Κατά την εξέγερση των Ελλήνων Φοιτητών Στο Πολυτεχνείο το 1973 , είναι σαφές ότι αγωνίστηκαν Έλληνες πολίτες εναντία σε μια «Δικτατορία» σαν την σημερινή…
Ήταν ανάμεσα τους Ανώνυμοι πολίτες, Απλοί καθημερινοί Έλληνες που αγωνίστηκαν για τις αρχές και τις αξίες τους.
Είναι Προφανές ότι Κάποιοι εκμεταλλεύτηκαν την «Τυχαία» παρουσία τους και τις φωτογραφίες που τράβηξαν κατά την «περιήγηση» τους στον «Μαντρότοιχο» του Πολυτεχνείου κάνοντας μια «Λαμπρή πολιτική –κρατικοδίαιτη Καριέρα»…
Εκμεταλλεύτηκαν την «ολιγόλεπτη παρουσία» τους στις τότε εκδηλώσεις ,ακριβώς όπως την εκμεταλλεύονται και σήμερα στις διάφορες πορείες και διαμαρτυρίες των Ελλήνων πολιτών, «διάφοροι» πολιτικοί Τυχοδιώκτες.
Υπήρχαν, και θα Υπάρχουν.
Το Γεγονός όμως είναι ότι :Πράγματι δεν υπάρχουν «θύματα» στο πεδίο της «Μάχης» όταν τελειώνει η διαμαρτυρία μας στο Κέντρο της Αθήνας ,ενάντια στην «Δικτατορία του Μνημονίου».
Δεν Υπάρχουν Πτώματα με κομμένα χέρια ,και άνθρωποι αιμόφυρτοι από σφαίρες αστυνομικών ,όμως : Δίπλα στα δέντρα της Πλατείας Συντάγματος υπάρχει ένα δέντρο να μαρτυρά την αυτοκτονία του Φαρμακοποιού.
Περπατώντας και κοιτάζοντας δεξιά –αριστερά στα μπαλκόνια των πολυκατοικιών θα θυμηθείς κάποιους που έπεσαν από τα μπαλκόνια τους σε ένδειξη Διαμαρτυρίας -«απόγνωσης» από την «Δικτατορία του μνημονίου «,και κάποιους νέους ανθρώπους που αυτοπυρπολήθηκαν όταν ξεπέρασαν τα «όρια της φτώχειας « …. ..και της Ανέχειας.
Θα ήταν ντροπή για όλους μας και περισσότερο για τα 3.550 θύματα (Αυτοκτονιών ) της Νέας «Δικτατορίας», σε 40 έτη από σήμερα, να γραφτεί στην Μελλοντική Ιστορία μας ότι κάποιοι δεν αγωνίστηκαν και κάποιοι δεν πέθαναν το έτος 2012…
Εγώ Αγωνίστηκα και Συμμετείχα.
«Είδα» με τα Μάτια μου τα θύματα της «Σύγχρονης Δικτατορίας»
Προς Αποκατάσταση της Αλήθειας
Φώτης Αλεξόπουλος
(Ανεξάρτητος Δημοτικός Σύμβουλος Αγίας Παρασκευής)
