Όταν είναι Απρίλης-Μάης, βάζει το φουτεράκι και τις μπότες του, ανεβαίνει με το αμάξι του την απέναντι πλαγιά και με το δροσερό αεράκι να του φυσά το πρόσωπο και να του φέρνει στην μύτη ευωδιές λουλουδιών, φτάνει στην κορφή κι απλώνει ένα πανό που γράφει. «Ελεύθερα βουνά, Περήφανοι άνθρωποι». Τραβά και μια αγωνιστική φωτογραφία με τη γροθιά υψωμένη και την ανεβάζει στο fb, γράφοντας για λεζάντα «κάτω τα χέρια ρε από τα βουνό μας, γ@@ώ τις μπίζνες σας, όχι άλλα Αιολικά πάρκα».
Όταν όμως πάει 20 ο Ιούλης και αχνίζει ο τόπος από τον καύσωνα, ο ίδιος αγωνιστής συνειδητοποιημένος μάγκας, για να μην τριγυρίζει μεσάνυκτα στη βεράντα με το σώβρακο και κάθιδρος, πατά τα κουμπιά και ανοίγει στο φουλ τα τρία κλιματιστικά που έχει εγκαταστήσει στο σπίτι. Κι όταν στο τέλος Αυγούστου του ‘ρθει ο λογαριασμός του ρεύματος, κάνει άλλη ανάρτηση, «ένα χιλιάρικο μου ήρθε το ρεύμα, γ@@ω τις κυβερνήσεις σας, απατεώνες, κλέφτες».
Τι θέλει, το λοιπόν, ο αγωνιστής; Και να μην βλέπει ανεμογεννήτριες από τη βεράντα του σπιτιού του, αλλά και να δουλεύουν όλη νύχτα τα κλιματιστικά του στους 19 βαθμούς για να τον δροσίζουν. Και τη μεν ημέρα το ρεύμα είναι φτηνό γιατί του το στέλνουν κάτι φωτοβολταϊκά που δεν τα βλέπει, αλλά τη νύχτα που ο ήλιος κρύβεται και η ζήτηση είναι σ
