Νεότερη δικαίωση και αναγνώριση της αδέσμευτης, αποκαλυπτικής και δεοντολογικής δημοσιογραφικής προσέγγισης των γεγονότων και εν προκειμένω των δυσμενών εξελίξεων που σημειώθηκαν στη Γλυφάδα διαρκούσης της θητείας της απελθούσας δημοτικής Αρχής, συνιστά η υπ’ αριθμ. 487/2015 δικαστική απόφαση με την οποία το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε την αγωγή που είχε ασκήσει ο απελθών Δήμαρχος Γλυφάδας Κ. Κόκκορης σε βάρος του «VIMAONLINE.GR», με την οποία ζητούσε να του επιδικαστεί χρηματική ικανοποίηση ποσού 30.000 ευρώ, επικαλούμενος ότι υπέστη ηθική βλάβη από δημοσιεύματα που (κατά τον ίδιο) τον έθιγαν και αναφέρονταν στα σημαντικότερα από τα αρνητικά πεπραγμένα της διοίκησής του στο Δήμο Γλυφάδας, γεγονότα που ταλάνισαν επί μακρόν και στιγμάτισαν την πόλη και τους δημότες της.
Πιο συγκεκριμένα, τα επίδικα δημοσιεύματα αφορούσαν προεχόντως στις μεθοδεύσεις που ακολουθήθηκαν κατά την προεκλογική περίοδο των δημοτικών εκλογών του 2010, προκειμένου να επιτευχθεί το εκλογικό αποτέλεσμα που ανέδειξε τον κ. Κόκκορη ως Δήμαρχο.
Αφορούσαν επιπλέον, στο σκανδαλώδες επίσης θέμα της παράνομης κατάληψης δημόσιας (δασικής) έκτασης για την αυθαίρετη εγκατάσταση του Δημοτικού Κοιμητηρίου, όπως και την αντίδραση – καταγγελία των εργαζομένων στο Δήμο Γλυφάδας για την αυταρχική, απαξιωτική και προσβλητική στάση που τους επιφύλαξε στο ξεκίνημα της θητείας του, ο τότε Δήμαρχος.
Είναι δε αξιοσημείωτο, ότι αφότου περατώθηκε η συζήτηση της σε βάρος μας αγωγής, ακολούθησαν εξελίξεις σε δύο τουλάχιστον μέτωπα, που επιβεβαιώνουν έτι περαιτέρω, τόσο τη στάση που τήρησε το «VIMAONLINE.GR», όσο και τη δικαστική κρίση που υιοθέτησε την αναγκαιότητα δημοσιογραφικής ανάδειξης των θεμάτων αυτών. Και τούτο διότι, στο μεν θέμα της προεκλογικής «συμφωνίας» υπήρξε παραπομπή των ενεχομένων σε ποινικό Δικαστήριο, προκειμένου να αξιολογηθεί ποινικά η δράση τους, στη δε υπόθεση του Δημοτικού Κοιμητηρίου, ο Δήμος Γλυφάδας -αφού κατέστη πολλαπλώς υπόλογος για την αυθαιρεσία αυτή- υποχρεώθηκε εν τέλει στη μετεγκατάσταση από τον παρανόμως και αυθαιρέτως καταληφθέντα χώρο, σε έτερη θέση και δι’ αυτού του τρόπου δόθηκε οριστική και προσήκουσα λύση στο Δημοτικό αυτό πρόβλημα.
Το Δικαστήριο με την πλήρως αιτιολογημένη απόφασή του, υιοθέτησε τους ισχυρισμούς και τα αποδεικτικά μέσα που επικαλεστήκαμε δια του συνηγόρου μας Στέλιου Κατσέλη και έκρινε ότι τα δημοσιεύματα με τα οποία το «VIMAONLINE.GR», προέβαλε τα μείζονος ενδιαφέροντος διαδραματισθέντα αυτά γεγονότα, απέδιδαν την πραγματικότητα και απηχούσαν την αλήθεια των περιπετειών που βίωσε μια πόλη που συγχρόνως υπήρξε και είναι, πόλος έλξης για ολόκληρη την Αττική.
