Ιθάκη

Το πολυδιαφημισμένο βιβλίο που κάποιος έγραψε για λογαριασμό του γνωστού κυρίου Αλέξη. Τι γράφει μέσα το ακούσαμε αυτές τις ημέρες αφού σκόπιμα διέρρευσε το περιεχόμενό του στα ΜΜΕ και γελάσαμε αρκούντως. Χθες όμως στήθηκα και άκουσα την επίσημη παρουσίασή, η οποία ήταν αποκαρδιωτική και στην συνέχεια την δική του ομιλία η οποία ήταν ενθουσιώδης.

Ναι, ομολογώ ότι ενθουσιάστηκα ακούγοντάς τον να λέει ότι σήμερα οι θεσμοί βρίσκονται σε κρίση και όχι μόνο στον τόπο μας και υπάρχει εκ τούτου αδήριτος η ανάγκη να τους προστατεύσουμε και να τους ενισχύσουμε προς όφελος της Δημοκρατίας και της Πατρίδας. Έξοχα σκέφτηκα, μα η συνέχεια επεφύλαξε εκπλήξεις, παρόλον ότι  οι αναφορές του στην δημοκρατία και την δικαιοσύνη δεν λείπουν από κανένα πολιτικό λόγο ανεξαρτήτως των πολιτικών πεποιθήσεων του ομιλούντος.

Πιο σημαντικό και από την άφιξή μας στο λιμάνι της Ιθάκης είναι η ομορφιά του ταξιδιού μας νουθετεί ο μεγάλος Αλεξανδρινός ποιητής μας, εμπνευσμένος από την επική Οδύσσεια. Σε αυτό το ταξίδι λοιπόν ακούστηκε να προσκαλεί επιλεκτικά ο κύριος Αλέξης, μόνο τους προοδευτικούς πολίτες, δηλαδή τους μυημένους ήδη στον προσφιλή του πολιτικό χώρο. Σε αυτό το ταξίδι προς την εξουσία έχουν δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να συμμετέχουν όλοι, υπογράμμισε. Απαιτείται συνεργασία, συντροφικότητα και αλληλεγγύη. Θα πάρουμε πρωτοβουλίες στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές για να λύσουμε τα προβλήματα της καθημερινότητας και να βοηθήσουμε τους ασθενέστερους και τους αναξιοπαθούντες.

Φλας άστραψε αμέσως εμπρός μου και το μυαλό τρέχει ακαριαία προς τα πίσω, 100 περίπου χρόνια. Ποιος τα έχει ξαναπεί ετούτα; Που τα έχω ακούσει; Μα ναι, ο γνωστός και μη εξαιρετέος Μπενίτο. Το ταξίδι που προσκάλεσε τότε τους Ιταλούς ήταν η πορεία προς την Ρώμη, la marcia su Roma, για να πάρουν την εξουσία από τους κακούς και η πρόθεση; Μα κι εκείνη μοιάζει: Θα πάμε σφιχταγκαλιασμένοι σαν δεμάτια από στάχια, στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές τις Πατρίδας, για να λύσουμε τα λιμνάζοντα προβλήματα και να βοηθήσουμε τους αδυνάτους. Παρέμβαση στο κοινωνικό γίγνεσθαι με όργανο το συνοικιακό δεμάτι, το γνωστό fascio,  που έδωσε και το όνομά του στο πολιτικό σύστημα που στην συνέχεα διαμορφώθηκε. Τον Φασισμό.

Ναι και τότε οι προθέσεις ήσαν αγαθές και ελκυστικές ο τρόπος όμως που επιλέχθηκε για να εφαρμοσθούν δημιούργησε ένα τέρας. Όταν πιστεύεις ότι εσύ είσαι μόνο ο καλός, ο ικανός και ο αλάνθαστος σε αντίθεση με τους υπόλοιπους και από αυτήν την εγωιστική αντίληψη αντλείς την εξουσία να μην αναγνωρίζεις στους άλλους το δικαίωμα να έχουν διαφορετική άποψη από την δική σου, τότε επικρατεί η αυθαιρεσία που καταργεί την Δημοκρατία, το βήμα προς τον ολοκληρωτισμό έχει γίνει. Το αυγό του φιδιού εκκολάφθηκε.

