Πόσο συμφιλιωμένοι είμαστε με την πόλη που κατοικούμε; Πόσο ευχαριστιόμαστε να περιδιαβαίνουμε τους δρόμους της; Πόσο μας αρέσει η βόλτα στην αγορά της;
Μην βιαστείτε να απαντήσετε… Όλα τα παραπάνω ερωτήματα συνοψίζονται στο εξής ένα. Πόσο συμφιλιωμένοι είμαστε με τον ίδιο μας τον εαυτό! Κι όσο κι αν μοιάζει αυτό σε πρώτη φάση φιλοσοφικό, κάθε άλλο παρά τέτοιο είναι. Πρόκειται για την πιο ρεαλιστική προσέγγιση στην θεώρηση της καθημερινότητάς μας.
Γιατί απλούστατα πέρα από την λογική καθοριζόμαστε και από τις αισθήσεις αλλά και τα αισθήματά μας. Έτσι λοιπόν βλέπουμε, ακούμε, χαιρόμαστε, λυπόμαστε. Και αυτά όλα δεν υφίστανται ποτέ ως «ουρανοκατέβατα» αλλά διαμορφώνονται πάντα σε συνάρτηση με ό,τι μας περιβάλλει. Γιαυτό έχετε αναρωτηθεί, μια πόλη άχρωμη, άγευστη, άοσμη, πόσο θα μπορούσε να επηρεάσει την συμπεριφορά μας, να προκαλέσει την αντίδρασή μας ή να χαλάσει την διάθεσή μας; Η πόλη μας είναι το σπίτι μας και το σπίτι είναι το κάστρο μας όπως συνηθίζουν να λένε και οι Άγγλοι. Και μέσα σ’αυτό πρέπει να νιώθουμε ασφαλείς, ευδιάθετοι, χαλαρωμένοι και όχι τσιτωμένοι. Με άλλα λόγια να νιώθουμε καλά με τον εαυτό μας!
Ας μη λέμε όμως πολλά! Οι μέρες, άλλωστε, είναι γεμάτες από θέσεις, προτάσεις, ανακοινώσεις και υποσχέσεις. Μια πόλη όμως, δεν είναι μόνο οι τεχνικοί δείκτες ανάπτυξης, τα πλάνα, οι υποδομές, η αποτελεσματικότερη λειτουργικότητα ή η ομορφιά της . Είναι και η ψυχή της και αυτή είσαι ΕΣΥ.
Σήμερα βρισκόμαστε ανάμεσα στο Ήταν και στο Θα Είναι! Ανάμεσα στο τι είχαμε, τι χάσαμε, τι θα’χουμε, τι σώζουμε και τι αναζητάμε! Ανάμεσα στο να ενδιαφερθούμε ή να αδιαφορήσουμε. Ανάμεσα στο να δηλώσουμε ενεργοί ή να μείνουμε αμέτοχοι.
Όλοι γνωρίζουμε τα προβλήματα, γιατί όλοι τα εντοπίζουμε. Είναι όλα αυτά που, όπως είπαμε και παραπάνω, μας «τσιτώνουν» και μας χαλάνε την διάθεση.
Το ερώτημα είναι: θες να είσαι μαζί με αυτόν που μόνιμα γκρινιάζει ή με αυτόν που τον νοιάζει; Θες να «χαλιέσαι» με αυτά που βλέπεις γύρω σου ή να απολαμβάνεις την πόλη σου, το σπίτι σου, το «κάστρο» σου; Και αν δε σε νοιάζει για την πόλη σου, ας σε νοιάξει σε τελευταία ανάλυση για τον εαυτό σου αφού ο θυμός, η αγανάκτηση και η δυσαρέσκεια ή η ευχαρίστηση είναι αυστηρά προσωπική σου υπόθεση. Κανείς δεν θα ενδιαφερθεί περισσότερο για σένα παρά μόνο εσύ! Η κάλπη είναι μόλις λίγα μέτρα μακριά από το σπίτι σου. Η μέρα για ν’αποφασίσεις για την κάθε σου μέρα είναι πολύ κοντά. Στις 7 Νοεμβρίου!
Και να θυμάσαι ότι για το πώς θα νιώθεις δεν έχεις να λογοδοτήσεις σε κανέναν παρά μόνο σε σένα. Γιατί εσύ μόνο θα ξέρεις για την ευκαιρία που πήγε χαμένη….. την ευκαιρία να χαίρεσαι με την πόλη σου, την ζωή σου, να χαίρεσαι ΜΕ ΣΕΝΑ!
ΥΓ. Τελικά είναι μεγάλη αλήθεια αυτό που λένε ότι «η ψήφος είναι προσωπική υπόθεση». Όχι όμως με την ερμηνεία περί μυστικότητας που αποδίδουν αλλά με αυτή που λέει ότι κανένας δεν μπορεί να ξέρει καλύτερα από σένα τι σου ταιριάζει για να’σαι καλά.
