Με αφορμή τον εορτασμό της Δημοκρατίας, 43 χρόνια μετά τη
Κεντροδεξιά και κεντροαριστερά σχεδόν μοιράστηκαν την εξουσία επί 40 χρόνια την εξουσία μετά την πτώση της δικτατορίας.Την δικτατορία την πολέμησαν απλοί πολίτες από όλο το πολιτικό φάσμα, όμως με ευθύνη της κεντροδεξιάς τόν αντιδικτατορικό αγώνα τον οικειοποιήθηκαν οι κεντροαριστεροί.
Οι χιλιάδες ανώνυμοι κεντροδεξιοί αγωνιστές, που εδρασαν σε μικρές ομάδες αχειραγώγητοι ή μεμονωμένα και παράτολμα παίζοντας κορώνα γράμματα την ζωή τους, έμειναν στην λήθη και την αφάνεια!
Καμμία ιστορία δέν θα γράψει ποτέ και δεν θα ταυτίσει τα ονόματα τους με ηρωικές πράξεις και γεγονότα που όλοι γνωρίζουμε, αλλά αγνοούμε τούς πρωταγωνιστές των!
Ποτέ δεν θα μάθουμε ποιός”τρελός” ξάπλωσε στις 18/11/1973 στο οδόστρωμα της οδού Ακαδημίας για να εμποδίσει με το σώμα του τό τανκ πού κατέβαινε ανάποδα και το τανκ πέρασε από πάνω του, χωρίς να τόν λειωσει!
Δεν θα μάθουμε ποιοι ερριχναν στις εθνικές επετείους στην Πανεπιστημίου από ταράτσες κτιρίων, πάκα χιλιάδων προκηρύξεων με μία σανίδα προεξέχουσα στο κενό και από πάνω πέντε κιλά προκυρήξεις και στο άλλο άκρο της σανίδας ένας κουβάς γεμάτος νερό και με μια μικρή τρύπα στον πάτο να διαρρεύσει τό νερό αργά, ώστε να προλάβουν να φύγουν οι δράστες όταν χαθεί η ισορροπία και γεμίσει η Πανεπιστημίου προκυρήξεις!
Όλοι αυτοί ζουν υπερήφανοι και το αισθάνονται διπλά, τώρα στα στερνά τους,με πίκρα ίσως γιατί δεν μπορούν στα σημερινά να ξανακάνουν τα ίδια! Τότε ολοκληρωτισμός με ερπύστριες, τώρα ολοκληρωτισμός πολύ χειρότερος! Διότι είναι έρπων και δεν τον νιώθουμε!
