Ονομάζομαι Τατιάνα Σεβτσένκο και έχω γεννηθεί πριν 68 χρόνια στην Ουκρανία.
Ο πατέρας μου τραυματίστηκε βαριά στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο και εγώ γεννήθηκα το 1946 λίγους μήνες μετά τον θάνατό του.
Η διαστρέβλωση της αλήθειας και η παραπληροφόρηση που φθάνει απο τα ξένα αμερικάνικα δίκτυα αλλα και πολλα εγχώρια στους δέκτες μας, ήταν αυτά που με έσπρωξαν να γράψω αυτή την επιστολή γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τι πραγματικά συμβαίνει στη χώρα μου.
Θλίβομαι και αγανακτώ από τα πρόσφατα γεγονότα στην Ουκρανία και αισθάνομαι την ανάγκη να πληροφορήσω τον κάθε αναγνώστη του παρόντος σημειώματος για τον σκοτεινό και προδοτικό ρόλο της Γιούλης Τιμοσένκο.
Η γυναίκα αυτή, κατά το διάστημα της θητείας της στην εξουσία της Ουκρανίας, χειρίστηκε με τον χειρότερο τρόπο τα οικονομικά της χώρας και καταχράστηκε δημόσιο χρήμα με κορυφαίο οικονο-μικό της σκάνδαλο εκείνο του φυσικού αερίου, που είχε σαν αποτέλεσμα ο λαός να μείνει χωρίς οικιακή κεντρική θέρμανση. Μεταξύ πολλών άλλων αξιόποινων και κατακριτέων πράξεων, κατήργησε την δημόσια νοσοκομειακή περίθαλψη για τους ηλικιωμένους, υπερχρέωσε τη χώρα και οδήγησε την Ουκρανία στην χρεωκοπία.
Ήταν λοιπόν για τον περισσότερο κόσμο, και όχι τους λίγους ευνοουμένους, δίκαιη η καθαίρεσή της και η φυλάκισή της.
Ο Γιανουκόβιτς, ο Πρόεδρος που ανέλαβε μετά από αυτήν την εξουσία, άρχισε να λύνει τα προβλήματα που κληρονόμησε από την Τιμοσένκο, παρά τα άδεια ταμεία που βρήκε και παρά τον πόλεμο που του κύρηξαν οι βουλευτές και τα κέντρα συμφερόντων της Τιμοσένκο: Μεταξύ πολλών άλλων, αύξησε τις συντάξεις, τακτοποίησε το χρέος προς την Ρωσία, επανέφερε την θέρμανση στα σπίτια.
Ήδη όμως μέσα από τη φυλακή η Τιμοσένκο είχε αρχίσει να καταστρώνει σχέδια ανατροπής και επανόδου της. Εκτός από τις ομάδες συμφερόντων στο εσωτερικό της χώρας, που την ήθελαν και πάλι στην εξουσία για να εξασφαλίσουν εκ νέου οικονομικά οφέλη, αυτή τη φορά υπήρχε και έξωθεν χείρα βοηθείας.
Η Γερμανία διέκρινε στο πρόσωπο της Τιμοσένκο το άτομο που θα της έδινε τη δυνατότητα να αποκομίσει μεγάλα οφέλη, τόσο από εμπορικές συμφωνίες όσο και από τον πλούτο του Ουκρανικού υπεδάφους, απομακρύνοντας την Ουκρανία από την ρωσική επιρροή.
Από τις αρχές του 2012 ξεκίνησε μια προσπάθεια αποφυλάκισης της Τιμοσένκο αφου προηγήθηκε αλληλογραφία από την Τιμοσένκο προς την Μέρκελ στην οποία η πρώτη έκανε έκλιση στα φιλανθρωπικά αισθήματα της δεύτερης με δικαιολογία τις «άθλιες συνθήκες» της φυλακής όπου βρισκόταν και την ανάγκη για ιατρική φροντίδα σε γερμανικό νοσοκομείο. Επειδή τα διαβήματα της Μέρκελ προς την ουκρανική κυβέρνηση δεν είχαν αποτέλεσμα, η Τιμο-σένκο και οι συνεργάτες της – με αρχηγό την κόρη της – προχώρησαν σε σχέδιο «Β΄».
Μεθόδευσαν την πρόκληση λαϊκής εξέγερσης με κύριο αίτημα την ανάγκη για οικονο-μική συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στην εξέγερση αυτή συμμετείχαν εκτός των κέντρων συμφερόντων της Τιμοσένκο και ακροδεξιά στοιχεία που διέκριναν πολιτικά οφέλη και τώρα πληροφορούμαι οτι γεμίζουν τους τοίχους σε όλα τα δημόσια κτίρια με φωτογραφίες του Χίτλερ ενώ έχοντας αποθρασυνθεί σκορπούν παντού το φόβο σε όποιον θεωρούν οτι εμποδίζει τα σχέδιά τους ασκώντας πρωτοφανή βία! Στήθηκε μια καλά οργανωμένη επιχείρηση:
Διατέθηκαν κεφάλαια από τα μαύρα ταμεία της Τιμοσένκο για να πληρωθούν όσο και περισσότεροι «εξεγερμένοι» και να φουντώσει η δήθεν αγανάκτησή τους.
