Όλο αυτό το διάστημα, οι κυβερνητικοί κλαυθμηρίζουν ότι το μεγάλο μας πρόβλημα είναι η παιδική φτώχεια και παραπέμπουν στα στοιχεία της Γιούροστατ, διαφημίζοντας κοινωνικά μερίσματα, επιδόματα και σχολικά γεύματα.
Τα στοιχεία αυτά, όμως, αποδεικνύουν πως επί των ημερών τους αυξήθηκε η φτώχεια – και η παιδική φτώχεια.
Σύμφωνα, λοιπόν, με τη Γιούροστατ, το 2016 το 37,5% των παιδιών ως 17 ετών κινδύνευε από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό.
Σημειώνεται μάλιστα ότι τα παιδιά που κινδυνεύουν με φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό, είναι αυτά που ζουν σε νοικοκυριά με τουλάχιστον μία από τις ακόλουθες τρεις προϋποθέσεις: που βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας, παρά τα κοινωνικά επιδόματα, που αντιμετωπίζουν σοβαρές υλικές στερήσεις ή που έχουν πολύ χαμηλή ένταση εργασίας.
Σε επίπεδο γενικού πληθυσμού, το 2016 το 35,6% του πληθυσμού της χώρας βρισκόταν σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. (Σημειώστε ότι το όριο της φτώχειας έχει προσδιοριστεί σε εισόδημα 4.500 ευρώ ετησίως ανά άτομο και σε 9.450 ευρώ για νοικοκυριά με δύο ενήλικες και δύο εξαρτώμενα παιδιά ηλικίας κάτω των 14 ετών).
Το 2015, το ποσοστό ήταν 35,7%, το 2014, το ποσοστό ήταν 36% και το 2013 το ποσοστό ήταν 23,1%, αλλά με το κατώφλι της φτώχειας στα 5.000 ευρώ.
Με δεδομένο ότι τα ποσοστά που δίνονται σε ένα έτος αφορούν τα εισοδήματα της προηγούμενης χρονιάς, προκύπτει ότι οι κύριοι αυτοί που θα έσχιζαν τα μνημόνια και θα μοίραζαν λεφτά, απλά δεν έκαναν τίποτε.
Τα πράγματα είναι ακόμη πιο δραματικά στο επίπεδο της παιδικής φτώχειας. Διότι το 2016 (με βάση τα εισοδήματα του 2015) το ποσοστό σκαρφάλωσε στο 37,5%!
Και το 2015 (με βάση τα εισοδήματα του 2014) το ποσοστό της παιδικής φτώχειας ήταν 26,6%.
Και το 2014 (με βάση τα εισοδήματα του 2013), το ποσοστό της παιδικής φτώχειας ήταν 25,5%.
Και το 2013 (με βάση τα εισοδήματα του 2012), το ποσοστό της παιδικής φτώχειας ήταν 28,8%.
Δηλαδή, μεταξύ του 2012 και του 2014, η παιδική φτώχεια μειώθηκε κατά 2,2%.
Και τώρα ομολογούν ότι επί των ημερών τους ανέβηκε κατά 11%!
Το ξέρω ότι είναι άχαροι οι αριθμοί, αλλά αποδεικνύουν πολλά.
Και πάνω απ’ όλα, αποδεικνύουν ότι έχουν βυθίσει στη φτώχεια τη χώρα – για να μπορούν να μοιράζουν επιδόματα.
Με τη διαφορά ότι τα παιδιά θα είναι ευτυχισμένα όταν οι γονείς τους, με τη δουλειά τους, τους προσφέρουν ό,τι χρειάζονται…
Και ας μας πουν τώρα πού θα πάνε η φτώχεια και η παιδική φτώχεια του χρόνου, όταν στον προϋπολογισμό του 2018 προβλέπουν πλεόνασμα 3,82%, ενώ με τους δανειστές είχαν συμφωνήσει 3,5%.
Δεν το κάνουν τυχαία. Θέλουν να βγάζουν παραπάνω πλεόνασμα για να μοιράζουν τη φτώχεια.
