Η λεβέντικη απόφαση του Γιώργου Φλωρίδη να πάψει να συνυπογράφει την απίσχνανση της Ελληνικής κοινωνίας από αυτό το κυβερνητικό έκτρωμα, ήταν κάτι που κυοφορείτο από καιρό. Ζυμώθηκε με την εντιμότητα, τον πατριωτισμό, την κοινωνική ευαισθησία και την πίστη σε αρχές του υπερήφανου Μακεδόνα και πήρε σάρκα και οστά σε στιγμές που ακουγόταν έντονα το όνομα του για την θέση του υπουργού οικονομικών. Κι αυτό αναδεικνύει πιο πολύ την ανιδιοτέλεια ενός πολύτιμου πολιτικού που απέδειξε πως «Υπάρχει και Φιλότιμο».
“Η κυβέρνηση επέδειξε αδυναμία συνολικού σχεδιασμού και πρωτοφανή αναποτελεσματικότητα. Η αδυναμία στοιχειώδους συνεννόησης των πολιτικών κομμάτων, σε συνδυασμό με έναν ανεύθυνο δημαγωγικό λόγο, φέρνουν τη χώρα σε καταστροφή.
Οι εκλογές στην ιδιαίτερη περίοδο που διανύουμε ενέχουν κίνδυνο για την οικονομική πρόοδο της χώρας.
Θα έπρεπε να υπάρχει ένα μεταβατικό σχήμα εθνικής κυβέρνησης από τα δύο μεγάλα κόμματα. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στάθηκαν κατώτερες των περιστάσεων. Επικράτησαν οι μικροπολιτικές και οι εσωκομματικές κόντρες.
Με απόλυτη συνείδηση της κρισιμότητας των στιγμών, υποβάλλω την παραίτηση μου από βουλευτής.” , τονίζει στη επιστολή του ο κ. Φλωρίδης.
Ο Μακεδόνας βουλευτής ενσάρκωσε, απλώς, μια προαναγγελθείσα διάθεση και πρόθεσή του. Σε μια συζήτηση που είχα μαζί του κάποιους μήνες πριν στο γραφείο του στην οδό Σέκερη, σε χρόνο ανύποπτο, ο κ. Φλωρίδης έδειχνε βαθειά προβληματισμένος.
«Αυτό το ΠΑ. ΣΟ. Κ.», μου είπε «δεν είναι το ΠΑ. ΣΟ. Κ. που γνώρισα, δεν είναι το κίνημα στο οποίο πίστεψα. Ο πρωθυπουργός έχει συγκεκριμένους κύκλους επιρροής και συγκεκριμένους φίλους που τους έχει κάνει υπουργούς»…
Τον ρώτησα, μάλλον αφελώς, αν σε κάποια φάση αυτής της κυβερνητικής διαδρομής έβλεπε υπουργό τον εαυτό του.
«Δεν έχω διάθεση να συμμετέχω σε αυτό το σχήμα», μου είχε πει κοφτά, «ούτε μου έχει γίνει κάποια νύξη»…
Από χθες το βράδυ, η επιστολή παραίτησης του ήταν έτοιμη και σε γνώση των στενών του συνεργατών. Σαν φυσική εξέλιξη… Έτσι όπως η ξαστεριά ακολουθεί την καταιγίδα…
