Ο θάνατος του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου (6-12-2008) πέρα από τη θλίψη, τον πόνο, και την οργή που είχε γεμίσει την Ελληνική κοινωνία, σηματοδότησε το τέλος μιας κακής περιόδου της Ελληνικής Αστυνομίας, καθώς ήταν η αιτία να αποκαλυφθεί πλήρως η «Χωροφυλακίστικη μέθοδος συγκάλυψης» (η κουτοπονηριά) που εφάρμοζε απερίσκεπτα επί χρόνια σε παρόμοιες περιπτώσεις, η εκάστοτε φυσική και πολιτική της ηγεσία.
Η εφαρμογή αυτής της μεθόδου περιελάμβανε μια σειρά από σκόπιμες μεθοδευμένες ενέργειες – κινήσεις – και δηλώσεις, των ηγετών του τότε Υπουργείου Δημόσιας Τάξης, ώστε να κουκουλωθούν, συγκαλυφθούν, υποβαθμιστούν, ή και να αποκρυφτούν τελείως, οι σκόπιμες ή λανθασμένες ποινικές ενέργειες, (πυροβολισμοί, ξυλοδαρμοί κλπ) θερμόαιμων (ευέξαπτων) ή απερίσκεπτων αστυνομικών, που είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό ή το θάνατο αθώων η μη πολιτών.
Την «Χωροφυλακίστικη κουτοπονηριά» οι Στρατηγοί της ΕΛ.ΑΣ. την κληρονόμησαν με «συναισθηματική επιμόλυνση»,Freud από τους πρώην ανώτατους βαθμοφόρους της Χωροφυλακής, μετά την συνένωση των δύο Αστυνομικών σωμάτων (Χωροφυλακή και Αστυνομία πόλεων), και την υιοθέτησαν και εφάρμοζαν άμεσα, σε κάθε ‘’αστυνομική αστοχία’’. Οι λόγοι εφαρμογής της Χωροφυλακίστικης μεθόδου συγκάλυψης και απόκρυψης, κάποιας ‘’άστοχης αστυνομικής ενέργειας’’ ήταν πολλοί.
Ο πρώτος ήταν για να μην εκτεθεί ο θεσμός της αστυνομίας και η εκάστοτε κυβέρνηση.
Ο δεύτερος για να μην μειωθεί η επιχειρησιακή απόδοση (ο ‘’ζήλος’’ ) των υπολοίπων από το φόβο να μην βρεθούν στην θέση του δράστη.
Ο τρίτος ήταν οι απειλούμενες πολιτικές και αστυνομικές ευθύνες και παραιτήσεις, εξαιτίας της λαϊκής εξέγερσης και των διαδηλώσεων. Στην περίπτωση του Αλέξη η «Χωροφυλακίστικη κουτοπονηριά», εφαρμόστηκε άμεσα, αλλά εν μέρη.
Το σοκ από την είδηση του παράλογου θανάτου, και οι δυσμενείς εξελίξεις (απώλεια εξουσίας, ευθύνες) που προμήνυε το συμβάν, εξαιτίας των συνθηκών, (του τρόπου και του τόπου που συνέβη), ήταν ο καταλύτης των ξεδιάντροπων πράξεων που εφάρμοσαν οι ηγέτες της ΕΛ.ΑΣ. Στην αρχή προσπάθησαν να το αποκρύψουν προσωρινά, μέχρι να συναποφασίσουν πως θα το χειριστούν, κι έτσι δεν έκαναν άμεσα δηλώσεις.
Στη συνέχεια προσπάθησαν να το υποβαθμίσουν με «χωροφυλακίστικες» ψευδείς διαρροές συστηματικών εκκολαπτόμενων «βλαχορουφιάνων», που άφησαν να εννοηθεί ότι ο Αλέξης ήταν ‘’αναρχικός’’. Σε συντονισμό με την προσπάθεια υποβάθμισης του συμβάντος, και της προσωπικότητας του Αλέξη, συνέκλινε και η υπεράσπιση του Ειδικού Φρουρού Επαμεινώντα Κορκονέα, καθώς με δηλώσεις απέδωσε το συμβάν σε ‘’παρεξήγηση’’, και κατηγόρησε ψευδώς τον Αλέξη για συμμετοχή σε επεισόδια έξω από γήπεδο και για αποβολή του από το σχολείο, ανάγοντας έμμεσα τον χωρισμό των γονιών του σε ‘’στίγμα’’ και σε αιτία έλλειψης εποπτείας, και μάλλον έτσι επηρέασε, τον Κορκονέα ώστε ανακρινόμενος ‘’αμετανόητα’’ να προσάψει στον νεκρό Αλέξη «αποκλίνουσα συμπεριφορά».
Με αίολα ψευτονομικά τεχνάσματα (τερτίπια) προσπάθησε να πείσει την κοινή γνώμη, ότι ο Ειδικώς Φρουρός είχε εκ του νόμου δικαίωμα, να πυροβολήσει στον αέρα, και «προδίκασε» χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η εξέταση της βολίδας από τεχνικούς, ότι ο θάνατος του Αλέξη προήλθε από εξωστρακισμό.
