Ο μεγάλος ηθοποιός που στην ατάκα “κορίτσια ο Μπάρκουλης” δημιουργούσε πανζουρλισμό στο γυναικείο φύλο, αναχώρησε για το ταξίδι χωρίς επιστροφή.
“Κορίτσια, ο Μπάρκουλης δεν είναι πια εδώ”. Ο Ανδρέας Μπάρκουλης ο ζεν πρεμιέ του παλιού καλού σινεμά έφυγε σήμερα στο νοσοκομείο Αγία Όλγα όπου νοσηλευόταν τον τελευταίο καιρό, με σοβαρή λοίμωξη του αναπνευστικού και καρδιακή ανεπάρκεια.
Τη δυσάρεστη είδηση επιβεβαίωσε η στενή του φίλη, Άννα Φόνσου.
Ο Ανδρέας Μπάρκουλης γεννήθηκε στον Πειραιά στις 4 Αυγούστου του 1936. Σπούδασε υποκριτική και κατά την αποφοίτησή του χαρακτηρίστηκε εξαιρετικό ταλέντο. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο το 1956 και στον κινηματογράφο το αμέσως επόμενο έτος με την ταινία Μαρία Πενταγιώτισσα. Ένα μικρό διάστημα της ζωής του το πέρασε στις ΗΠΑ, όπου ασχολήθηκε επαγγελματικά με το τραγούδι. Υπήρξε ένας από τους γοητευτικότερους ζεν πρεμιέ της δεκαετίας του ’60. Ενδεικτικό της αίγλης του αυτής είναι το σλόγκαν: “Κορίτσια, ο Μπάρκουλης!”.
Εμφανίστηκε σε περισσότερες από εκατό ταινίες, παιζοντας κυρίως δεύτερους ρόλους σε δραματικές ταινίες, όπως «Κοινωνία ώρα Μηδέν» (1966) , «Κοντσέρτο για πολυβόλα» (1967), «Όλγα Αγάπη μου» (1968), αλλά και κωμωδίες, όπως «Μια Ιταλίδα στην Ελλάδα» (1958), «Διακοπές στην Αίγινα» (1958), «Η Μουσίτσα»(1959), «Μην είδατε τον Παναή» (1962), «Το Δόλωμα» (1964), «Τζένη Τζένη» (1965), «Ησαΐα μη Χορεύεις» (1969), «Μια τρελή τρελή σαραντάρα» (1970) και η «Θεία μου η χίπισσα» (1970).
