«Μέρα Μαγιού», που λέει κι ο ποιητής έγινε στη Γλυφάδα ένα δημοτικό συμβούλιο, άνευρο σαν οι παράγοντες του να ‘ταν έτοιμοι για… καλοκαιρινές διακοπές. Ανάμεσα στην κουβέντα για τα… βοθρολήμματα της παραλίας των Aστεριών, θέμα στο οποίο ο κ. Βαρβιτσιώτης άσκησε κριτική στον κ. Κόκκορη, την δωρεά του επιχειρηματία κ. Μαρτίνου σε σχέση με την διαμόρφωση ή την ανάπλαση της Πλατείας της Νέας Ευρυάλης, που αποτελεί το πεδίο των ενστάσεων της Αθηνάς Λυγνού και το καθεστώς απασχόλησης των εργαζόμενων στο δήμο, το οποίο αποτέλεσε το «προνομιακό πεδίο» του Σταύρου Τάσου, πρωταγωνίστησε η πρόεδρος του Δ. Σ. Άννα Σάκκου.
Η κυρία Άννα θύμισε, όπως εύστοχα παρατήρησε ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, όχι πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου αλλά … διευθύντρια δημοτικού σχολείου. Έβαλε τις φωνές κατά την προσφιλή της συνήθεια, αφήνοντας όλους τους γύρω της να στοιχηματίζουν πως με αυτήν τη μέθοδο δεν μπορεί κανένας πρόεδρος να επιβληθεί σε κανένα Σώμα. Δεν κερδίζει τον σεβασμό.
Πριν όμως βάλει τις φωνές η κ. Σάκκου «πήρε απουσίες», ρώτησε τον δήμαρχο αν, όσοι έλειπαν ήταν δικαιολογημένα… απόντες – προφανώς επειδή αν δεν ήταν θα έπρεπε να έρθουν στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο με τον… κηδεμόνα τους.
Και τέλος, η κ. Σάκκου εγκάλεσε τον κ. Βαρβιτσιώτη, επειδή δεν… σήκωσε το χέρι του, θέλοντας να διατυπώσει την τοποθέτηση του…
Λίγο ήθελε η κ. Πρόεδρος για να τον… σηκώσει τον κ. Βαρβιτσιώτη στον πίνακα ή να τον βάλει τιμωρία, στη γωνία, να στέκεται στο ένα πόδι… Δεν θα ήταν άσχημο για την κ. Σάκκου κατόπιν όλων αυτών που προκαλούν από θυμηδία ως γέλιο να προστατεύσει την σοβαρότητα και το κύρος του θεσμικού της ρόλου…
