωλοτούμπα που θα καταστρέψει ότι δημιούργησε.

Τώρα ήλθε η ώρα και ο κ. Ταγίπ πρέπει να δώσει εκείνα που οφείλει για να βρει ανταπόκριση από την απ’ εδώ μεριά του Αιγαίου. Πρωτίστως και μέσα στα πλαίσια του Νέο-Οθωμανισμού πρέπει να δώσει με έμφαση τον σεβασμό και την αναγνώριση σε όλες τις εθνικές και ειδικά τις θρησκευτικές μειονότητες, ακριβώς όπως συνήθιζε η άλλοτε κραταιά Αυτοκρατορία. Αλήθεια είναι πως σε αυτά τα 22 χρόνια δεν πείραξε τους Έλληνες και στήριξε το Πατριαρχείο αλλά τώρα πρέπει να εμπνεύσει τις μάζες που τον στήριξαν μέχρι σήμερα.

Τέρμα τα μισόλογα:

ΝΑΙ είμαστε αδέλφια γιατί είμαστε απόγονοι των Βυζαντινών πληθυσμών, Ελλήνων και Ελληνόφωνων. Εσείς των εξισλαμισμένων που προτίμησαν την γλώσσα των Ουιγούρων Μογγόλων και εμείς εκείνων που κράτησαν πίστη, γλώσσα και πολιτισμό. Κάναμε λάθος που χαλάσαμε την Οθωμανική αυτοκρατορία, οι Χριστιανοί με μια ψεύτικη επανάσταση που εξυπηρετούσε ξένα συμφέροντα και οι Μουσουλμάνοι με την επανάσταση των Νεοτούρκων. Σφαχτήκαμε μεταξύ μας σε έναν ανόητο θρησκευτικό πόλεμο. Στο όνομα του Θεού που είναι ο ίδιος και μόνο το όνομα του αλλάζουμε κάθε φορά διαπράξαμε κακουργήματα. Βρεθήκαμε ό ένας απέναντι στον άλλο χωρίς να ξέρουμε το γιατί.

Αν ακούγαμε τον Κοραή τότε, τώρα θα είχαμε την Οθωμανική Αυτοκρατορία του Ελληνικού Έθνους που εκείνος οραματίστηκε.

Βάλε τα Ελληνικά Ταγίπ σαν 2η γλώσσα στα σχολεία της χώρας σου και σε δυο γενιές θα έχουν λυθεί όλα τα προβλήματα. Όλα τα άλλα που πρέπει να κάνεις είναι αυτονόητα. Σου τα λέει η απ’ εδώ μεριά χρόνια, άλλωστε δεν θα σου χρειαστούν πια. Ζήτα ξεκάθαρα εκείνο το λίγο που μπορούμε να σου δώσουμε για να τηρήσεις τα προσχήματα. Ζήτα λίγο πετρέλαιο, που μπορείς να το πάρεις προσφέροντας υπηρεσίες έρευνας και εξόρυξης των κοιτασμάτων του Αιγαίου. Είναι λογικό και δίκαιο και πρέπει να συμφωνήσουμε όλοι.

Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι μαζί μπορούμε να μεγαλουργήσουμε ξανά. Ο Χριστιανικός φανατισμός έχει ήδη τελειώσει. Τελείωνε και συ με την Τζιχάντ. Φέρε ξανά στο προσκήνιο το ήμερο Ισλάμ. Φέρε τους κυνηγημένους σοφούς Σούφι να δείξουν τον δρόμο της μετριοπάθειες και της αγάπης.

Βάλε να προσευχηθούν μαζί στην Αγιά Σοφιά τους επικεφαλής των δύο εκκλησιών παρουσία και της πολιτειακής ηγεσίας των δύο κρατών μας, , για να σφραγίσουμε την απόφαση μιας κοινής πορείας προς ένα ελπιδοφόρο αύριο.

Αγάπη και συνεργασία χωρίς όπλα και τσαμπουκάδες σε μια θάλασσα που θα ενώνει και δεν θα χωρίζει πια τους Χριστιανούς από τους Μουσουλμάνους Έλληνες.