30 ευρώ ήταν η ” ταρίφα ” της ημέρας για να παριστάνουν κάποιοι τους εξεγερμένους. Κάτι σαν τα …τριάκοντα αργύρια! Αγοράστηκαν και κλάπηκαν όπλα από τις αποθήκες του στρατού, οι επιθέσεις κατά των οργάνων της τάξης ήταν σφοδρότατες, ώστε να προκληθεί ατμόσφαιρα ανάλογης απάντησης από τα τελευταία και εικόνα μεγάλης κοινωνικής ανατάραξης.
Μεγάλο ρόλο έπαιξαν πληρωμένοι δολοφόνοι ακροβολιστές που κυριολεκτικά εκτελούσαν εν ψυχρώ όχι μόνο αστυνομικούς αλλά ακόμη και άτομα που συμμετείχαν σε κρατικές ομάδες φροντίδας των τραυματισμένων.
Αυτα δεν ειναι κάποια μεγάλα μυστικά που αποκαλύπτω. Ειναι τα γεγονότα όπως ακριβώς τα βιώνουν οι συμπατριώτες μου.
Τώρα , το πόσο καλά οργωνωμένο ήταν το σχέδιο, αποδείχτηκε και από την ημέρα που επιλέ-χτηκε για να «πέσει η αυλαία». Για να αποφευχθεί μια ενδεχόμενη αντίδραση από τον Πρόεδρο Πούτιν ο οποίος στήριζε την κυβέρνηση Γιανουκόβιτς, η τελευταία πράξη της επιχείρησης παίχτηκε με την απελευθέρωση της Τιμοσένκο και την θεατρινίστικη εμφάνισή της στην τηλεόραση, σαν μάρτυρας/σωτήρας της Ουκρανίας, την ημέρα που ο Πούτιν βρισκόταν στο χιονοδρομικό κέντρο Σότσι για την τελετή λήξης των Χειμερι-νών Ολυμπιακών αγώνων.
Ήδη το νέο – δοτό – Υπουργικό Συμβούλιο απαρτίζεται από άτομα αρεστά στα ξένα συμφέροντα που κατάφεραν τελικά να απομακρύνουν( δηλ. ανατρέψουν ) μια δημοκρατικά εκλεγμένη Κυβέρνηση – βέβαια με τα όσα – πολλά της λάθη – να παρουσιάσουν αυτή την ανατροπή σαν αποτέλεσμα λαϊκής εξέγερσης και έτσι να εισχωρήσουν για τα καλά στον έλεγχο της Ουκρανίας, τοποθετώντας την μαζί με πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης στον άξονα οικονομικής και πολιτικής επιρροής της.
Η “κακιά μάγισσα” Τιμοσένκο – διάβολος με μορφή γυναίκας – πρόδωσε για δεύτερη φορά την πατρίδα της:
Την πρώτη από την θέση της Προέδρου, αδειάζοντας τα ταμεία της χώρας και την δεύτερη τώρα που υποκρινόμενη μια νέα Ιωάννα της Λωραίνης, παρέδωσε την Ουκρανία στην πυρά της γερμανικής οικονομικής κυριαρχίας.
Όσο δε για την έντονη και συχνή παρουσίαση από τα ΜΜΕ του εσωτερικού του σπιτιού του Γιανουκόβιτς, ουδείς μπορεί να αρνηθεί ότι πρόκειται για τεράστια πρόκληση που όμως όσο μεγάλη κι αν είναι δεν μπορεί να συγκριθεί με το τεράστιο μέγεθος που παρουσιάζουν οι «Μαύροι Λογαριασμοί» της Τιμοσένκο εντός και εκτός Ουκρανίας.
Ονομάζομαι Τατιάνα Σεβτσένκο και έχω γεννηθεί πριν 68 χρόνια στην Ουκρανία.
Ο πατέρας μου τραυματίστηκε βαριά στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο και εγώ γεννήθηκα το 1946 λίγους μήνες μετά τον θάνατό του.
Λόγω της πολύ κακής οικονομκής κατάστασής μας, η μητέρα μου με μεγάλωσε με πολύ κόπο. Από μικρή δούλεψα σε διάφορες δουλειές. Εκανα την αγρότισσα την πωλήτρια, κ.α.
Λόγω της αγάπης μου προς τα παιδιά και επειδή δεν μπορούσα να αποκτήσω δικά μου, υιοθέτησα 2 κορίτσια, τα οποία μεγάλωσα με κάθε φροντίδα. Μετά την αλλαγή του καθεστώτος στην Ουκρανία και την μεγάλη κοινωνική ανατροπή που ακολούθησε, το 1996, σε ηλικία 50 ετών, αποφάσισα να εγκαταλείψω την πατρίδα μου και να αναζη-τήσω μια καλύτερη τύχη στην Ελλάδα όπου και εξακολουθώ να βρίσκομαι.
Από τότε μέχρι σήμερα δουλεύω στην φροντίδα ηλικιωμένων ατόμων και εξακολουθώ να φροντίζω οικονομικά τις κόρες μου και τις
εγγονές μου ενώ ακόμα και από εδώ ενδιαφέρομαι και μαθαίνω όλα όσα συμβαίνουν στην πατρίδα μου με κάθε λεπτομέρεια.
