Αν η θυσία δεν πιάνει τόπο τότε είναι λογικό να αισθάνεσαι κορόιδο και να γεμίζεις οργή και αγανάκτηση ,πρωτίστως σε βάρος του εαυτού σου. Βλέπετε αυτό που λέει ο λαός «Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν κρατούσες» δείχνει ακριβώς αυτό που αναμένουμε από κάποιον ως αυτονόητο και δεν το εφαρμόζει. Αλλά αν τελικά δεν το πράττει ο δάσκαλος ,γιατί να το πράξει ο μαθητής;
Έτσι ακριβώς συμβαίνει με τους υπουργούς της κυβέρνησης που συσκέπτονται για το αν θα γίνουν οριζόντιες περικοπές αλλά οι ίδιοι δυσκολεύονται να κάνουν τις δικές τους… Και μετά θα τρέχουν να συμμαζέψουν το αγανακτισμένο πλήθος από τις πλατείες και τους εθνικούς δρόμους που θα κλείνουν. Τον Έλληνα αν τον πιάσεις στο φιλότιμο είναι πολύ εύκολο να τον ελέγξεις αλλά για να το καταφέρεις αυτό πρέπει προηγουμένως να τον πείσεις.
Και για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει η πολιτική εξουσία αυτού του τόπου να δώσει πρώτη το δικό της παράδειγμα. Γεμίσαμε κοκόρια και αργεί να ξημερώσει . Το βασικό αίτημα που σχετίζεται με το κυνήγι του χρόνου , δεν φαίνεται να υλοποιείται. Και ο χρόνος για αυτή την κυβέρνηση είναι χρήμα. Χρήμα για το κράτος , χρήμα για τον πολίτη.
Αλλά για ποια πολιτική εξουσία μιλάμε και από ποια τελικά έχουμε απαιτήσεις;
Από αυτή που συγκροτείται ως επί το πλείστον από ανεπάγγελτους, μέτριους τεχνοκράτες ή δημοσιοσχεσίτες που διασώζουν την ύπαρξή τους μέσα από τη φιγούρα της πολιτικής και της εξουσίας; Για ποιους μιλάμε;
Για αστούς που δεν ξέρουν πόσο πάει η ντομάτα το κιλό; Για Μαυρογιαλούρους που το ψέμα και η υπερβολή ως δεύτερη φύση τους προσδιορίζει τη συμπεριφορά και τις προθέσεις τους; Για ψευτοδιανοούμενους της γενιάς του Πολυτεχνείου που αρέσκονται από το πρωί μέχρι το βράδυ στο αμπελοφιλοσοφείν και επιλέγουν τον μινιμαλισμό μόνο για να δηλώσουν την… αισθητική τους , την ίδια στιγμή που με …δεξιές τσέπες αποκτούν, μέσα από την υπερκατανάλωση και τα 4επί4 , την υπεροψία της μπουρζουαζίας; Ή για δήθεν κομμουνιστές που, έχοντας λύσει το οικονομικό τους πρόβλημα, παίρνουν εργολαβία τα δικαιώματα των εργαζομένων και κόπτονται τάχα για το μέλλον τους ενώ απλά στοχεύουν στην απορρύθμιση του κράτους με οποιοδήποτε κόστος…
Για ποιους να μιλήσουμε; Για τους κωλοτούμπες , τους αυτοχριζόμενους σωτήρες, τους επαναστάτες χωρίς αιτία ή κάποιους απαίδευτους Νεάντερνταλ φασιστοειδών ιδεολογικών αποχρώσεων και άλλους αποτυχημένους που αύξησαν την περιουσία τους από το Χρηματιστήριο για να το καταγγείλουν στη συνέχεια ως το μέγα σκάνδαλο;
Να θυσιαστείς ρε γαμώτο αλλά για ποιους; Για όλους αυτούς που στο βάθος του τούνελ αντί να βλέπουν τη διάσωση της χώρας βλέπουν τον εαυτούλη τους και τα μικροσυμφέροντά τους; Να το κάνουμε, αλλά αφού μας πείσουν ότι σε αυτή την προσπάθεια είμαστε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!
Η Νάσια Κωσταρά είναι ειδική σύμβουλος στη νέα καθημερινή εφημερίδα “η Ελλάδα αύριο”
