Τελικά, νομίζω πως το παραξηλώσαμε το πράγμα με τα εθιμοτυπικά εδέσματα. Λίγο – πολύ βέβαια, αυτό είναι ένα ζήτημα που αφορά την καθεμιά και τον καθένα ξεχωριστά και ασφαλώς από την μεριά που το βλέπει.
Αλλά κάθε χρόνο τα ίδια. Ξεκινάμε με τη λαγάνα πρωταγωνίστρια την Καθαρή Δευτέρα, χωρίς να λησμονούμε βέβαια και τους συμπρωταγωνιστές της, τον ταραμά, τα οστρακοειδή και τα μαλάκια.Πολύ μπλα μπλα, αναλύσεις επί αναλύσεων, να τα επιτόπια ρεπορτάζ, να οι συνεντεύξεις, και άστα να πάνε…
Ο τηλεοπτικός και ραδιοφωνικός χρόνος να γεμίζει.
Και αφού τελειώνουμε με το σίριαλ της Λαγάνας, να’ σου κι ο μπακαλιάρος της 25ης Μαρτίου. Ξαρμυρισμένος ή όχι, ντόπιος ή των βορείων θαλασσών, φιλέτο ή ολόκληρος, πρώτη είδηση. Ξανά μανά μακροσκελείς αναφορές από την Βαρβάκειο και πολυκαταστήματα τροφίμων, συγκρίσεις τιμών και πάει λέγοντας.
Πάει κι μπακαλιάρος πέρασε, σκέφτεσαι, και λες ότι ησύχασες. Μπα! Οσονούπω, σε περιμένει στην επόμενη στροφή του δρόμου το αρνάκι με το ξαδερφάκι του, το κατσικάκι, για τον καθιερωμένο Πασχαλινό οβελία. Και άντε πάλι τα ίδια. Τόσο το κιλό πέρσι, τόσο πρόπερσι, κι από κοντά, τόσο τα κάρβουνα, τόσο κι οι σούβλες, τόσο το πασχαλινό τραπέζι.
Δε λέω, καλά τα έθιμα, αλλά, μήπως, λέω μήπως, όλη αυτή η ανάλυση και η συνεχής επανάληψη, επί ημέρες μάλιστα, είναι κάπως υπερβολική;
Και αυτό δεν είναι μόνο προσωπική μου άποψη, καθώς δεν είναι λίγοι αυτοί που λένε ότι, εντάξει η τιμή της λαγάνας κάνει φτερά και πετάει κάθε φορά, όμως, γιατί παραπονιέσαι, γιατί σώνει και καλά πρέπει να πάρεις λαγάνα (που τις περισσότερες φορές είναι από το ίδιο ζυμάρι του ψωμιού που τρως κάθε μέρα) για να φας τον ταραμά και τα υπόλοιπα σαρακοστιανά. Το ψωμάκι σε χαλάει;
Με τον μπακαλιάρο, μία από τα ίδια κι εδώ. Η σκορδαλιά πάει μια χαρά και με άλλα ψαράκια πιο φτηνά (και χωρίς κουρκούτια και τηγανίλα), αν αυτός σου φαίνεται ακριβός. Πολύ μπακαλιαροκουβέντα!
Τώρα με τα αμνοερίφια που σου τη φυλάνε στη γωνία, εκεί να δεις τι έχει να γίνει σε λίγο. Που σε πονεί και που σε σφάζει. Απ’το πρωϊ μέχρι το βράδυ, η Βαρβάκειος κι οι άλλες αγορές θα ‘χουν την τιμητική τους. Να πάλι τα επιτόπια ρεπορτάζ, να κι αναλύσεις, να και το γνωστό μπλα μπλα, άντε να γεμίζει το πρόγραμμα.
Είπαμε καλά και σεβαστά τα έθιμα, όμως, αν δεν μπορείς, αν θεωρείς πως ξεφεύγεις από τον οικογενειακό προϋπολογισμό, δεν χάθηκε ο κόσμος, πάρε μερικές ωραίες μπριζόλες ή ότι άλλο θέλεις, βάλτες στο φούρνο με πατατούλες ή ότι άλλο επιθυμείς και μαζί με τα υπόλοιπα συνοδευτικά, κάντε την… “ταράτσα” όπως λέει κι ο θυμόσοφος λαός.
