Δεν περιποιούν ασφαλώς τιμήν οι συνεχείς ανατιμήσεις, εξαιτίας των οποίων είναι αδύνατον κανείς να εκτιμήσει την τιμή /αξία της σταθερά υποτιμώμενης αγοραστικής του δύναμης.
Τι άραγε αξίζει το ευρώ που διαθέτει κανείς;
Τι μπορεί να αποκτήσει και τι επίπεδο ζωής /επιβίωσης άραγε του διασφαλίζει;
Πριν μερικά χρόνια, αφελείς συμπολίτες μας ανησυχούσαν μήπως και γίνουμε Βουλγαρία – Βουλγαροποιηθούμε.
Τότε έγραφα (αναλύοντας τους λόγους) πως αν συνεχιζόταν ο κατήφορος της χρεωκοπίας η “Βουλγαροποίηση” θα ήταν… ευεργετική για εμάς.
Σήμερα επειδή πήραμε “φόρα – κατηφόρα και κανείς, ούτε ο Θεός ή Αλλάχ, δεν μας σταματά”, αν μας φθάσουν τις αποδοχές: μισθούς, συντάξεις, σε Βουλγαρικά επίπεδα; θα ζούμε πολύ χειρότερα από εκείνους.
Ο λόγος είναι οι πολύ – 2 έως 5 φορές – χαμηλότερες τιμές των εκεί προϊόντων, αγαθών, και υπηρεσιών.
Κοντολογίς, η άλλοτε κατάρα /κίνδυνος μήπως και βουλγαροποιηθούμε αποτελεί τώρα δική μας ευχή και προσμονή (!).
(Σ.Σ Το μπαλάκι της ανησυχίας άλλαξε γήπεδο. Το έχουν οι Βούλγαροι οι οποίοι θα τρέμουν μήπως και… ελληνοποιηθούν!).
Αδιάφορα παρακολουθούν το δράμα ενός λαού, του οποίου συρρικνώνεται συνεχώς το εισόδημα, τα ημέτερα παχύδερμα της εξουσίας. Ενώ οι αποδοχές των ιδίων επιδερμικά και μόνον μειώνονται.
Ως προς τις αυξήσεις αποδοχών και την (υπερ) φορολόγηση, υπάρχει το άλλοθι των άδειων ταμείων καθώς και του υψηλού χρέους μας προς τους ξένους δανειστές.
Για την αδυναμία όμως ελέγχου των τιμών, των καρτέλ, των μεσαζόντων, των λαθρεμπόρων και των φοροκλεπτών δεν υπάρχει άλλοθι. Μόνον ανικανότητα, έλλειψη πολιτικής βούλησης, διαφθοροδιαπλοκή, ακαταλληλότητα.
Είναι αδιανόητο – από λογικής και οικονομικής θεώρησης- να υπάρχει ένδεια, αγοραστική αδυναμία, στασιμοπληθωρισμός, φτωχοποίηση, και οι τιμές να ακολουθούν ανοδική πορεία!…
Είναι θεμιτή – και επιθυμητή – η προσπάθεια των συνδικαλιστών / εργατοπατέρων οι οποίοι διοργανώνουν συλλαλητήρια για αυξήσεις αποδοχών. Δυσεξήγητη ωστόσο η απουσία διαδηλώσεων για τις τιμές των προϊόντων, αγαθών και υπηρεσιών.
(Σ.Σ: Τα περί ελεύθερης αγοράς ας τα πουν σε αυτούς που ανέχονται την ελευθεριότητα, ασυδοσία των μικρομέγαλων απατεώνων που εκμεταλλεύονται τον κόσμο).
Υ.Γ: Κάθε έντιμος πολιτικός που αδυνατεί να τιθασσεύσει /χαλιναγωγήσει τον καλπασμό των τιμών μέσα στις συνθήκες που βιώνουμε θα πρέπει να πάει σπίτι του. Εκτός και αν δηλώσει πως παραμένει στη θέση του (ενώ διαφωνεί) επειδή είναι εξαρτημένος /εθισμένος, και του είναι αδύνατο να αποχωριστεί την υψηλή, δεσπόζουσα θέση που κατέχει και η οποία του επιτρέπει να παρακολουθεί – ως παρατηρητής / ΔΙΑΠΙΣΤΩΤΗΣ – με ενδιαφέρον και άνεση!…
