Περιμένοντας την “άνοιξη ζωής” οι περισσότεροι πολίτες αυτής της χώρας κι έτσι όπως τους την είχαν υποσχεθεί οι σημερινοί κυβερνώντες, παρατηρείται το γεγονός, σε καθημερινή βάση, να συνεχίζονται με την ίδια και μεγαλύτερη ένταση τα πάσης φύσεως ιδεολογήματα, αφηγήματα και διηγήματα ή, άλλως, τα κάθε λογής φληναφήματα.
Και το ερώτημα παραμένει το ίδιο τουλάχιστον σε όσους έχουν απομείνει έστω κάποια ίχνη αξιοπρέπειας: Αλήθεια, υπάρχει άνθρωπος που να πιστεύει ακόμη σ’ αυτήν την κατ’ εξακολούθηση παραπλάνηση;
Ουδείς ασφαλώς, εκτός βέβαια κι αν συντρέχουν ειδικοί λόγοι, όπως να έχει διοριστεί εσχάτως στον δημόσιο τομέα, για παράδειγμα.
Έτσι λοιπόν, δύσκολα πλέον κάποιος στέκεται με την πρέπουσα σοβαρότητα σε κλισέ τύπου: “Δίνουμε σκληρή μάχη”, “ματώνουμε πολεμώντας” ή, “δεν ξεπουλάμε δημόσια περιουσία” και δεν μειώνουμε αφορολόγητο και συντάξεις”.
Κι αυτό γιατί είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο πως, όλα έχουν συμφωνηθεί με τους δανειστές, απλώς καθυστερούν οι σχετικές ανακοινώσεις λόγω της προετοιμασίας του γνωστού “μασάζ” που γίνεται στους βουλευτές, προκειμένου να ψηφίσουν τα άγρια που έρχονται για την πλειοψηφία της κοινωνίας.
Μιας κοινωνίας που θα πληρώσει με τη σάρκα και το αίμα της, όχι μόνο την ασυνέπεια αλλά την αναίδεια, την ανικανότητα και την ασύστολη ψευδολογία αυτών των ανθρώπων που θέλουν πάση θυσία να μην αφήσουν με τίποτα την ζαχαρωμένη καρέκλα της εξουσίας. Και για να μην φαίνεται τίποτα απ’ αυτά, φροντίζουν και το περιτυλίγουν σε χασαπόχαρτα που είναι αδιάβροχα και αδιαφανή. Όπως ακριβώς το κάνουν και οι εκδοροσφαγείς.
