Βλέπουμε με μεγάλο ενδιαφέρον κρατικούς οργανισμούς ή υπουργεία να προχωρούν σε διαφημιστικούς διαγωνισμούς εκατομμυρίων ευρώ ακόμα και σε μια περίοδο τόσο ισχνών αγελάδων. Παρά ταύτα κανείς σοβαρός άνθρωπος (αν υπάρχουν τέτοιοι τη σήμερον ημέρα) δεν έχει σκεφτεί να εισηγηθεί την πρόσληψη μιας εταιρείας επικοινωνίας ώστε να αλλάξει η ήδη πολύ άσχημη στο εξωτερικό εικόνα της χώρας μας. Μια εικόνα που – πιστέψτε με – εμποδίζει οποιαδήποτε πολιτική πρωτοβουλία υπέρ της Ελλάδος.
Πρόσφατα ήμουν προσκεκλημένος σε παγκόσμιο δημοσιογραφικό φόρουμ στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Για την ακρίβεια ήμουν ο μόνος Έλληνας προσκεκλημένος δημοσιογράφος σε ένα φόρουμ με συμμετοχή 140 δημοσιογράφων από 80 χώρες του πλανήτη. Όσοι ταξιδεύουν συχνά εκτός συνόρων θα με καταλάβουν. Ήμουν ο αρνητικός πρωταγωνιστής σχολίων, τα οποία σαν να ήμουν κυβερνητικός εκπρόσωπος έπρεπε να αποκρούω για την τιμή των όπλων και φυσικά της πατρίδας. Ας μην λησμονούμε πως κάθε Έλληνας στο εξωτερικό θέλει δεν θέλει είναι ο πρέσβης της πατρίδας του.
Ευγενικά, όμως με σιγουριά πως τα πράγματα στην Ελλάδα είναι έτσι, δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο με ρωτούσαν «πως είναι δυνατό οι Έλληνες να παίρνουν σύνταξη από τα 50» ή «πως είναι δυνατό να λαμβάνουν συντάξεις οι συγγενείς πεθαμένων ανθρώπων». Πολλοί επίσης εκπλήσσονταν με το γεγονός πως ο τέως πρωθυπουργός μας χαρακτήριζε την οικονομία μας «Τιτανικό» και κατόπιν καλούσε τη διεθνή κοινότητα να μας δανείσει.
Άλλοι έκπληκτοι ρωτούσαν για το κατά πόσο ο κ. Παπανδρέου ήταν νηφάλιος με την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος ή ενδεχομένως τελούσε υπό την επήρεια κάποιου ελληνικού καλού κρασιού, όπως μου είπε ένας Βέλγος δημοσιογράφος. Πού, δηλαδή, να μάθαιναν – αν δεν το ξέρουν ήδη – πως ετοίμαζε την Έλσα Παπαδημητρίου για πρωθυπουργό!
Θα πρέπει να συμπληρώσω πως οι συνάδελφοι από την Πορτογαλία, την Ιρλανδία ή την Ιταλία που επίσης έχουν δυσεπίλυτα οικονομικά προβλήματα, δεν έτυχαν τέτοιας αντιμετώπισης. Κι αυτό διότι ακόμα κι όταν οι χώρες τους βουλιάζουν, αυτοί κρατούν έστω τα προσχήματα της σοβαρότητας.
Είναι λοιπόν άμεση ανάγκη, η κυβέρνηση να προσπαθήσει να αλλάξει την οπτική των άλλων κρατών. Αυτό που μόνοι όλοι όσοι ταξιδεύουμε προσπαθούμε να κάνουμε δίδοντας απαντήσεις για την άλλη όψη της χώρας μας, πως δηλαδή μια μειοψηφία συνδικαλιστών και προσκολλημένων στα κόμματα πήραν πρόωρες συντάξεις, πως δεν είναι όλοι οι Έλληνες κλέφτες, πως η πλειοψηφία μας δουλεύει σκληρά,, θα πρέπει όχι σήμερα αλλά χθες, να γίνει συντεταγμένα.
Διότι αν δεν γίνει κάτι τέτοιο, η τόσο αρνητική εικόνα της χώρας μας δεν θα επιτρέψει στην Μέρκελ ή τον Σαρκοζί να μας βοηθήσουν.
