Ο πεζόδρομος – ποδηλατόδρομος που σχεδιάζεται να διατρέχει το παραλιακό μέτωπο της Αθηναϊκής Ριβιέρας δεν θα χρηματοδοτηθεί τελικά από το Ταμείο Ανάκαμψης, καθώς οι διαδοχικές καθυστερήσεις και τα προβλήματα που προέκυψαν κατά την ωρίμανση και υλοποίηση του έργου δεν επέτρεψαν την ολοκλήρωσή του εντός των δεσμευτικών προθεσμιών του προγράμματος.
Το έργο είχε ενταχθεί στο πρόγραμμα «Ελλάδα 2.0» ως μία από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις για την αναβάθμιση του παραλιακού μετώπου της Αττικής. Ωστόσο, η πορεία του σημαδεύτηκε από τροποποιήσεις στις μελέτες, αδειοδοτικές διαδικασίες, γραφειοκρατικά εμπόδια και την ανάγκη εκτέλεσης πρόσθετων τεχνικών εργασιών, με αποτέλεσμα να χαθεί η δυνατότητα χρηματοδότησης από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα.
Το θέμα έφερε στη Βουλή ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παύλος Χρηστίδης, επισημαίνοντας ότι στην τελευταία αναθεώρηση του Ταμείου Ανάκαμψης αφαιρέθηκαν οι σχετικές αναφορές στις ποδηλατικές υποδομές της Αθηναϊκής Ριβιέρας. Παράλληλα, ζητά από την κυβέρνηση να διευκρινίσει εάν η διαγραφή έγινε κατόπιν ελληνικού αιτήματος και ποιοι ήταν οι λόγοι που οδήγησαν σε αυτή την απόφαση.
Αρχικά, η ολοκλήρωση του έργου προβλεπόταν για τα τέλη του 2025. Στη συνέχεια η προθεσμία μετατέθηκε για τις 30 Απριλίου 2026, ενώ δόθηκαν επιπλέον παρατάσεις, με τελευταία καταληκτική ημερομηνία τη 10η Ιουλίου 2026. Παρά τις χρονικές μεταθέσεις, οι δυσκολίες δεν ξεπεράστηκαν και το έργο έμεινε εκτός των απαιτούμενων οροσήμων του Ταμείου Ανάκαμψης.
Η παρέμβαση αφορά τη δημιουργία ενός ενιαίου πεζόδρομου – ποδηλατόδρομου που θα εκτείνεται από τον Δήμο Καλλιθέας έως το Δημαρχείο Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης. Την κατασκευή έχει αναλάβει η Zitakat, ενώ η συνολική διαδρομή, μήκους περίπου 12 χιλιομέτρων, διασχίζει έξι δήμους της Αττικής.
Στόχος του έργου είναι η δημιουργία ενός συνεχούς άξονα μετακίνησης και αναψυχής κατά μήκος της ακτογραμμής, με ασφαλείς υποδομές για πεζούς και ποδηλάτες, καλύτερη πρόσβαση των πολιτών στη θάλασσα και σύνδεση των επιμέρους αναπλάσεων που υλοποιούνται στο παράκτιο μέτωπο.
Το έργο δεν περιλαμβάνει τις περιοχές του Ελληνικού και της μαρίνας Αλίμου, όπου βρίσκονται σε εξέλιξη οι επενδύσεις της Lamda Development, εντάσσεται όμως στον συνολικό σχεδιασμό για την ενοποίηση της παραλιακής ζώνης της Αττικής, σε συνδυασμό με τις παρεμβάσεις στον Φαληρικό Όρμο και άλλες αναπλάσεις.
Ο σχεδιασμός παρουσιάστηκε το καλοκαίρι του 2021 και προέβλεπε τη σύνδεση της Εσπλανάδας, δίπλα στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, με τη Βουλιαγμένη. Η χρηματοδότηση είχε ενταχθεί στο Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης με αρχικό προϋπολογισμό 19 εκατ. ευρώ, ενώ η σύμβαση κατασκευής υπεγράφη τον Ιούλιο του 2024.
Η υλοποίηση αποδείχθηκε ιδιαίτερα απαιτητική λόγω των πολεοδομικών ιδιαιτεροτήτων του παραλιακού μετώπου. Οι εμπλεκόμενοι κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν κατακερματισμένες ιδιοκτησίες μεταξύ Δημοσίου, δήμων και ιδιωτών, αυθαίρετες κατασκευές, αλληλοεπικαλυπτόμενες αρμοδιότητες και περιορισμένο διαθέσιμο δημόσιο χώρο.
Επιπλέον, σε αρκετά σημεία της διαδρομής υπήρξαν δυσκολίες εξαιτίας της συνύπαρξης με τις γραμμές του τραμ, της ανάγκης διαπλάτυνσης πεζοδρομίων και του συντονισμού με μεγάλα έργα που βρίσκονται σε εξέλιξη, όπως η ανάπτυξη του Ελληνικού, η ανάπλαση της μαρίνας Αλίμου, οι επενδύσεις στην Α’ Πλαζ Βούλας, το μητροπολιτικό πάρκο «Αέναον» στον Φαληρικό Όρμο και οι παρεμβάσεις του Δήμου Πειραιά από το λιμάνι έως το ΣΕΦ.
Καθοριστικό ρόλο στις καθυστερήσεις έπαιξε και η ανάγκη κατασκευής 25 επιπλέον τεχνικών έργων που δεν είχαν προβλεφθεί στον αρχικό σχεδιασμό. Από αυτά, 13 αφορούν τη ζώνη της μαρίνας Φλοίσβου και του Παλαιού Φαλήρου, επτά την παραλία Αλίμου και πέντε το τμήμα από τη Γλυφάδα έως τη Βούλα. Για την υλοποίησή τους απαιτούνται γεωτρήσεις, γεωτεχνικές έρευνες, μελέτες θεμελίωσης και νέες στατικές μελέτες.
Μετά την απένταξη του έργου από το Ταμείο Ανάκαμψης, το βασικό ζητούμενο είναι πλέον η εξεύρεση νέας πηγής χρηματοδότησης, ώστε να καλυφθεί το κόστος ολοκλήρωσης μιας παρέμβασης που θεωρείται σημαντική για τη βιώσιμη κινητικότητα, την ασφαλή μετακίνηση και τη συνολική αναβάθμιση της Αθηναϊκής Ριβιέρας.


Είναι η δεύτερη φορά που γλυτώνει από μια πρόσθετη κακοποίηση η παραλία του Φαλήρου μας