«Η επανάσταση αποδείχτηκε ένα όνειρο, Μια βολεμένη και ευφυής δικαιολογία, Διατηρούμε την εσώτερη μιζέρια μας,
Με επαναστατική φρασεολογία…» Νικόλας Άσιμος
Τα είπε όλα σε λίγους στίχους και ανέδειξε πέρα από την πραγματικότητα και μια νέα στάση που ορίζει, αντί για την ουσιαστική αντίδραση, τη νέα όψη του life style. Αυτή που καθιστά πλέον ως… μόδα το να παριστάνεις τον ήρωα και τον επαναστάτη. Αυτή που επιτρέπει να παραμένεις στην επικαιρότητα αν υπηρετείς τον αντίλογο και δηλώνεις αντιεξουσιαστής και ανάθεμα αν ξέρουν οι περισσότεροι από αυτούς τι σημαίνει σύστημα, εξουσία, πολιτική.
Καλλιτέχνες, αοιδοί, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, τέως μεγαλοεπιχειρηματίες, δημοσιογράφοι , εκδότες, άνθρωποι της show biz, που κάποτε αλώνιζαν στα σοκάκια της Μυκόνου κουβαλώντας πίσω τους ουρά από παπαράτσι, άλλαζαν τις χρεωμένες στις χρυσές diners πανάκριβες trendy εμφανίσεις τους σαν τα πουκάμισα και επιδίδονταν σε καταναλωτικές κραιπάλες, εξωτικά ταξίδια και απολαύσεις χολιγουντιανών προδιαγραφών, μπλέκονται τώρα μαζί με τους αγανακτισμένους για να τα βάλουν με το σύστημα που ευθύνεται… επειδή έχασαν κι αυτοί μαζί με όλους… τα προνόμιά τους!
Και το ερώτημα είναι, με ποιο σύστημα τα βάζουν ; Με αυτό που πρώτοι και καλύτεροι συμμάχησαν και από το οποίο ευνοήθηκαν όσο ελάχιστοι; Με αυτό που επέτρεψε σε φελλούς , μετριότητες και ψώνια να κάνουν «το κομμάτι» τους μοστράροντας εαυτόν ως Λουδοβίκο de Versailles;
Με αυτό που απενοχοποίησε κάθε ασυδοσία και ξιπασιά τους;
Τίποτα δεν διδάχτηκαν κάποιοι τελικά από την άσωτη, προκλητική και χλιδάτη ζωή που τους οδήγησε τώρα στο να έχουν άδεια θέατρα, άδεια τραπέζια και γαρύφαλλα που μοιράζονται δωρεάν για να συντηρείται ο μύθος τους ή απλήρωτους εργαζόμενους σε περιοδικά ή ραδιοσταθμούς και βίλλες μαζί με κότερα που πρέπει να ξεφορτωθούν για να μη καταλήξουν στα δίχτυα της τοπικής εφορίας.
«Kαμένοι» τύποι που ο επαναστατικός τους λόγος μέσα από στίχους, σενάρια, κωμικά show και μεγαλόστομες δηλώσεις στο tweet, φαντάζει σαν τη διαμαρτυρία για τις στάχτες τους και δεν είναι παρά η απόδειξη της πνευματικής παρακμής σε μια ντεκαντάνς εποχή.
Και δεν είναι καν αστείοι. Είναι αξιοθρήνητοι και αθεράπευτα κομπλεξικοί στην αγωνία τους να αποκτήσουν εκ νέου ρόλο σε μια εποχή που αλλάζει αξίες και πρότυπα.
Είναι ξεπερασμένοι τύποι που επιβάλλουν την παρουσία τους μέσα από το ίδιο παλιό σύστημα που εν πολλοίς παραμένει και τους εξασφαλίζει ακόμα κάποιες δημόσιες σχέσεις για να συνεχίζουν να φαίνονται σε βάρος νέων ανθρώπων που προσπαθούν και έχουν κάτι φρέσκο να πουν και να επιδείξουν.
Είναι οι ίδιοι και οι ίδιοι τύποι που βαρεθήκαμε να ακούμε τόσα χρόνια και να βλέπουμε και που στη συνείδηση του κόσμου θα είναι οι «έκπτωτοι» ενός σάπιου συστήματος που ποτέ δεν πρόκειται να πείσουν ως αγανακτισμένοι ή λαϊκοί ήρωες αλλά μόνο ως …ξεβολεμένοι.
*δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “η Ελλάδα αύριο”
Η Νάνσια Κωσταρά είναι ειδική σύμβουλος και αρθροφράφος στη νέα καθημερινή εφημερίδα “η Ελλάδα αύριο”
