Αποχαιρετιστήριο σημείωμα Λαμπαδαρίου κ. Σωτηρίου Δογάνη επί τη αναχώρησή του από τα Αναλόγια του Ιερού Ναού Αγίου Τρύφωνα Γλυφάδας
Αίνει, η ψυχή μου, τον Κύριον·
αινέσω Κύριον εν τη ζωή μου, ψαλώ τω Θεώ μου έως υπάρχω. (Ψαλ. 145)
… ισχνή έστω κι ανάξια τη φωνή.
Ευλόγει, η ψυχή μου, τον Κύριον και, πάντα τα εντός μου, το όνομα το άγιον αυτού. (Ψαλ. 102) … αθλία έστω και ελάχιστη ενώπιον των οφθαλμών Σου Κύριε.
Το βλέμμα κλειφτά χαμηλώνω στη παλάμη, και στις γραμμές της το νου μου ταξιδεύω, ίσαμε κει που Μέγας Μετρητής ο Χρόνος ευλόγησε να γεννηθώ.
Ζωή το Φως Σου Κύριε, Σκέπη μου η Αγάπη Σου. Πλην της αμαρτίας μου δεν έχω τι ν΄αντιδωρήσω …
Ω, θράσος γλυκύ το της ιεροψαλτείας σθένος! Φρίττει η λογική καθώς τρέμει η ψυχή από Αναλογίου ως αναπέμπει προσευχή στη μακροθυμία Σου Κύριε, αιώνιος τύπος αναβάσεως στο Αγιονόρος εκείνο των Ελαιών!
Πόσο Σ΄ευγνωμονεί Κύριε το σύμπαν της καρδίας. Πόσο το άπειρο της ευδοκίας έναντι της φρικτής μου αναξιότητος, ώστε επί είκοσι και τρια έτη έως ταύτης της σήμερον καταληκτηρίου, να τολμώ Σοι την δέησιν, από του Ιερού μελικού “βράχου” του πανσέπτου Ιερού Ναού Αγίου Τρύφωνος Γλυφάδας.
Ευχαριστώ Σοι Κύριε, εν όλη καρδία μου, τη ευλογία, τον επινίκιον ύμνον άδοντα, βοώντα, κεκραγότα να λέγω ελάχιστος εν ελαχίστοις, αφή στο ίχνος Σου εν τω κήπω Γεθσημανή.
Τω αγίω ιερατείω, επίχεε Κύριε την παρά Σου δύναμιν του ηγεμονικού πνεύματος, ο Πατήρ των οικτιρμών και Θεός πάσης παρακλήσεως.
Τους άδοντας και ψάλλοντας εν τω οίκω Σου, Κύριε φύλαττε.
Τους κοπιώντας και καλλιεργούντας εν τω αγίω και πανσέπτω ναώ, Κύριε φύλαττε.
Επίβλεψον, Κύριε, εξ ουρανού και ίδε και επίσκεψαι την άμπελον ταύτην και κατάρτισαι αυτήν, ην εφύτευσεν η δεξιά Σου.
Αντωνίου, του Σεβασμιωτάτου και Θεοπροβλήτου Μητροπολίτου της Αγιωτάτης Μητροπόλεως Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης, ημών δε Πατρός και Ποιμενάρχου, πολλά τα έτη.
Τρυφήν την ακήρατον, ιχνηλατών εκ παιδός, βασάνους υπήνεγκας, υπέρ Χριστού του Θεού, και ήθλησας άριστα όθεν την των θαυμάτων, κομισάμενος χάριν, λύτρωσαι πάσης βλάβης, και παντοίας ανάγκης, Τρύφων Μεγαλομάρτυς, τους σε μακαρίζοντας.
Ληξουρίου τον γόνον, Ιερέων το καύχημα, της Κεφαλληνίας φωστήρα νεοφανώς ανατείλαντα, τιμήσωμεν εν ύμνοις Παναγήν, τον μύστην της Τριάδος της σεπτής, εμφανώς κεκοσμημένον προφητικώ του Πνεύματος χαρίσματι, διο τον δοξάσαντα αυτὸν λαμπρώς αντιδοξάσωμεν, ίνα εύρωμεν χάριν καὶ πταισμάτων την συγχώρησιν.
Αιώνιε Κύριε, Δημιουργέ των απάντων, ο καλέσας με εις την ζωήν ταύτην τη ανεξερευνήτω Σου αγαθότητι. ο δους μοι την Χάριν του Βαπτίσματος και την σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος. ο κοσμήσας με τη επιθυμία του αναζητείν Σε, τον μόνον αληθινόν Θεόν, την δεησίν μου δέξαι την πενιχράν, πρεσβείαις της παναχράντου και παναμώμου Αγίας Σου Μητρός ίνα ποθώ σε δοξάζω εις τους αιώνας. Αμήν.
Σωτήριος Αντωνίου Δογάνης
Πρώην Λαμπαδάριος των Αναλογίων Ιερού Ναού Αγίου Τρύφωνος Γλυφάδας
