Η ελληνική οικογένεια είναι μία από τις πέντε βαρύτερα φορολογούμενες χώρες σύμφωνα με την έκθεση Going for Growth του ΟΟΣΑ, με το φορολογικό βάρος να είναι δυσβάσταχτο για τις οικογένειες με παιδιά.
H Ελλάδα έχει τον τρίτο υψηλότερο ανώτατο συντελεστή, γεγονός που καταδεικνύει ότι και οι πολίτες με μεσαία και υψηλά εισοδήματα πληρώνουν τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότερους φόρους (στοιχεία Eurostat). Αντίθετα, στις περισσότερες χώρες του ΟΟΣΑ αλλά και της Ευρωζώνης τα τελευταία χρόνια μειώνονται οι φορολογικοί συντελεστές, τόσο για τα φυσικά πρόσωπα όσο και για τις επιχειρήσεις, ενώ αυξάνονται τα προνοιακά επιδόματα.
Όπως επισημαίνεται μια οικογένεια με μέσο μισθό , που σύμφωνα με τα στοχεία της ΕΕ ανέρχεται σε περίπου 900 ευρώ, πληρώνει το 38,2% του εισοδήματός της στην εφορία όταν ο μέσος όρος στα κράτη-μέλη του οργανισμού δεν ξεπερνά το 30% ενώ π.χ. στην Ιρλανδία βρίσκεται στο 13,6%.
Στην Ελλάδα του 2017, εφαρμόζεται ο τέταρτος υψηλότερος συντελεστής φορολόγησης φυσικών πρόσωπων που φτάνει το 55% μαζί με την ειδική εισφορά αλληλεγγύης. Σε υψηλότερη θέση είναι μόνο η Σουηδία με τον συντελεστή να διαμορφώνεται στο 57,1%, η Δανία με 55,8% και η Πορτογαλία με 56,2%. Αντίθετα, η Βουλγαρία από το 2008 μέχρι και σήμερα διατηρεί σταθερό τον συντελεστή στο 10%.
Την ίδια ώρα όπως καταγράφεται στην έκθεση του ΟΟΣΑ οι άνεργοι λαμβάνουν επιδόματα που θα φτάνουν το 42% του εισοδήματος που ελάμβαναν ως εργαζόμενοι. Το αντίστοιχο ποσό στη Τσεχία και στην Ιταλία ανέρχεται στο 72,8% του εισοδήματος, στην Ολλανδία στο 78,9% και στο Λουξεμβούργο στο 90,8%. Τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα για τους μακροχρόνια ανέργους καθώς μετά από πέντε χρόνια απουσίας από την αγορά εργασίας ένας άνεργος στην Ελλάδα παίρνει σχεδόν το 6,6% του εισοδήματος που λάμβανε πριν απολυθεί. Αντίθετα, στην Τσεχία συνεχίζει να παίρνει το 54,8 του εισοδήματος, στο Λουξεμβούργο το 67,9% και στην Ολλανδία το 66,87%.
Η κακή εικόνα της Ελλάδας εμφανίζεται και στον χώρο της εκπαίδευσης. Στην έκθεση επισημαίνεται πως η Ελλάδα έχει μεν υψηλή αναλογία αποφοίτων λυκείου και πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά έχει πάρα πολύ χαμηλές επιδόσεις σε σύγκριση με άλλα κράτη στην ποιότητα του εκπαιδευτικού συστήματος (με βάση τον δείκτη PIZA).
