Πολλοί από εμάς θα έχουν την πεποίθηση, ότι έχουν αλλάξει αρκετά ή και τα περισσότερα σε επίπεδο πολιτικών και πολιτικής. Τα τόσα δεινά που βιώνουμε, σίγουρα θα συγκίνησαν αυτούς που πρέπει και ¨βρε αδερφέ κάτι θα γίνει καλύτερο¨.
Ας δούμε, ενδεικτικά, στην πράξη τι άλλαξε, από αυτούς που έχουν την ευθύνη της πολιτικής διακυβέρνησης της χώρας και πόσο έχουν αφουγκραστεί την κοινωνία.
Η Κριστίν Λαγκάρντ έδωσε συνέντευξη σε τηλεοπτικό σταθμό και, μεταξύ άλλων, ανέφερε, ότι όσο και να προσπαθούμε, αν οι δανειστές μας δεν περιορίσουν τις απαιτήσεις τους, δεν μπορεί να αποπληρωθεί το δάνειο. Τι σημαίνει αυτό; Εν γνώσει τους οι πολιτικοί μας δανείστηκαν με τοκογλυφικό επιτόκιο και αν οι τοκογλύφοι αποφασίσουν, θα … μας κάνουν την χάρη να κόψουν κάτι από τους τόκους. Δεν μας είπε βέβαια, τι θα γίνει, αν αποφασίσουν να μην κόψουν από τους τόκους!
Προς ικανοποίηση των τοκογλυφικών απαιτήσεων και δανείου έχουμε εκχωρήσει την εθνική μας κυριαρχία και έχουμε δεχτεί μειώσεις μισθών και συντάξεων τέτοιου βαθμού, που έχουμε τη νομική περίπτωση της «ιδίας διακινδυνεύσεως». Οι μικροί μαθητές που λιποθυμούν στα σχολεία τους από την πείνα, είναι προφανώς μία εικόνα που ικανοποιεί τους πολιτικούς μας.
Το ποσοστό των συμπατριωτών μας που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ανέρχεται σε ανατριχιαστικά ποσοστά όπως και αυτό των ανέργων. Και θα ήθελα να επισημάνω, ότι η ανεργία είναι πληγή για όλους και για τους νέους που τους στερεί το δικαίωμα στο αύριο και για τους μεγαλύτερους που τους στερεί το δικαίωμα της προσφοράς μέσω της εργασίας στην οικογένειά τους.
Οι παρατρεχάμενοι – επιτελείο – συνεργάτες των πολιτικών αποτελούν ένα άλλο τμήμα της συμπεριφοράς που δεχόμαστε. Μπορεί να είναι μορφωμένοι, μπορεί να έχουν λίγες ή καθόλου γνώσεις, μπορεί να μην έχουν αντίληψη της πραγματικότητας, έχουν όμως, κατά πλειοψηφία, ένα κοινό χαρακτηριστικό: την κολακεία προς το πρόσωπο που υπηρετούν. Γνωρίζει κάποιος περίπτωση συνεργάτη, που να αποχώρησε και να διευκρίνισε την αλήθεια; Πόσοι είναι αυτοί που τολμούν να πουν στους πολιτικούς, ότι εγκληματούν κατά του κόσμου;
Η ¨καραμέλα¨ των παραπομπών είναι η κορωνίδα της κοροιδίας. Ένα νομοθετικό πλαίσιο σχεδιασμένο και ψηφισμένο από τους πολιτικούς για τους πολιτικούς. Η δικαιοσύνη υπάρχει για τους πολίτες, για τα πολιτικά πρόσωπα υπάρχει … άλλη διαδικασία. Και τέλος αναρωτιέμαι, γιατί δεν έχει παραπεμφθεί έστω και ένας εν ενεργεία πολιτικός, αλλά μόνο κάποιοι που δεν έχουν επανεκλεγεί;
Από τις ενδεικτικές περιπτώσεις που αναφέρθηκαν, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα, ότι τίποτα δεν άλλαξε. Το έγκλημα που υφιστάμεθα είναι προαποφασισμένο, συναποφασισμένο και υπάρχει συνεκτέλεση. Μόνο που στην περίπτωση αυτή το θύμα δεν έχει αποβιώσει και θα αποδώσει στους δράστες,αυτό που τους αναλογεί.
