Στην Αγ. Κωνσταντίνου, το κλίμα είναι ακριβώς σαν αυτό της Αθήνας. Δεν μπορείς να καταλάβεις ,τι εποχή διανύουμε…
Το ίδιο και εκεί. Τα ρεύματα είναι αρκετά, εξ’ ου και η ψυχρότητα προς την ηγεσία. Πάντως με αφορμή τα κυβερνητικά οριζόντια μέτρα , και τις εμπρηστικές δηλώσεις των Βουδούρη και Μιχελογιαννάκη, η αλήθεια είναι ότι το εσωτερικό αντιπολιτευτικό τσουνάμι που χτυπά την ΔΗΜΑΡ μπορεί να προκαλέσει ανυπολόγιστες ζημιές στο κόμμα.
Με δεδομένη την εκλογική φθορά που έχουν υποστεί και τα 3 κόμματα της κυβέρνησης αλλά και με την διαπίστωση ότι το πολιτικό τοπίο αλλάζει τον χάρτη και τα σύνορά του με άλλους να συρρικνώνονται, άλλους να επεκτείνονται και άλλους να… ξεπετάγονται, το μέλλον εκτυλίσσεται αβέβαιο και στην Αγ. Κωνσταντίνου.
Οι αντιδράσεις λέγεται ότι είναι μεγαλύτερες από την επαρχία που νιώθουν να είναι θεατές σε ένα έργο που θα’ πρεπε να συμμετέχουν με συγκεκριμένο ρόλο και όχι ως κομπάρσοι τόσο σε ό,τι αφορά στη λήψη αποφάσεων εσωκομματικά που νιώθουν παραγκωνισμένοι όσο και σε κυβερνητικό επίπεδο που ως κόμμα πιστεύουν ότι είναι το δεκανίκι- άλλοθι του Σαμαρά χωρίς αποτελεσματική παρέμβαση ( πράγμα που έχει οδηγήσει πολλά στελέχη να ζητήσουν από την ηγεσία μέχρι και να παραιτηθεί του κυβερνητικού σχηματισμού).
Αυτά σχετικά με τη μία εσωκομματική αντιπολιτευτική πτέρυγα που κινείται πιο αριστερά και είναι σε ανοιχτή σύγκρουση με την Κεντρική επιτροπή που κατηγορείται με ιδιαίτερη σφοδρότητα ότι στοχεύει στη διαμόρφωση ενός πιο κεντρώου κόμματος που θέλει να κόψει τελείως δεσμούς με την αριστερά και που όσο περνάει ο καιρός τόσο σημειώνει μικρότερες αποκλίσεις πολιτικού χαρακτήρα από τις δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού.
Η αλήθεια είναι ότι η ΔΗΜΑΡ έχει χάσει τον βηματισμό της. Η ήρεμη δύναμη και η εναλλακτική(σε σχέση με όλη αυτή την ένταση που εκπονείται από παντού) προσωπικότητα του αρχηγού της κ.Κουβέλη παραμένει το δυνατό της χαρτί, όπως καταγράφουν και οι τελευταίες δημοσκοπήσεις για τη δημοτικότητα των αρχηγών. Η αριστερή καταγωγή δεν συνάδει με το ενίοτε νεοφιλελεύθερο προφίλ που καλείται να υπηρετήσει και τα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα που οφείλει να προωθήσει, ακόμα κι αν σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Η φθορά είναι δεδομένη όχι τόσο από τον κόσμο (άλλωστε η πτώση που καταγράφεται είναι μικρή),όσο από τα ίδια τα πολιτικά στελέχη που νιώθουν ότι με την μικρή κυβερνητική συμμετοχή τους ούτε παρεμβατικό ρόλο έχουν τελικά ( ενώ την ίδια στιγμή χρεώνονται εξίσου το αποτέλεσμα των αποφάσεων) αλλά και το πολιτικό τους αύριο εξ’ αυτού απειλείται.
Σε πολλούς μάλιστα δίνεται η εντύπωση ότι η πολιτική ασκείται από τη ΔΗΜΑΡ περισσότερο ως life-style παρά ως ουσιαστικός δίαυλος επικοινωνίας με την κοινωνία που είναι άλλωστε και ο λόγος για τον οποίο ψηφίστηκε να συμμετέχει στο κυβερνητικό σχήμα.
*δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “η Ελλάδα αύριο”
Η Νάνσια Κωσταρά είναι ειδική σύμβουλος και αρθρογράφος στη νέα καθημερινή εφημερίδα “η Ελλάδα αύριο”
