Με κατέλαβε αμφιθυμία παρακολουθώντας τον Αγιασμό των Υδάτων στην παραλία της Σμύρνης και στο λιμάνι του Πειραιά.
Νοσταλγία και θαυμασμός και – ταυτόχρονα -οργή και αηδία.
– Στη Σμύρνη, όπου κάποτε ανθούσε ο Ελληνισμός, ευάριθμοι Έλληνες γιόρτασαν τα Θεοφάνεια με τον ιερωμένο να πυρώνει με φλογερά λόγια τις καρδιές, εκεί και εδώ.
Χρόνια είχα να αισθανθώ εκείνο το πατριωτικό ρίγος που διαπερνά το σώμα, τα κόκκαλα και φθάνει μέχρι το μεδούλι!
– Στον Πειραιά η εικόνα ήταν στον αντίποδα της Σμυρνεϊκής.
Αποστροφή, αηδία, θλίψη!
Ο εορτασμός, αν και θρησκευτικός, ευτελίστηκε και διαπομπεύτηκε επειδή μπλέχτηκε ανεπίτρεπτα με άσχετα ζητήματα, διεκδικήσεις , και αντεκδικήσεις ανάμεσα σε Ιεράρχες, Πολιτεία, Κυβέρνηση, Ομοφυλόφιλους, Κόμματα κ.α
Δεν είναι μόνον ανευλαβής, αλλά απαράδεκτη και χυδαία η ανάδυση στην επιφάνεια των απωθημένων και των σκοπιμοτήτων στη γιορτή των Επιφανίων / Θεοφανείων.
Τι άραγε φαντάζονται όλοι αυτοί οι τα(γ)γοί πολιτικοί, συνδικαλιστές και κομματάρχες ότι αποτελούν οι εορταστικές εκδηλώσεις;
Ευκαιρία ή άλλοθι ώστε να κοπρίζει ο καθένας και να βεβηλώνει κατά το δοκούν;
Τι νομίζουν ότι είναι το πλήθος των πιστών που προσέρχονται;
Άβουλα αμνοερίφια ή φυτά διακοσμητικά προκειμένου να στηθεί το ντεκόρ της παρουσίασης των ιταμών συμπεριφορών ανάμεσα στους έχοντες διαφορετικές απόψεις, επιδιώξεις, συμφέροντα;
Γιατί δεν μπορούν – στοιχειωδώς – να ξεχωρίσουν τα γεγονότα, τις καταστάσεις ; Την θρησκεία από την Πολιτική, τις σεξουαλικές προτιμήσεις ή τις κομματικές στοχεύσεις;
Και επειδή – με αφορμή το “Σύμφωνο Συμβίωσης ” – πολύς λόγος / αναφορές γίνονται σε … ιδιαιτερότητες, ανωμαλίες, παρά φύσιν συμπεριφορές κ. α , θα ήθελα να μείνω στο κλίμα και να ρωτήσω:
Υπάρχει άραγε μεγαλύτερη ανωμαλία από το να εξευτελίζουμε χωρίς αιδώ και περίσκεψη τα πάντα;
Να μη σεβόμαστε τίποτα και κανένα;
Τι θα πεί δεν πάνε οι “Αρχές”, οι Αρχηγέτες και οι Αρχηγεύοντες στην τελετή , επειδή διαφωνούν με τον Μητροπολίτη γιατί δεν τους αρέσουν όσα είπε για τους ομοφυλόφιλους ;
Τι νομίζουν ότι γιορτάζονται; Οι σεξουαλικές σχέσεις των ομοφυλοφίλων ή των ετεροφυλοφύλων;
Ή τι παριστάνουν όσοι (τέως σύντροφοι) προπηλάκιζαν Υπουργούς εξαιτίας κομματικής αντιπαλότητας;
Κάπου έχουμε ξεφύγει. Διάγουμε περίοδο έντονης διανοητικής ανωμαλίας, σύγχυσης φρένων, τρικυμίας εν κρανίω.
Αν δεν συνέλθουμε έγκαιρα δεν αποκλείεται του χρόνου στην παραλία του Πειραιά να δούμε έναν παρά φύσιν εορτασμό όπου θα συνυπάρχουν:
– Ιεράρχες οι οποίοι θα ιερουργούν και πιστοί που θα σταυροκοπιούνται.
– Κομματάρχες που θα αλληλοβρίζονται (και θα αλληλομουντζώνονται… χριστιανικά).
– Συνδικαλιστές που θα διεκδικούν αυξήσεις.
– Αμφίφυλοι και αμφιφυλόφιλοι ώστε να τονιστεί / χρωματιστεί η όλη ατμόσφαιρα.
– Ομοφυλόφιλοι με άρματα και πανό επιπρόσθετων διεκδικήσεων.
– Ετεροφυλόφιλοι οι οποίοι θα αισθάνονται, μεγαλύτερη και από τη θρησκευτική κατάνυξη, χαρά επειδή κατάφεραν (;) να είναι straight…
– Πολιτειακοί και πολιτικοί παράγοντες οι οποίοι αγνοούν τις υποχρεώσεις τους, παριστάμενοι μόνον όπου τους κάνει κέφι!…
– Κάποιοι άλλοι – παλαιότεροι – θα κοιτάνε κατά Σμύρνη μεριά περίλυποι και περιδάκρυες /δακρυσμένοι για τις χαμένες πολιτικοκοινωνικές παρτίδες που μοιραία οδηγούν και σε χαμένες Π α τ ρ ί δ ε ς !!!
Ευχή τους: Να μη χαθεί και τούτη εδώ η Πατρίδα (!).
Οι ποικιλώνυμοι ιθύνοντες επιχειρούν, να συμπλησιάσουν, σε βαθμό ταυτισμού / συνεορτασμού, τα Θεοφάνεια με τις απόκριες (!).
Όποιοι είναι μεταμφιεσμένοι σε …ταγούς, θα περιφέρονται από τη Δεξαμενή στον Πειραιά και τανάπαλιν.
Όλα θα επιτρέπονται ώστε παντού να συνευρίσκονται – συνεορτάζουν (ως ευσεβείς χριστοκεντρικοί ) άτομα με προοδευτική ελευθεριότητα, κραιπάλη, μανία θεσμικής κατεδάφισης και τάσεις αυτοκαταστροφής!
ΥΓ: Μήπως αν καταργούσαμε – Δημοκρατικά, προοδευτικά, ισοπεδωτικά, ΕΛΛΗΝΟΦΥΓΟΚΕΝΤΡΙΚΑ και ανερυθρίαστα – όλες τις (ενοχλητικές και αναχρονιστικές / παλαιομοδίτικες ) τελετές / επετείους: Εθνικές και Θρησκευτικές, θα αποφεύγαμε τουλάχιστον την διαπόμπευση, τον διασυρμό τους, αλλά και το δικό μας αυτοεξευτελισμό;
