Η Τουρκία μια χώρα 80 εκ., συνορεύουσα της ευαίσθητης και αενάως φλεγόμενης Μέσης ανατολής δεν μπορεί να απομονώνεται… Το βλέπουμε στην πολιτική των Μεγάλων Δυνάμεων. Κάθε φορά που η μια διαπιστώνει ένα κενό στην εξωτερική της πολιτική, σπεύδουν να επωφεληθούν οι άλλοι και τούμπαλιν. Ρωσία Αμερική ,Αγγλία , Γαλλια ,ακόμη και Κίνα , έτσι πράττουν…
Εμείς τρέχουμε σαν μικροί και αδύναμοι κάθε φορά πίσω από εκείνη που ευρίσκεται πιο πολύ στη δυσμένεια της…και καλά κάνουμε .Αυτό καθαυτο σωστό είναι .Αρκεί το παιγνίδι να το παίζουμε σωστά και με σοβαροτητα και το κυριότερο να μην επαναπαυόμαστε και αφήνομε την εξωτερική πολιτική και την άμυνα μας, παρασυρόμενοι από την ευμάρεια, την καλοπέραση και την αφέλεια μας, εκτός της ενασχόληση μας και της καθημερινής προσπάθειας μας. Η άμυνα απαιτεί ιδρώτα, χρήμα, προσπαθεια,μυαλό…
Ας το κατανοήσουμε. Αυτή είναι η μοίρα των μικρών.
Το Ισραήλ είναι μικρό. Το ένα έκτο (22 χ.τ.χλμ ) της έκτασης μας, με τον ίδιο σχεδόν πληθυσμό (8 εκατ. κάτοικοι) Ας κάνουμε τα μισά από αυτά που κάνουν εκείνοι και ας σοβαρευτούμε. Θα μας λογαριάζουν περισσότερο όλοι τους. Μεγάλες δυνάμεις μα και λοιποί. Σε συνδυασμό δε με την τεράστια ομογένεια μας, διπλάσια των ισραηλινών, με αρραγές εθνικό μέτωπο και προσανατολισμό, ας έρθει μετά ο οποιοσδήποτε να μας αμφισβητήσει…
Οι συμμαχίες για τις μεγάλες δυνάμεις έρχονται μετά, όπως και τα μεγάλα λόγια που εύκολα λέγονται και γρήγορα ξεχνιούνται…
