Ας θυμηθούμε για λίγο τους στοίχους του παλιού ρεμπέτικου : «Της Αμύνης το καπέλο, έφερε το Βενιζέλο», για να δούμε τη συστοιχία προσώπων και συμπτώσεων που κάνουν δυο εποχές να μοιάζουν τόσο πολύ. Υπάρχουν ελάχιστοι μονάχα από τους δημοσιολογούντες που πλανώνται την οικτρά πλάνη ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδος λέγεται Γιώργος Παπανδρέου – κι ακόμη λιγότεροι ανάμεσα στους κόλπους των πολιτών…
Ο Γιώργος Παπανδρέου τελείωσε πολιτικά, παρέδωσε κόμμα και κυβέρνηση στον Ευάγγελο Βενιζέλο και υπέβαλε την παραίτηση του, όχι στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά στον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας ! Κι όρκισε μια κυβέρνηση όχι εθνικής αλλά κομματικής και εκλογικής ανάγκης με ουσιαστικό πρωθυπουργό τον Ευάγγελο Βενιζέλο… Το νέο κυβερνητικό σχήμα είναι μάλλον… μεσοπρόθεσμο δεδομένου του ότι, με το να τοποθετούνται σε υπουργικά πόστα όλοι οι ως πρόσφατα, όχι απλώς επικριτές, αλλά και υβριστές σε κάποιες περιπτώσεις του Γ. Παπανδρέου, του κήπου του και των… κηπουρών του δείχνει μάλλον μια γραφιστική αναπαράσταση του πως θα είναι το εσωτερικό του ΠΑ. ΣΟ. Κ. σε λίγους μήνες παρά το «άλμα προς τα μπρος» που ευαγγελίζεται ο κ. Παπανδρέου. Την ίδια ώρα αποκαλύπτεται ένα δυσβάσταχτο μέγεθος υποκρισίας από τον ήδη παραιτημένο πρωθυπουργό αφού η κίνηση για συναίνεση που έκανε – η αναγκάστηκε να κάνει – φαίνεται πως ήταν απλώς μια προβολή στο εγγύς μετεκλογικό μέλλον, το προσεχές Φθινόπωρο, τότε που τα δυο κόμματα θα αναγκασθούν εκ των πραγμάτων να συνεργαστούν, παρά ένας άμεσος στόχος. Η ρηγμάτωση στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ είναι τόσο βαθειά που οι προσπάθειες εξωραϊσμού δεν θα έχουν αντοχή.
Όπως και να έχει ο βραχύς χρόνος της κυβέρνησης Βενιζέλου, όσο κι αν ο Ευβοεύς Αντιπρόεδρος είναι πιο σημαντικό πολιτικό μέγεθος από τον γόνο του Ανδρέα Παπανδρέου, έχει ήδη αρχίσει να μετρά ανάποδα. Μπορεί δε να εξελιχθεί σε βράχο του Σίσυφου, αφού ο κατ’ ουσίαν κουμανταδόρος της κυβέρνησης θα κριθεί από την συνέπεια του στις διαφωνίες του κι όχι από το με πόση απροθυμία θα δεχθεί τους όρους των δανειστών…
