Η γλώσσα του σώματος είναι ξεκάθαρη και σε αυτές τις ηλικίες… Η πεντάχρονη πειρατίνα φλερτάρει στα σίγουρα με τον πεντάχρονο Ινδιάνο… Και κάπου δίπλα σίγουρα μια γάτα χορεύει με ένα ποντίκι και ένας ροκάς συζητάει με μια μπαλαρίνα…
Είναι πάλι αυτή η μαγική στιγμή που καλούμαστε να φορέσουμε τις πιο αθώες μάσκες του χρόνου!
Είναι η εποχή που η σοβαροφάνεια κρύβεται σε μορφή ζορό και πίσω από τη μαύρη μάσκα κρύβονται τα όνειρα που δεν τόλμησες ή που δεν έζησες ακόμα, πίσω από την κόκκινη εσάρπα της κοκκινοσκουφίτσας ο φόβος του κακού λύκου μαζί με μια παιδιάστικη αφέλεια για ασφάλεια και χαρά στο δάσος…
Κάθε μέρα καλούμαστε να παίξουμε τόσους απίστευτους ρόλους με διαφορετικές πάντα στολές ανάλογα με την περίσταση…αν μας δεις έξω από την εικόνα θα γελάσεις. Ο επιτυχημένος συνήθως φοράει τη στολή κουστούμι γραβάτα, γυαλισμένα παπούτσια και κρατάει ένα χαρτοφύλακα και μια τσάντα γυμναστηρίου… εκεί θα αλλάξει σε αθλητικός και επιτυχημένος και θα φορέσει μια trendy φόρμα με τα απαραίτητα αξεσουάρ: γάντια για τα βάρη, πετσέτα στον ώμο κλπ.
Υπάρχουν και οι πιο trendy επιτυχημένοι, χωρίς γραβάτα, με σακάκι , μοκασίνια ή και ο πιο εναλλακτικός με τζην, πουκάμισο και τελευταία σακίδιο…
Και φυσικά υπάρχει η επιτυχημένη: Κουστούμι και αυτή με πουκάμισο μεταξωτό συνήθως, πέρλες στο λαιμό και στα αυτιά, κόκκινο κραγιόν και ένα κινητό στο χέρι, τόσες δουλειές την περιμένουν και όλες πάνω σε δωδεκάποντο… στην πολύ επιτυχία έχει και κόκκινη σόλα!!!
Και αυτή έχει εναλλαγές πιο μοντέρνα με φουστάνι, πιο εναλλακτική με τζην και μεσάτο πυκάμισο, μεγάλα σκούρα γυαλιά πάντα σε όλες τις κατηγορίες επιτυχίας και αξεσουάρ θηλυκά ή αρσενικά που μπερδεύονται με μια δόση θηλυκότητας και υπενθυμίζουν ότι υπάρχουν δυναμικά στον επαγγελματικό στίβο.
Και φυσικά υπάρχουν οι φοιτητές, οι μαθητές και τόσοι άλλοι ρόλοι ανάλογα τις ηλικίες και τόσες χιλιάδες φορεσιές και το χειρότερο τόσες απίστευτες μάσκες….
Η απιστία φοράει της αθωότητας, η οργή της θλίψης, η πονηριά της συγκαταβατικότητας, η κατάθλιψη του ψεύτικου χαμόγελου, η αδιαφορία της συμπόνιας.
Και οι φορεσιές επαναλαμβάνονται κάθε ημέρα και ανάλογα με τη φορεσιά παίρνουμε και πολύ σοβαρά τον εαυτό μας.Φοράει λευκή ρόμπα, είναι γιατρός να τον σέβεσαι, φοράει τήβεννο είναι δικαστής έχει κρίση, φοράει γκρι κουστούμι είναι πετυχημένος και σοβαρός.
Σε μια εποχή που μας επιβραβεύει αντί να μας πετάνε σερπατίνες και χαρτοπόλεμο κάθε φορά που “ντυνόμαστε” ή “προσποιούμαστε” τον εαυτό μας, έχουμε πάντα την ευκαρία να θυμηθούμε ότι κάτω από τη φορεσιά είναι ο άνθρωπος…
Και ο άνθρωπος κάτω από τη στολή μπορεί να ουρλιάζει, να φοράει το σακάκι και να λέει στην οικογένεια ότι πάει στο γραφείο του γιατί ντρέπεται να πεί ότι τον απέλυσαν και προσποιείται τον πετυχημένο μέσα στη στολή του.
Είναι η κυρία με την οικολογική γούνα, το ακριβό φουστάνι και τα μαύρα μεγάλα γυαλιά που κυκλοφορεί και δηλώνει ότι έφτασε το όνειρο της μεγάλης ζωής, αλλά όταν βγάλει τα γυαλιά τα μάτια της είναι κλαμμένα από την βραδιά που έμεινε και πάλι μόνη σε ένα μεγάλο σπίτι, πίνοντας και περιμένοντας το συζυγό της, που δεν ήρθε…
Τόσοι ρόλοι, τόσα κουστούμια, τόσες μάσκες. Και μια ευκαιρία, να καταλάβουμε ότι η στολή μας φοράει και δεν τη φοράμε πια…
Μόνο εμείς μπορούμε να την πετάξουμε, να βγάλουμε τη μάσκα που μας επιβλήθηκε και να γίνουμε ο άνθρωπος που ονειρευτήκαμε, χωρίς μάσκα, χωρίς στολή, χωρίς αντικαταθλιπτικά…
Ας γελάσουμε λίγο με τον εαυτό μας, ας τσαλακώσουμε λίγο την εικόνα μας και ίσως τώρα είναι μια καλή αρχή…
Σκέφτομαι να ντυθώ μουστάρδα γιατί ένας φίλος μου αποφάσισε να ντυθεί χάμπουγκερ…εσύ;;;