Οι απρόκλητες, κακόβουλες, ψευδείς και συντονισμένες, εμπρηστικές υπερασπιστικές δηλώσεις, που στόχευαν να υποβαθμίσουν την προσωπικότητα του Αλέξη, και να υπερασπιστούν τον Κορκονέα, ήταν η αιτία για να πυροδοτηθεί η ήδη εκρηκτική από συναισθήματα ατμόσφαιρα, και να μετατραπεί το πλήθος των ανθρώπων που βγήκε στους δρόμους από αγανάκτηση, σε όχλο (ανεξέλεγκτη άλογη μάζα).
Η εξόφθαλμη «κρατική» προσπάθεια απόκρυψης, υπεράσπισης, υποβάθμισης και κάλυψης, της επιθετικής και απαράδεκτης στιγμιαίας εγκληματικής βλακείας, του Ειδικού Φρουρού Επ. Κορκονέα, και ο εμπαιγμός της κοινής γνώμης με τις ιταμές (ξεδιάντροπες) θρασύδειλες, και ανερυθρίαστες «ψευτοπαραιτήσεις» του τότε Υπουργού και του Υφυπουργού Εσωτερικών, τις οποίες ο τότε Πρωθυπουργός εσφαλμένα (από κακή εκτίμηση), δεν τις έκανε αποδεκτές, ήταν η αιτία μετεξέλιξης της λαϊκής αγανάκτησης σε «Λαϊκή Οργή».
Το ξέσπασμα της οργής είχε ως αποτέλεσμα την εκδήλωση πρωτοφανών επεισοδίων σε όλη τη χώρα, από ανεξέλεγκτες επιθέσεις πολιτών εναντίων Αστυνομικών τμημάτων, κυβερνητικών κτηρίων, τραπεζών, και άλλων καταστημάτων. Τα έκτροπα και η επικράτηση αναρχίας, έδωσαν την ευκαιρία σε ορισμένους ντόπιους και ξένους να επιδοθούν σε λεηλασία «πλιάτσικο» των αφύλακτων καταστημάτων, να συνεχιστεί από ομάδες αναρχικών ποιο έντονα, η ιδιότυπη απαγόρευση πρόσβασης των αστυνομικών στα Εξάρχεια, και την αφορμή για να εκτεθεί η χώρα διεθνώς.
Η ένοχη συνείδηση των ηγετών της ΕΛ.ΑΣ. και η φοβία τους για δεύτερο επεισόδιο, οδήγησε σε χαλαρή, ασχεδίαστη, και ανοργάνωτη, αντιμετώπιση των γεγονότων, και κατέδειξε εσκεμμένη πολιτική και αστυνομική επιχειρησιακή ανεπάρκεια. Η μη παραίτηση της ηγεσίας της αστυνομίας, και η αργοπορημένη και ελλιπής ενημέρωση της κοινής γνώμης, κατέδειξε έλλειψη ικανότητας ανάληψης ευθυνών, και ποινική σκοπιμότητα.
Ο χειρισμός του συμβάντος με την «Χωροφυλακίστικη μέθοδο» αποκάλυψε, την περιορισμένη στα όρια της μύτης, πολιτική ορατότητα των τότε ηγετών της ΕΛ.ΑΣ. έκανε τους πολίτες να χάσουν την εμπιστοσύνη τους στο κράτος (στην δικαιοσύνη), και ειδικά στην Αστυνομία, και αποτέλεσε την αφορμή για να κάνει την εμφάνισή της, με κτυπήματα κατά αστυνομικών, η νεοσυσταθείσα τρομοκρατική οργάνωση ‘’Σέχτα επαναστατών’’.
Η κοντόφθαλμη πολιτική αντιμετώπιση του θέματος (της κρίσης) που συντάραξε το πανελλήνιο, φάνηκε ακόμη από το γεγονός του ότι, μέλη της τότε κυβέρνησης (ο τότε υπουργός Παιδείας, ο υφυπουργός Εσωτερικών και ‘’νεαρά’’ βουλευτής εκ Θεσσαλονίκης), εθεάθησαν λίγες ώρες μετά το συμβάν, να διασκεδάζουν στα μπουζούκια «Ιερά οδός» απολαμβάνοντας ‘’τα άσματα’’ και τα φλάς των φακών της δημοσιότητας.
Η επιστολή είναι απόρροια της φράσης «πείτε για μένα» που υπάρχει σε στοίχο του Άμλετ στον τάφο του Αλέξη.
Η προσεχή επέτειος δεν έχει ανάγκη από μνησικακία και εκδίκηση, αλλά ούτε από άγνοια και λήθη
Βασίλης Χανόπουλος
Πρώην Αστυνόμος Α’ της ΕΛ.ΑΣ.
Υ.Σ. Με την επιστολή μου δεν έχω την πρόθεση να στηλιτεύσω κανέναν για την εν γένει προσωπικότητά του, γι αυτό και δεν αναγράφω ονοματεπώνυμα, πλην του Αλέξη Γρηγορόπουλου και του Επ. Κορκονέα. Ονειδίζω μόνον εκείνες τις σκέψεις αποφάσεις και πράξεις, οι οποίες έγιναν σε συγκεκριμένες ατυχείς στιγμές.