Ειδικότερα, σύμφωνα με το αιτιολογικό της ανωτέρω απόφασης «Αποδεικνύεται συνεπώς ότι τα επίμαχα δημοσιεύματα συνιστούν σχολιασμό και κριτική της επικαιρότητας της τοπικής κοινωνίας της Γλυφάδας, ενόψει δε του συνόλου των δημοσιευμάτων και από άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης και του έντονου ενδιαφέροντος της κοινής γνώμης για τα προαναφερθέντα θέματα, η πρώτη εναγομένη ως εκδότρια και ιδιοκτήτρια της εν λόγω ηλεκτρονικής εφημερίδας δεν μπορούσε να μείνει αδιάφορος παρατηρητής των γεγονότων, καθόσον μια τέτοια στάση θα έθετε σε αμφισβήτηση πρωταρχικά το κύρος και την αξιοπιστία της ηλεκτρονικής εφημερίδας της, αλλά και της ίδιας ως φυσικού προσώπου σε σχέση με τη διαρκή ενημέρωση της κοινής γνώμης.
Έτσι λοιπόν το σύνολο των προαναφερομένων πραγματικών περιστατικών, τα οποία, όπως προαναφέρθηκε, είναι αληθή, αλλά και των κρίσεων και σχολίων, δεν αποτελούν νοητικά ευρήματα ή παραποιημένα κατασκευάσματα της επικαιρότητας από την πρώτη εναγομένη προς τον σκοπό δυσφήμισης του ενάγοντος και προσβολής της τιμής, αξιοπρέπειας, υπόληψης και φήμης αυτού, αλλά πιστή προσήλωση προς την αλήθεια και την αντικειμενική ενημέρωση, στην αναζήτηση και διάδοση των οποίων δικαιούται η πρώτη εναγομένη, με την ιδιότητα που ενάγεται, να επιδίδεται.
Η τελευταία, υποκινούμενη από δικαιολογημένο ενδιαφέρον, δηλαδή από το σκοπό ενημέρωσης του κοινού της ηλεκτρονικής εφημερίδας «VIMAONLINE.GR»,» δημοσίευσε τα προαναφερόμενα πραγματικά γεγονότα, κρίσεις και σχόλια.
Η πράξη της δε αυτή, που υπαγορεύεται από δημοσιογραφικό καθήκον, δεν αντιτίθεται στο δίκαιο, ούτε στα χρηστά ήθη, καθόσον από τη στάθμιση του συμφέροντος προς ανεύρεση της αλήθειας, σε τέτοια μείζονος σημασίας γεγονότα αφενός και του συμφέροντος της προστασίας της τιμής αφετέρου, προέχει στην προκειμένη περίπτωση το πρώτο. Το σπουδαιότερο άλλωστε καθήκον του δημοσιογράφου είναι η πληροφόρηση, ενημέρωση και κατατόπιση του κοινού, τηρώντας τους νόμους του κράτους, ανταποκρινόμενος δε προς το καθήκον αυτό ο δημοσιογράφος θεραπεύει δικαιολογημένο ενδιαφέρον…».
Αντιλαμβανόμαστε και υποδεχόμαστε τη δικαστική αυτή απόφαση ως έναν ιδιαίτερο τίτλο τιμής και πραγματικής απονομής του Δικαίου, υπό το πρίσμα του οποίου και μόνο ενεργήσαμε, προκειμένου να είμαστε πιστοί στην αποστολή του Τύπου για την αντικειμενική πληροφόρηση του αναγνωστικού κοινού.
Η απόφαση αυτή κλείνει κατά τρόπο λυτρωτικό, έναν κύκλο δοκιμασιών που υποστήκαμε στην επίπονη προσπάθειά μας να αναδείξουμε την αλήθεια και να διασφαλίσουμε την αντικειμενική ενημέρωση των αναγνωστών μας. Επιπλέον δε, μας ενδυναμώνει το αίσθημα εμπιστοσύνης προς την απονομή της Δικαιοσύνης, ως βασική λειτουργία του Δημοκρατικού Πολιτεύματος.