Θα ξαναζήσουμε άραγε τα σκοτεινά χρόνια, εκείνα ανάμεσα στους δυο παγκόσμιους πολέμους;

Η αποτυχημένη προσπάθεια του σοσιαλισμού οδήγησε τότε σε τρεις διαφορετικές ολοκληρωτικές τάσεις που σκόρπισαν θάνατο και δυστυχία στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο. Στην Ρωσία τον είπαν κομμουνισμό, στην Ιταλία Φασισμό και στην Γερμανία Ναζισμό. Γράψαμε σχετικά και αναλύσαμε πρόσφατα ( Ο τοίχος του βάλτου ) εδώ στο ίδιο βήμα προβολής των απόψεών μας, τις τάσεις της εποχής εκείνης και τις συνέπειές τους που ταλαιπωρούν τον σύγχρονο κόσμο. Μπορείτε να το αναζητήσετε εδώ εύκολα.

Προσωπικά πιστεύω ότι δεν υπάρχει ούτε αμυδρή ελπίδα να έχει έστω και  μικρή επιτυχία μια τέτοια προσπάθεια. Είναι τόσα πολλά τα προβλήματα που δημιούργησαν στις ημέρες μας ακόμη και τα σκουπίδια εκείνου του ατυχούς εγχειρήματος που του απαγορεύουν να έχει ξανά τύχη.

Δείτε παραδείγματος χάριν αυτό που συμβαίνει αυτές τις ημέρες: Βγήκαν λέει οι αγρότες και έκλεισαν δρόμους και τελωνεία και ετοιμάζονται αποφασισμένοι να κλείσουν λιμάνια, αεροδρόμια και σταθμούς μέχρι να ικανοποιηθούν τα δίκαια ετοίματά τους.

Ακούω τους διάφορους εκπροσώπους των αγροτών και αναγνωρίζω στο ύφος και στην φρασεολογία τους την γνωστή αντίληψη του ολοκληρωτικού σοσιαλισμού. Οι  γνωστοί ξερόλες που διακατέχονται από την εγωιστική αντίληψη ότι αυτοί μόνο έχουν δίκιο. Για να δούμε λοιπόν: Ζητούν μείωση φόρου στα εισοδήματά τους, μείωση τιμής στην ενέργεια που καταναλώνουν και στις τιμές των πρώτων υλών που αγοράζουν και αύξηση της τιμής των προϊόντων που παράγουν. Δίκαιο ναι: Κι εμείς οι υπόλοιποι θα πληρώνουμε φόρους για να παίρνουν επιδοτήσεις, θα πληρώνουμε υπέρ ΟΓΑ, θα πληρώνουμε ακριβότερα την ενέργεια αλλά και τα προϊόντα τους που αγοράζουμε. Θα πληρώσουμε βέβαια τα κορόιδα αλλά που θα πουλήσετε τις ντομάτες σας λεβέντες, όταν οι Ολλανδικές και οι Πολωνέζικες πουλιούνται φθηνότερα; Το ίδιο ισχύει για τις πατάτες Κύπρου και Αιγύπτου, τα ραπανάκια του Ισραήλ για να μην πω και για τα αυγά Τουρκίας.

Εκείνο όμως που με τρομοκρατεί είναι ότι αναγνωρίζουν στον εαυτό τους το δικαίωμα να μου στερήσουν δικά μου συνταγματικά δημοκρατικά δικαιώματα. Κλείνουν τον δρόμο και μου στερούν την δυνατότητα να πάω στο χωριό να δω την Μάνα μου, να πάω στο νοσοκομείο γιατί είμαι άρρωστος, να πάω στην δουλειά μου, ή να πάω έστω μια εκδρομή για να ξεσκάσω. Μου στερούν την ελευθερία να πάω όπου θέλω. Ελεύθειν ερώ, η όμορφη αυτή φράση της αρχαίας εκδοχής της γλώσσας μας, που σημαίνει πηγαίνω όπου αγαπώ, έδωσε την λέξει ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Αυτό ακριβώς σημαίνει η λέξη ελευθερία. Ελεύθερος είναι αυτός που μπορεί να πάει όπου θέλει.

Αυτήν μου στερούν,  την ελευθερία μου και αυτό δεν μπορεί να το ανεχθεί κανένας Έλληνας. Αυτό με κάνει να πιστεύω ότι δεν έχουν καμία τύχη τα σκουπίδια του χθες στον κόσμο του σήμερα.