Όλοι κατά καιρούς έχουμε δει συμπολίτες μας να πετάνε σακκούλες σκουπιδιών μέσα από το Ι. Χ. τους που ουκ ολίγες φορές, πέφτουν έξω από τους κάδους ή, ριγμένες μέσα σε οικόπεδα, ακόμη και κρεμασμένες από τα κλαδιά δένδρων.
Σήμερα, στην εποχή του COVID – 19, αν περπατήσει κάποιος στους δρόμους της περιοχής που μένει ή, εργάζεται, θα αντικρύσει χρησιμοποιημένες μάσκες προστασίας από τον ύπουλο και θανατηφόρο αυτόν ιό, πεταμένες όπου να’ ναι.
Μάσκες πεταμένες παντού λοιπόν, αφημένες στο δρόμο, στα πεζοδρόμια ή, κρεμασμένες σε κάγκελα, πρασιές και δένδρα. Μαύρες, άσπρες, ροζ, φλοράλ, παιδικές, οπαδικές και πάει λέγοντας.
Και το ζήτημα είναι ότι, όπως ακριβώς δεν σκέπτονται το καθαρό περιβάλλον της κάθε γειτονιάς ορισμένοι συνοδοί ζώων συντροφιάς που δεν μαζεύουν τις ακαθαρσίες τους από τα πεζοδρόμια και αλλού, και τις πατάει ο κόσμος, έτσι συμπεριφέρονται και με το να πετάνε τις μάσκες τους όπου τους βολεύει.
Όπως, επίσης, δεν αναλογίζονται πως, με την ανεύθυνη αυτή γενικότερη συμπεριφορά τους, ελλοχεύει ο κίνδυνος να τις πατήσουν αργότερα κάποιοι άλλοι, μεταφέροντας μέσα στο σπίτι τους, την όποια πιθανή μολυσματική επιβάρυνση κουβαλάνε αυτές με ότι αυτό συνεπάγεται βέβαια.
Αναφορικά λοιπόν, με τα όσα συμβαίνουν γύρω από τις πεταμένες μάσκες, ειδικοί περί των σχετικών επιστημών δεν είμαστε, όμως, αν ο μη γένοιτο, παρουσιαστούν αργότερα προβλήματα υγείας, τότε ίσως θυμηθούν τις λαικές ρήσεις, “κοντά στο νου και η γνώση” ή, “στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα”…
